Le versioni di greco di Esopo e le traduzioni in italiano

Δια στενης οδου εβαδιζεν Ηρακλης. Ορων δ' επι γης ομοιον τι μηλω, πειραται συντριβειν τουτο δε ευθυς γιγνεται διπλουν. Καιτοι Ηρακλης μαλλον τυπτει και τφ ροπαλω παιει. Το δε φυσαται ετι μαλλον και την οδον εμφρασσει. Ο δ' Ηρακλης το ροπαλον ριπτων εθαυμαζετο. Ενθα δε αυτω επιφαινομενη Αθηνα λεγει· «Παυε, ω αδελφε· τουτ' εστιν Ερις. Εαν τις αυτην αμαχει εα, μενει τοιαυτη οια ην πρωτον εν δε ταις μαχαις ουτως αυξανεται». Ο μυθος Βηλοι οτι φανερον εστιν ως αι μαχαι και εριδες αιτιαι μεγαλης βλαβης υπαρχουσιν.

Φυτον ην εν γεωργου χωρα, καρπον δε ουκ εφερε , αλλα μονον στρουθων και αλλων ορνεων ην καταφυγη. Ο δε γεωργος ως ακαρπον τεμνειν εθελε και μετ' αξινης επεφερε την πληγην. Οι δε στρουθοι ικετευον την καταφυγην αυτων μη εκκοπτειν, αλλ'εαν, ωστε αδειν εν αυτω και τον γεωργον τερπειν. Ο δε ουδαμως αυτων εφροντιζε και δευτεραν πληγην και τριτην επεφερεν. Επει δε εν τω ξυλω κυψελην μελισσων ευρε, την αξινην ριψας, το δενδρον ως ιερον εθεραπευεν. Ο μυθος δηλοι οτι ολιγον οι ανθρωποι το δικαιον στεργουσιν, μαλιστα δε το κερδαλεον επιδιωκουσιν.

Γυνη χηρα φιλεργος θεραπαινιδας εχουσα, ταυτας ειωθει νυκτος επι τα εργα εγειρειν προς αλεκτροφωνιαν. Αι δε συνεχως καταπονουμεναι εγνωσαν δειν τον επι της οικιας αλεκτορα αποπνιξαι: εκεινον γαρ ωοντο των κακων αιτιον ειναι νυκτωρ εγειροντα την δεσποιναν. Συνεβη δε αυταις πραξασαις τουτο χαλεπωτεροις τοις δεινοις περιπεσειν: η γαρ δεσποινα αγνοουσα την των αλεκτρυονων ωραν νυχιεστερον επι το εργον ηγειρεν.

Δεοντος τις κυνηγος ιχνη επεζητει: δρυτομον δε ερωτησας ει ειδεν ιχνη λεοντος και που κοιταζει, εφη: Και αυτον τον λεοντα σοι ηδη δειξω. Ο δε ωχριασας εκ του φοβου και τους οδοντας συγκρουων ειπεν: Ιχνη μονα ζητω, ουχι αυτον τον λεοντα. Οτι τους θρασεις και δειλους ο μυθος ελεγχει, τους τολμηρους εν τοις λογοις και ουκ εν τοις εργοις.

Δαμαλις βουν ορωσα εργαζομενον εταλανιζεν αυτον επι τωκοπω. Επειδη δε εορτη κατελαβε, τον βουν απολυσαντες, την δαμαλιν εκρατησαν του σφαξαι. Ιδων δε ο βους εμειδιασε και προς αυτην ειπεν: Ω δαμαλις, δια τουτο ηργεις διοτι εμελλες αρτιως τυθηναι. Ο μυθος δηλοι οτι τον αργουντα κινδυνος μενει.