Le versioni di greco di Erodoto e le traduzioni in italiano

Ετετειχιστο μεν νυν η Βαβυλων τροπω τοιωδε. Εστι δε δυο φαρσεα της πολιος· το γαρ μεσον αυτης ποταμος διεργει, τω ουνομα εστι Ευφρητης, ρεει δε εξ Αρμενιων, εων μεγας και βαθυς και ταχυς· εξιει δε ουτος ες την Ερυθρην θαλασσαν. Το ων δη τειχος εκατερον τους αγκωνας ες τον ποταμον εληλαταν το δε απο τουτου αι επικαμπαι παρα χειλος εκατερον του ποταμου αιμασιη πλινθων οπτεων παρατεινει. Το δε αστυ αυτο εον πληρες οικιεων τριοροφων και τετροροφων κατατετμηται τας οδους ιθεας, τας τε αλλας και τας επικαρσιας τας επι τον ποταμον εχουσας. Κατα δη ων εκαστην οδον εν τη αιμασιη τη παρα τον ποταμον πυλιδες...

Η δε ως ειδε το παιδιον μεγα τε και ευειδες εον, δακρυσασα και λαβομενη των γουνατων του ανδρος εχρηιζε μηδεμιη τεχνη εκθειναι μιν. Ο δε ουκ εφη οιος τε ειναι αλλως αυτα ποιεειν επιφοιτησειν γαρ κατασκοπους εξ Αρπαγου εποψομενους, απολεεσθαι τε κακιστα ην μη σφεα ποιηση. Ως δε ουκ επειθε αρα τον ανδρα, δευτερα λεγει η γυνη ταδε· «Επει τοινυν ου δυναμαι σε πειθειν μη εκθειναι, συ δε ωδε ποιησον ει δη πασα γε αναγκη οφθηναι εκκειμενον τετοκα γαρ και εγω, τετοκα δε τεθνεος· τουτο μεν φερων προθες, τον δε της Αστυαγεος θυγατρος παιδα ως εξ ημεων εοντα τρεφωμεν. Και ουτω ουτε συ αλωσεαι αδικεων τους...

Τουτων τε ων εινεκεν οι Λακεδαιμονιοι την συμμαχιην εδεξαντο, και οτι εκ παντων σφεας προκρινας Ελληνων αιρεετο φιλους. Και τουτο μεν αυτοι ησαν ετοιμοι επαγγειλαντι, τουτο δε ποιησαμενοι κρητηρα χαλκεον ζωδιων τε εξωθεν πλησαντες περι το χειλος και μεγαθει τριηκοσιους αμφορεας χωρεοντα ηγον, δωρον βουλομενοι αντιδουναι Κροισω. Ουτος ο κρητηρ ουκ απικετο ες Σαρδις δι αιτιας διφασιας λεγομενας τασδε· οι μεν Λακεδαιμονιοι λεγουσι ως, επειτε αγομενος ες τας Σαρδις ο κρητηρ εγινετο κατα την Σαμιην, πυθομενοι Σαμιοι απελοιατο αυτον νηυσι μακρησι επιπλωσαντες· αυτοι δε Σαμιοι λεγουσι ως, επειτε υστερησαν...

Τα παντα μεν νυν ταυτα συλλαβειν ανθρωπον εοντα αδυνατον εστι, ωσπερ χωρη ουδεμια καταρκεει παντα εωυτη παρεχουσα, αλλα αλλο μεν εχει, ετερου δε επιδεεται· η δε αν τα πλειστα εχη, αυτη αριστη. Ως δε και ανθρωπου σωμα εν ουδεν αυταρκες εστι· το μεν γαρ εχει, αλλου δε ενδεες εστι· ος δ' αν αυτων πλειστα εχων διατελεη και επειτα τελευτηση ευχαριστως τον βιον, ουτος παρ' εμοι το ουνομα τουτο, ω βασιλευ, δικαιος εστι φερεσθαι. Σκοπεειν δε χρη παντος χρηματος την τελευτην κη αποβησεται· πολλοισι γαρ δη υποδεξας ολβον ο θεος προρριζους ανετρεψε.

Μετα δε ταυτα Ελληνων τινας (ου γαρ εχουσι τουνομα απηγησασθαι) φασι της Φοινικης ες Τυρον προσσχοντας αρπασαι του βασιλεος την θυγατερα Ευρωπην ειησαν δ' αν ουτοι Κρητες. Ταυτα μεν δη ισα προς ισα σφι γενεσθαι· μετα δε ταυτα Ελληνας αιτιους της δευτερης αδικιης γενεσθαι. Καταπλωσαντας γαρ μακρη νηι ες Αιαν τε την Κολχιδα και επι Φασιν ποταμον, ενθευτεν, διαπρηξαμενους και ταλλα των εινεκεν απικατο, αρπασαι του βασιλεος την θυγατερα Μηδειην. Πεμψαντα δε τον Κολχων βασιλεα ες την Ελλαδα κηρυκα αιτεειν τε δικας της αρπαγης και απαιτεειν την θυγατερα· τους δε υποκρινασθαι ως ουδε εκεινοι Ιους της...