Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Ανδρες πολιται, διδαξαι υμας βουλομαι οτι των πολεμιων οι μεν το δεξιον εχοντες εκεινοι εισιν ους υμεις ημεραν πεμπτην τρεψαμενοι εδιωξατε, οι δε επι του ευωνυμου, εκεινοι εισιν οι τριακοντα, οι ημας πολεως απεστερουν ουδεν ηδικηκοτας και οικιων εξηλαυνον και τους φιλτατους των ημετερων απεσημαινοντο. Αλλα νυν συμβεβηκεν ο ουτοι μεν ουποτε φοντο, ημεις δε αει ηυχομεθα. Εχοντες γαρ οπλα εναντιοι αυτοις καθεσταμεν. Οι δε θεοι νυν ψανερως ημιν συμμαχουσι και κεκομικασιν ημας εις χωριον εν ω ουτοι μεν ουτε βαλλειν ουτε ακοντιζειν δια το προς ορθιον πορευεσθαι δυνατοι εισιν, ημεις δε εις το καταντες...

Οταν γε μην εκ παιδων εις το μειρακιουσθαι εκβαινωσι, τηνικαυτα οι μεν αλλοι παυουσι μεν απο παιδαγωγων, παυουσι δε απο διδασκαλων, αρχουσι δε ουδενες ετι αυτων, αλλ' αυτονομους αφιασιν ο δε Λυκουργος και τουτων ταναντια εγνω. Καταμαθων γαρ τοις τηλικουτοις μεγιστον μεν φρονημα εμφυομενον, μαλιστα δε υβριν επιπολαζουσαν, ισχυροτατος δε επιθυμιας των ηδονων παρισταμενος, τηνικαυτα πλειστους μεν πονους αυτοις επεβαλε, πλειστην δε ασχολιαν εμηχανησατο. Επιθεις δε και ει τις ταυτα φυγοι, μηδενος ετι των καλων τυγχανειν, εποιησε παντας επιμελεισθαι, ως μη αποδειλιασαντες αδοκιμοι πανταπασιν εν τη...

Ο δε Αγησιπολις ευθυς εκ της Μακεδονιας προσιων εθετο προς τη πολει των Ολυνθιων τα οπλα. Επει δε ουδεις αντεξηει αυτω, τοτε της Ολυνθιας ει τι υπολοιπον ην εδηου και εις τας συμμαχιδας ιων αυτων εφθειρε τον σιτον Τορωνην δε και προσβαλων ειλε κατα κρατος. Εν δε τουτοις οντα κατα θερους ακμην καυμα περιφλεγες λαμβανει αυτον. Ως δε προσθεν εορακοτα το εν Αφυτει του Διονυσου ιερον ερως αυτον τοτ' εσχε των τε σκιερων σκηνηματων και των λαμπρων και ψυχρων υδατων. Εκομισθη μεν ουν εκεισε ετι ζων, ομως μεντοι εβδομαιος αφ' ου εκαμεν, εξω του ιερου ετελευτησε. Και εκεινος μεν εν μελιτι τεθεις και κομισθεις...

Εκ δε τουτου ξυνελθοντες εβουλευοντο περι της λοιπης πορειας· ανεστη δε πρωτος Λεων θουριος και ελεξεν ωδε· «Εγω μεν τοινυν, ω ανδρες, απειρηκα ηδη ξυσκευαζομενος και βαδιζων και τρεχων και τα οπλα φερων και εν ταξει ων και φυλακας φυλαττων και μαχομενος, επιθυμω δε ηδη παυσαμενος τουτων των πονων, επει θαλατταν εχομεν, πλειν το λοιπον και εκταθεις ωσπερ Οδυσσευς αφικεσθαι εις την Ελλαδα». Ταυτα ακουσαντες, οι στρατιωται ανεθορυβησαν ως ευ λεγει. Επειτα δε Χειρισοφος ανεστη και ειπεν ωδε· «Φιλος μοι εστιν, ω ανδρες, Αναξιβιος, ναυαρχων δε και τυγχανει. Ην ουν πεμψητε με, ελευσεται και τριηρεις...

Επειδη δε ημερα εγενετο, ευθυς επι Σαρδεις ηγε Κυρος. Ως δ' εγενετο προς τω τειχει τω εν Σαρδεσι, τας τε μηχανας ανιστη ως προσβαλων προς το τειχος και κλιμακας παρεσκευαζετο. Ταυτα δε ποιων κατα τα αποτομωτατα δοκουντα ειναι του Σαρδιανων ερυματος της επιουσης νυκτος αναβιβαζει Χαλδαιους τε και Περσας. Ηγησατο δ' αυτοις ανηρ Περσης δουλος γεγενημενος των εν τη ακροπολει τινος φρουρων και καταμεμαθηκως καταβασιν εις τον ποταμον και αναβασιν την αυτην. Ως δ' εγενετο τουτο δηλον οτι ειχετο τα ακρα, παντες δη εφευγον οι Λυδοι απο των τειχων οποι εδυναντο εκαστος της πολεως. Κυρος δε αμα τη ημερα...