Le versioni di greco di Eliano e le traduzioni in italiano

Μενεκρατης ο Ιατρος εις τοσουτον προηλθε τυφου, ωστε εαυτον ονομαζειν Δια. Επεστειλε δε ποτε επιστολην Φιλιππω, τω Μακεδονων βασιλει, εν η ταδε εγεγραπτο· «Φιλιππω Μενεκρατης ο Ζευς ευ πραττειν». Αντεγραψε δε αυτω ο Φιλιππος· «Φιλιππος Μενεκρατει υγιαζεσθαν διο συμβουλευω σοι εις Αντικυραν προσιεναι». Ηινιττετο δε αρα διο τουτων οτι παρεφρονει ο ανηρ. Ειστια ποτε μεγαλοπρεπως ο Φιλιππος, και δη και τουτον επι θοινην εκαλεσε, και ιδια κλινην αυτω εκελευσε παρεσκευασθαι και κατακλιθεντι θυμιατηριον παρεθηκεν, και εθυμιατο αυτω· οι δε λοιποι ειστιωντο, και ην μεγαλοπρεπες το δειπνον. Ο τοινυν Μενεκρατης...

Μυτιληναιος ανηρ τις, Μακαρευς το ονομα, Ιερευς του Διονυσου, λογω μεν πραος εδοκει ειναι και επιεικης, εργω δε ανοσιωτατος παντων των ανθρωπων ην. Ξενου δε ποτε ηκοντος παρ' αυτον και δοντος αυτω παρακαταθηκην χρυσιου πληθος, εν τω μυχω του νεω την γην διασκαψας ο Μακαρευς κατωρυξε το χρυσιον. Μετ' ου δε πολυν χρονον ο ξενος το χρυσιον απητει. Ο δε εισαγαγων ενδον, ως αποδωσων τον θησαυρον, κατεσφαξε, και το χρυσιον ανωρυξεν, σντ' αυτου δε το του ξενου σωμα κατεθετο· και ωετο, ωσπερ τους ανθρωπους, ουτω και τον θεον λανθανειν. Αλλα μετα μικρον εδωκεν ο Μακαρευς την δικην συν τη εαυτου κεφαλη...

Τιτορμω φασι τω βουκολω απαντησαι τον Κροτωνιατην Μιλωνα, μεγαλοφρονουντα δια την ρωμην του σωματος. Θεασαμενος ουν μεγαν τον Τιτορμον, εβουλετο αυτου της ισχυος πειραν ποιεισθαι. Ο δε Τιτορμος ελεγε μηδεν μεγα ισχυειν, καταβας δε εις τον Ευηνον ποταμον και θοιματιον αποδυς λιθον λαμβανει μεγιστον, και πρωτον μεν ελκει αυτον προς εαυτον, ειτα απωθει, και δις και τρις τουτο εποιησε, και μετα ταυτα αυτον ηρεν εως εις τα γονατα, και τελος αραμενος επι των ωμων εφερεν οσον επ' οργυιας οκτω και ερριψεν ο δε Κροτωνιατης Μιλων μολις τον λιθον εκινησεν. Ειτα Τιτορμος επι την αγελην ερχεται, και στας...

Αννων ο Καρχηδονιος, υψουμενος υπο της τρυφης, ουκ εβουλετο διαμενειν εν τοις των ανθρωπων δροις, αλλα θεος ενομιζεν ειναι και ελεγεν αυτου του Διος κρεισσων ειναι. Ελαμβανεν ουν παμπολλους ορνιθας ωδικους και, τρεφων αυτους εν σκοτω, εν ρημα εδιδασκε λεγειν· «Αννων θεος εστιν». Επει δε εκεινοι, ταυτην μονην φωνην ακουοντες, εμανθανον, επεμπεν αλλον αλλοσε, οιομενος παντας τους ανθρωπους ακουσειν τουτον τον λογον και νομιειν αληθως αυτον θεον ειναι. Οι δ' ορνιθες, παλιν ελευθεροι γιγνομενοι, ταχεως τα μαθηματα τα εν τη δουλεια επελανθανοντο, και αυθις τα οικεια ηδον και τα των ορνιθων φθεγματα...

Ημερωτατον δε Δαρειου τουτο το εργον ακουω του παιδος του Ιστασπου. Αριβαζος ο Γρκανος επεβουλευσεν αυτω μετα και αλλων ανδρων ουκ αφανων εν Περσαις· ην δε η επιβουλη εν κυνηγεσιω. Απερ προμαθων ο Δαρειος ουκ επτηξεν, αλλα προσταξας αυτοις λαβειν τα οπλα και τους Ιππους, εκελευσεν αυτους διατεινασθαι τα παλτα, και δριμυ ενιδων «Τι ουν ου δρατε τουτο» ειπεν «εφ' δ και ωρμησατε;». Οι δε ιδοντες ατρεπτον ανδρος βλεμμα ανεσταλησαν την ορμην. Το δεος δε αυτους κατεσχεν ουτως, ως και εκβαλειν τας αιχμας και αφαλασθαι των Ιππων και προσκυνησαι Δαρειον και εαυτους παραδουναι ο τι και βουλοιτο πραττειν....