Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Περι μεσας νυκτας Κυρος εξετασιν ποιειται των Ελληνων και των βαρβαρων εν τφ πεδιω· εδοκει γαρ αμα τη εφ ηξειν τον μεγαν βασιλεα και μαχην συναψειν. Μετα δε την εξετασιν αμα τη ημερα ηκον αυτομολοι παρα μεγαλου βασιλεως και απηγγελλον τα περι της βασιλεως στρατιας· Κυρος δε συγκαλει τους των Ελληνων στρατηγους και αυτους παραινει τοιαδε λεγων· «Ω ανδρες Ελληνες, ουκ ανθρωπων απορων βαρβαρων συμμαχους υμας αξω προς τον μεγαν βασιλεα, αλλα νομιζων υμας αμεινονας και κρειττονος ειναι πολλων βαρβαρων. Δει δε υμας γιγνωσκειν οτι οι πολεμιοι κραυγη πολλη μαχην συναψονταν εαν μην ουν υμεις υπομενητε...

Ενταυθα εμενε Κυρος ημερας τριακοντα· και ηκε Κλεαρχος ο Λακεδαιμονιος φυγας, εχων οπλιτας χιλιους και πελταστας Θρακας οκτακοσιους και τοξοτας Κρητας διακοσιους. Αμα δε και Σωσις παρην ο Συρακοσιος εχων οπλιτας τριακοσιους, και Σοφαινετος ο Αρχας εχων οπλιτας χιλιους. Και ενταυθα Κυρος εξετασιν εποιειτο και αριθμον των Ελληνων εποιειτο εν τω παραδεισω, και εγιγνοντο οι συμπαντες οπλιται μεν μυριοι και χιλιοι, πελτασται δε αμφι τους δισχιλιους. Εντευθεν εξελαυνει σταθμους δυο παρασαγγας δεκα εις Πελτας, πολιν οικουμενην. Ενταυθ' εμενεν ημερας τρεις. Εντευθεν εξελαυνει σταθμους δυο παρασαγγας...

Κυρος ωρματο απο Σαρδεων και εξηλαυνε δια της Λυδιας σταθμους τρεις παρασαγγας εικοσι και δυο επι τον Μαιανδρον ποταμον. Τουτου το ευρος δυο πλεθρα. Τουτον διαβαινει και εξελαυνει δια Φρυγιας σταθμον ενα παρασαγγας οκτω εις Κολοσσος, πολιν οικουμενην, ευδαιμονα και μεγαλην. Ενταυθα εμενεν ημερας επτα και ηκε Μενων ο θετταλος οπλιτας εχων χιλιους και πελταστας πεντακοσιους. Εντευθεν εξελαυνει σταθμους τρεις παρασαγγας εικοσιν εις Κελαινας, της Φρυγιας πολιν οικουμενην, μεγαλην και ευδαιμονα. Ενταυθα Κυρφ τα βασιλεια ην και παραδεισος μεγας αγριων θηριων πληρης, α εκεινος εθηρευεν απο 'ιππου,...

Ουδεμια τεχνη τοσαυτας ωφελειας ποριζει οσας η γεωργια. Η γαρ της γεωργιας επιμελεια εστιν αμα ηδυπαθεια και χρηματων αυξησις και σωματων ασκησις εις το δυνασθαι ποιειν οσα ανδρι ελευθερω προσηκει. Πρωτον μεν ουν αφ' ων ζωσιν οι ανθρωποι, ταυτα παντα η γη ποριζει τοις αυτην εργαζομενοις, και αφ' ων τοινυν ηδυπαθουσι, και ταυτα προσεπιφερει. Επειτα δε δσοις οι βροτοι βωμους τε και αγαλματα θεων κοσμουσι και αυτοι κοσμουνται, και ταυτα παρεχει μετα ηδιστων οσμων και θεαματων. Τελος δε βρωματα πολλα τα μεν φυει, τα δε τρεφει· και γαρ τη γεωργια συναπτεται η προβατευτικη τεχνη, ωστε τους ανθρωπους...

Δειπνουντων των συμποτων, ο Φιλιππος γελοιον τι ευθυς επεχειρει λεγειν, επιτελειν βουλομενος ωνπερ ενεκα επι τα δειπνα εκαστοτε εκαλειτο. Ην γαρ γελωτοποιος, τοτε δε τον γελωτα ουκ εκινει. Αυθις δ' ολιγον υστερον αλλο τι γελοιον επειρατο λεγειν. Ως δε ουδε τοτε εγελων επ' αυτω, εν τω μεταξυ παυομενος του δειπνου συνεκαλυπτετο και εσιγα. Και ο Καλλιας· «Τι τουτ», εφη· «ω Φιλιππε;». Και εκεινος αναστεναζων ελεγεν· «Επει ο γελως ουκετι εν τοις ανθρωποις εστιν, ερρει η εμη τεχνη. Προσθεν μεν γαρ τουτου ενεκα εκαλουμην επι τα δειπνα, ως οι συνοντες δι εμε γελωντες ευφραινοιντο νυν δε τινος ενεκα...