Le versioni di greco di Platone e le traduzioni in italiano

Και ηκεν ο των ενδεκα υπηρετης, και στας παρ' αυτον· «Ω Σωκρατες,» εφη, «ου καταγνωσομαι σου οπερ αλλων καταγιγνωσκω, οτι μοι χαλεπαινουσι και καταρωνται, επειδαν αυτοις παραγγελλω πινειν το φαρμακον αναγκαζοντων των αρχοντων. Σε δε εγω και αλλως εγνωκα εν τουτω τω χρονω γενναιοτατον και πραοτατον και αριστον ανδρα οντα των πωποτε δευρο αφικομενων, και δη και νυν ευ οιδ' οτι ουκ εμοι χαλεπαινεις, γιγνωσκεις γαρ τους αιτιους, αλλα εκεινοις. Νυν, οισθα γαρ α ηλθον αγγελλων, χαιρε τε και πειρω ως ραστα φερειν τα αναγκαια». Και αμα δακρυσας, μεταστρεφομενος απηει. Και ο Σωκρατης, αναβλεψας προς...

Εγω μεν ουν ταυτα ουτω κρινω, και λεγω ταυτα αληθη ειναι· ει δε εστιν αληθη, τον βουλομενον ευδαιμονα ειναι σωφροσυνην μεν διωκτεον και ασκητεον, ακολασιαν δε φευκτεον ως εχει ποδων εκαστος ημων, και παρασκευαστεον μαλιστα μεν μηδεν δεισθαι του κολαζεσθαι, εαν δε δεηθη η αυτος η αλλος τις των οικειων, η ιδιωτης η πολις, τη δικαια ζημια κολαστεον, ει μελλει ευδαιμων ειναι. Ουτος εμοιγε δοκει ο σκοπος ειναι προς ον βλεποντα δει ζην, και παντα εις τουτο τα αυτου συντεινοντα και τα της πολεως, οπως δικαιοσυνη παρεσται και σωφροσυνη τω μακαριω μελλοντι εσεσθαι, ουτω πραττειν, ουκ επιθυμιας εωντα...

Δεομεθα δη και πατερων και μητερων τη αυτη ταυτη διανοια χρωμενους τον επιλοιπον βιον διαγειν, καν ειδεναι οτι ου θρηνουντες ουδε ολοφυρομενοι ημας ημιν μαλιστα χαριουνται, αλλ' ει τις εστι τοις τετελευτηκοσιν αισθησις των ζωντων, ουτως αχαριστοι ειεν αν μαλιστα, εαυτους τε κακουντες και βαρεως φεροντες τας συμφορας· κουφως δε και μετριως μαλιστ' αν χαριζοιντο. Τα μεν γαρ ημετερα τελευτην ηδη εξει ηπερ καλλιστη γιγνεται ανθρωποις, ωστε πρεπει αυτα μαλλον κοσμειν η θρηνειν γυναικων δε των ημετερων και παιδων επιμελουμενοι και τρεφοντες και ενταυθα τον νουν τρεποντες της τε τυχης μαλιστ' αν ειεν...

Πατερας δε ημων, οις εισι, και μητερας αει χρη παραμυθεισθαι ως βαστα φερειν την συμφορων, εαν αρα συμβη γενεσθαι, και μη συνοδυρεσθαι - ου γαρ του λυπησοντος προσδεησονταν ικανη γαρ εσται και η γενομενη τυχη τουτο ποριζειν - αλλ' ιωμενους και πραυνοντας αναμιμνησκειν αυτους οτι ων ηυχοντο τα μεγιστα αυτοις οι θεοι επηκοοι γεγονασιν. Ου γαρ αθανατους σφισι παιδας ηυχοντο γενεσθαι αλλ' αγαθους και ευκλεεις, ων ετυχον, μεγιστων αγαθων οντων παντα δε ου ραδιον θνητω ανδρι κατα νουν εν τω εαυτου βιω εκβαινειν. Και φεροντες μεν ανδρειως τας συμφορας δοξουσι τω οντι ανδρειων παιδων πατερες ειναι και...

Και μοι, ω ανδρες Αθηναιοι, μη θορυβησητε, μηδε εαν δοξω τι υμιν μεγα λεγειν ου γαρ εμον ερω τον λογον δν αν λεγω, αλλ' εις αξιοχρεων υμιν τον λεγοντα ανοισω. Της γαρ εμης σοφιας, ει δη τις εστι σοφια, μαρτυρα υμιν παρεξομαι τον θεον τον εν Δελφοις. Χαιρεφωντα γαρ ιστε που. Ουτος εμος τε εταιρος ην εκ νεου, και υμων τω πληθει εταιρος τε, και ξυνεφυγε την φυγην ταυτην και μεθ' υμων κατηλθε. Και δη ποτε και εις Δελφους ελθων, ετολμησε τουτο μαντευσασθαν ηρετο γαρ ει τις εμου ειη σοφωτερος. Ανειλεν ουν η Πυθια μηδενα σοφωτερον ειναι. Και τουτων περι ο αδελφος υμιν αυτου ουτοσι μαρτυρησει, επειδη...