Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Ο Περικλης, βουλομενος τι παραλυπειν τους πολεμιους, εκατον και πεντηκοντα ναυς επληρου και πολλους και αγαθους οπλιτας και ιππεις αναβιβασαμενος εμελλεν αναγεσθαι, μεγαλην ελπιδα τοις πολιταις και φοβον ουκ ελαττω τοις πολεμιοις απο τοσαυτης ισχυος παρασχων. Ηδη δε πεπληρωμενων των νεων και του Περικλεους αναβεβηκοτος επι την εαυτου τριηρη, τον μεν ηλιον εκλιπειν συνεβη και γενεσθαι σκοτος, εκπλαγηναι δε παντας ως προς μεγα σημειον. Ορων ουν ο Περικλης περιφοβον τον κυβερνητην και διηπορημενον, ανεσχε την χλαμυδα προς οψεως αυτου, και παρακαλυψας ηρωτησε μη τι δεινον η δεινου τινος οιεται σημειον...

Ξερξης, τω Αρτεμισιω μετα πεντακοσιων μυριαδων προσορμισας, πολεμον τοις εγχωριοις κατηγγειλεν. Οι Αθηναιοι δε συγκεχυμενοι κατασκοπον επεμψαν Αγησιλαον τον Θεμιστοκλεους αδελφον, καιπερ του πατρος αυτου κατ' οναρ εωρακοτος αμφοτερας αποβεβληκοτα τας χειρας. Παραγενομενος δε ο ανηρ εις το των βαρβαρων στρατοπεδον εν σχηματι Περσικω, Μαρδονιον ενα των σωματοφυλακων ανειλεν, υπολαβων Ξερξην ειναν συλληφθεις δε υπο των δορυφορων, προς τον βασιλεα δεδεμενος ηχθη. Τουτου θυσιαν ποιεισθαι μελλοντος, επι τον βωμον του Ηλιου την δεξιαν επετεινε χειρα, και αστενακτος υπομεινας τας οδυνας ελευθερωθη των...

Του Μαιμακτηριωνος μηνος τη εκτη και δεκατη ημερα πεμπουσι πομπην, ης προηγειται μεν σαλπιγκτης εγκελευομενος τον πολεμικον παιανα αδειν επονται δε αμαξαι εστεφανωμεναι, μυρρινης μεσται και μελας ταυρος, και χοας οινου και γαλακτος εν αμφορευσιν ελαιου τε και μυρου κρωσσους νεανισκοι κομιζοντες ελευθεροι· δουλω γαρ ουδενος θεμις εστι προσαψασθαι, δια το τους ανδρας αποθανειν υπερ της ελευθεριας. Προς δε τουτοις των Πλαταιεων ο αρχων, ω τον αλλον χρονον ουτε σιδηρου θιγειν εξεστι ουθ' ετεραν εσθητα πλην λευκης αναλαβειν, τοτε χιτωνα φοινικουν ενδεδυκως, αραμενος υδριαν και ξιφος φερων, επι τους...

Ακουσας δ' ο Δημητριος την του πατρος οψιν και οτι εβουλετο τον Μιθριδατην εκποδων ποιεισθαι και διαφθειρειν ηχθεσθη σφοδρα· διοπερ του νεανισκου καθαπερ ειωθει γενομενου παρ' αυτω και συνοντος επι σχολης, φθεγξασθαι μεν ουκ ετολμησεν ουδε τη φωνη κατειπειν δια τον ορκον, υπαγαγων δε κατα μικρον απο των φιλων, ως εγεγονεσαν μονοι καθ' αυτους, τω στυρακι της λογχης κατεγραψεν εις την γην ορωντος αυτοι· «Φευγε, Μιθριδατα». Ταυτα δ' εκεινος ιδων, απεδρα νυκτος εις Καππαδοκιαν, και ταχυ την Αντιγονω γενομενην οψιν υπαρ αυτω συνετελει το χρεων πολλης γαρ και αγαθης εκρατησε χωρας, και το των Ποντικων...

Του μεντοι και φιλανθρωπον φυσει και φιλεταιρον γεγονεναι τον Δημητριον εν αρχη παραδειγμα τοιουτον εστιν ειπειν. Μιθριδατης ο Αριοβαρζανου παις εταιρος ην αυτου και καθ' ηλικιαν συνηθης, εθεραπευε δ' Αντιγονον ουτ' ων ουτε δοκων πονηρος. Εκ δ' ενυπνιου τινος υποψιαν Αντιγονω παρεσχεν. Εδοκει γαρ μεγα και καλον πεδιον επερχομενος ο Αντιγονος ψηγμα τι χρυσιου κατασπειρειν, εξ αυτου δε πρωτον μεν υποφυεσθαι θερος χρυσουν, ολιγω δ' υστερον επελθων ιδειν ουδεν αλλ' η τμηθεισαν καλαμην λυπουμενος δε και περιπαθων ακουσαι τινων λεγοντων, ως αρα Μιθριδατης εις Ποντον Ευξεινον οιχεται το χρυσουν θερος...