Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Περι της Κλεοπατρας τελευτης διαφοροι λογοι ερρηθησαν ουδεις γαρ αυτη θνησκουση παρην. Ενιοι μεν ουν λεγουσι τη Κλεοπατρα κομισθηναι ασπιδα εν κανω επικαλυφθει σαν ανωθεν συκοις και θριοις (τουτο γαρ λεγεται υπ' αυτης της βασιλειας κελευσθηναι). Η δε ως ειδεν, τον βραχιονα γυμνωσασα, τω δηγματι παρειχεν. Αλλοι δε φασκουσι την ασπιδα εν υδρια υπο της Κλεοπατρας αυτης διαφυλαχθηναι και την βασιλειαν, την ασπιδα ηλακατη χρυση εκκαλουμενην, υπ' εκεινης διαγριαινομενης δηχθηναι. Ελεχθη δε και την βασιλειαν φαρμακον φορειν εν κνηστιδι κοιλη, την δε κνηστιδα τη κομη κρυπτειν. Αλλοι μεν ουν αλλα λεγουσι,...

Τεχθηναι δε Κικερωνα λεγουσιν ανωδυνως και απονως λοχευθεισης αυτου της μητρος ημερα τριτη των νεων Καλανδων, εν η νυν οι αρχοντες ευχονται και θυουσιν υπερ του ηγεμονος. Τη δε τιτθη φασμα δοκει γενεσθαι και προειπειν ως οφελος μεγα πασι Ρωμαιοις εξετρεφεν. Ταυτα δ' αλλως ονειρατα και φλυαρον ειναι δοκουντα ταχεως αυτος απεδειξε μαντειαν αληθινην εν ηλικια του μανθανειν γενομενος· δι ευφυιαν εξελαμψε και ελαβε ονομα και δοξαν εν τοις παισιν, ωστε τους πατερας αυτων επιφοιταν τοις διδασκαλειοις, οψει τε βουλομενους ιδειν τον Κικερωνα και την υμνουμενην αυτου περι τας μαθησεις οξυτητα και συνεσιν...

Αγις ο Αρχιδαμου, των Λακεδαιμονιων βασιλευς, ερωτηθεις τι μαλιστα μαθημα εν Σπαρτη ασκειται· «Το γιγνωσκειν», ειπεν, «αρχειν τε και αρχεσθαι». Ουκ εφη δε τους Λακεδαιμονιους ερωταν ποσοι εισιν οι πολεμιοι, αλλα που εισιν. Εν δε Μαντινεια κωλυομενος διαμαχεσθαι τοις πολεμιοις πλειοσιν ουσιν, ειπεν· «Αναγκη πολλοις μαχεσθαι τον αρχειν πολλων βουλομενον». Πυνθανομενου δε τινος ποσοι εισιν οι Λακεδαιμονιοι· «Οσοι ικανοι», ειπε, «τους κακους απερυκειν». Πρε­σβευων δε μονος ηκε προς Φιλιππον. Ειποντος δ' εκεινου· «Τι τουτο; μονος ηκεις;» εφη· «Και γαρ προς ενα». Ερωτηθεις πως αν τις ελευθερος διαμενον·...

Της δε προς τους λογους ορμης αρχην αυτω λεγεται τοιαυτην γενεσθαι. Καλλιστρατου του ρητορος αγωνιζεσθαι την περι Ωρωποι κρισιν εν τω δικαστηριω μελλοντος, ην προσδοκια της δικης μεγαλη δια τε την του ρητορος δυναμιν, ανθουντος τοτε μαλιστα τη δοξη, και δια την πραξιν ουσαν περιβοητον. Ακουσας ουν ο Δημοσθενης των διδασκαλων και των παιδαγωγων συμφωνουντων τη δικη παρατυχειν, επεισε τον εαυτου παιδαγωγον δεομενος αχθηναι προς την ακροασιν. Ο δ' εχων προς τους ανοιγοντας τα δικαστηρια δημοσιους συνηθειαν, ευπορησε χωρας εν η καθιζομενος ο παις αδηλως ακροασεται των λεγοντων. Ευημερησαντος δε...

Αλεξανδρος, ο των Μακεδονων βασιλευς, δωρεαν Φωκιωνι εκατον ταλαντα επεμψεν. Τουτων κομισθεντων εις Αθηνας, ηρωτησεν ο Φωκιων τους φεροντας τι δη ποτε, πολλων οντων Αθηναιων, αυτω μονω τοσαυτα πεμπει Αλεξανδρος. Ειποντων δε εκεινων· «Οτι σε κρινει μονον ανδρα καλον και αγαθον»· «Ουκουν,» ειπεν ο Φωκιων, «εασατω με και δοκειν αει ειναι τοσουτον». Ως δε ακολουθησαντες εις οικον αυτω πολλην εωρων ευτελειαν, την μεν γυναικα ματτουσαν, ο δε Φωκιων αυτος ανιμησας υδωρ εκ του φρεατος απενιπτετο τους ποδας, ετι μαλλον ενεκειντο και ηγανακτουν, δεινον ειναι λεγοντες ει φιλος ων του βασιλεως ουτω διαιτησεται...