Le versioni di greco di Esopo e le traduzioni in italiano

Νοσων τις και επερωτωμενος υπο του ιατρου πως εχοι ελεγε πλεον του δεοντος ιδρωκεναι. Ο δε εφη· « Αγαθον τουτο». Εκ δευτερου δε ερωτωμενος πως εχοι, εφη φρικαις συνεχεσιν εκπλαγηναι. Ο δε «Και τουτο - εφη - αγαθον». Το δε τριτον ως επηρωτα αυτον περι της νοσου, πολλακις εμημεκεναι εφασκε. Κακεινος· «Αγαθον και τουτο» φησας, απηλλαγη. Των δε οικειων τινος πυνθανομενου πως εχοι, εφη προς αυτον «Τουτο μονον ακοκρινομαι σοι· ηδη τετελευτηκα».

Στρατιωτης τις τον Ιππον, εως μεν καιρος του πολεμου ην, κριθαις ετρεφεν, εχων συνεργον εν τοις κινδυνοις. Οτε δε ο πολεμος εληξε, φορτους βαρεις ο Ιππος εφερε και χαλεπα υπουργει, αχυρω μονω τρεφομενος. Ως δε παλιν πολεμος ηγγελθη και η σαλπιγξ ηκουσθη, τον ιππον χαλινωσας ο οεσποτης εχων και αυτος οπλα επωχειτο. Ο δ' ιππος συνεχως κατεπιπτεν ουδεν ισχυων· μεμφομενου του δεσποτου αυτον, ελεξε· «πορευσαι μετα των πεζων οπλιτων νυν· συ γαρ αφ' ιππου εις ονον με μετεποιησας· και πως με παλιν εξ ονου ιππον βουλει ειναι;».

Ελαφος, διωκομενη υπο κυνηγων, υπ' αμπελω εκρυβη. Παρελθοντων δ' ολιγον εκεινων, η δ' ελαφος τελεως ηδη λανθανειν νομισασα των της αμπελου φυλλων εσθιειν ηρξατο. Τουτων δε σειομενων, οι κυνηγοι επιστραφεντες και, οπερ ην αληβες, νομισαντες το ζωον υπο τοις φυλλοις κρυπτεσθαι, βελεσιν εφονευσαν την ελαφον. Η δε αποθνησκουσα ουτως ελεγε· «Δικαια πασχω· ου γαρ εδει την σωσασαν με λυμαινεσθαι». Ο μυθος δηλοι οτι οι αδικουντες τους,ευεργετας υπο θεου κολαζονται.

Ονος δουλευων κηπουρω, επειδη ολιγα μεν ησθιε, πλειστα δ' εμοχθει, ηυξατο τω Διι, αιτων του κηπουρου απαλλαγεις, ετερω πωληθηναι δεσποτη. Του δε Διος ακουσαντος, κεραμει πωληθεις παλιν εδυσφορει, πλεον η προτερον αχθοφορων και τον τε πηλον και τους κεραμους κομιζων. Παλιν ουν μεταλλαξαι τον δεσποτην ικετευε, και βυρσοδεψη επωληθη. Χειρονα τοινυν των προτερων δεσποτην εχων και ορων τα παρ' αυτου πραττομενα, ελεγεν· «Οιμοι τω ταλαιπωρω βελτιον ην μοι παρα τοις προτεροις δεσποταις μενειν. Ουτος γαρ, ως ορω, και αποκτενει με ινα το οερμα μου λαμρανη».

Ανθρωπον τις αποκτεινας υπο των αυτου συγγενων εδιωκετο. Ελθων δε εις τον Νειλον ποταμον, λυκου αυτω απαντησαντος, φοβω εκπλαγης ανερριχησατο επι τι δενδρον τω ποταμω πλησιον, κακει εκρυπτετο. Θεασαμενος δε ενταυθα εχιν κατ' αυτου ερχομενον, εαυτον εις τον ποταμον εισεβαλεν· εν δε τουτω αυτον κροκοδειλος κατεθοινησατο. Ο λογος οηλοι οτι τοις εναγεσι των ανυρωπων ουτε γης ουτε αερος ουτε υδατος στοιχειον ασφαλες εστιν.