Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Μαλιστα δε το Βρουτω γενομενον φασμα την Καισαρος εδηλωσε σφαγην ου γενομενην θεοις αρεστην ην δε τοιονδε. Μελλων τον στρατον εξ Αβυδου διαβιβαζειν εις την ετερον ηπειρον, ανεπαυετο νυκτος, ωσπερ ειωθει, κατα σκηνην, ου καθευδων, αλλα φροντιζων περι του μελλοντος· λεγεται γαρ ουτος ανηρ ηκιστα δη των στρατηγων υπνωδης γενεσθαι· ψοφου δε τινος αισθεσθαι περι την θυραν εδοξε, και προς το του λυχνου φως ηδη καταφερομενου σκεψαμενος οψιν ειδε φοβεραν ανδρος εκφυλου το μεγεθος και χαλεπου το ειδος. Εκπλαγεις δε το πρωτον, ως εωρα μητε πραττοντα τι μητε φθεγγομενον, αλλα μενοντα σιγη παρα την κλινην,...

Προς τα σωματικα ελαττωματα τοιαυτην επηγεν ασκησιν, ως ο Φαληρευς Δημητριος Ιστορει, λεγων αυτου Δημοστενους ακουσαι πρεσβυτου γεγονοτος. Την μεν γαρ ασαφειαν και τραυλοτητα της γλωττης εξεβιαζετο και διηρθρου εις το στομα ψηφους λαμβανων και ρησεις αμα λεγων, την δε φωνην εγυμναζεν εν τοις δρομοις και ταις προς τα σιμ' αναβασεσι διαλεγομενος και λογους τινας η στιχους αμα τω πνευματι πυκνουμενω προφερομενος. Ην δ' αυτω μεγα κατοπτρον οικοι, και προς τουτο τας μελετας εξ εναντιας επεραινε. Λεγεται δ' ανθρωπου προσελθοντος αυτω δεομενου συνηγοριας και διηγουμενου ως υπο του λαβοι πληγας, «Αλλα...

Το μεν ουν Θηβαιων τους παροντας επι τη του Πελοπιδου τελευτη βαρεως φερειν, πατερα και σωτηρα και διδασκαλον των μεγιστων και καλλιστων αγαθων αποκαλουντας εκεινον, ου πανυ θαυμαστον ην· οι δε Θεσσαλοι και οι συμμαχοι ετι μαλλον εδηλωσαν τοις παθεσι την προς τον ανδρα χαριν. Τους μεν γαρ παραγεγονοτας τω εργω λεγουσιν, ως επυθοντο την εκεινου τελευτην, επιτρεχοντας επι τον νεκρον ωσπερ αισθανομενον, τα των πολεμιων κυκλω περι το σωμα σωρευειν λαφυρα, απελθοντας δε πολλους επι σκηνας μητε πυρ αναψαι μητε δειπνον ελεσθαι, σιγην δε και κατηφειαν ειναι του στρατοπεδου παντος, ωσπερ ου νενικηκοτων...

Αλεξανδρος ευθυς προσδραμων τω ιππω και παραλαβων την ηνιαν επεστρεψε προς τον ηλιον, εννοησας οτι την σκιαν προσπιπτουσαν και σαλευομενην ορων προ αυτου διαταραττοιτο. Μικρα δε ουτω παρακαλπασας και καταψησας, ως εωρα πληρουμενον θυμου, απορριψας ησυχη την χλαμυδα και μετεωρισας αυτον ασφαλως περιεβη. Και μικρα μεν περιλαβων ταις ηνιαις τον χαλινον ανευ πληγης και σπαραγμου προανεστειλεν ως δε εωρα τον ιππον παυσαντα την απειλην, οργωντα δε προς τον δρομον, τας ηνιας χαλασας εδιωκεν ηδη φωνη θρασυτερα. Των δε περι τον Φιλιππον ην σιγη το πρωτον ως δε καμψας επεστρεψεν ορθως σοβαρος και γεγηθως,...

Μετα ταυτα του Φαβρικιου την αρχην παραλαβοντος, ηκεν ανηρ εις το στρατοπεδον προς αυτον, επιστολην κομιζων ην εγεγραφει ο του βασιλεως ιατρος, επαγγελλομενος φαρμακοις αναιρησειν τον Πυρρον, ει χαρις αυτω παρ' εκεινων ομολογηθειη λυσαντι τον πολεμον ακινδυνως. Ο δε Φαβρικιος δυσχερανας προς την αδικιαν του ανθρωπου, και ομονουν τον συναρχοντα ποιησαμενος, επεμψε γραμματα προς τον Πυρρον κατα ταχος, φυλαττεσθαι την επιβουλην κελευων. Ειχε δ' ουτως η επιστολη· «Γαιος Φαβρικιος και Κοιντος Αιμιλιος υπατοι Ρωμαιων Πυρρω βασιλει χαιρειν. Ουτε φιλων ευτυχης εοικας ειναι κριτης ουτε πολεμιων. Γνοση...