Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Μετα την εν Θερμοπυλαις νικην Ξερξης εβουλευσατο εις την Αττικην πορευεσθαι, βουλομενος ανατρεπειν εκεινην την πολιν, ης ενεκα μαλιστα εστρατευσατο, Αθηνας. Σφοδρα δ' οργιζομενος ταυτη τη πολει, ουδε των ιερων αυτης εψεισατο. Ουδεν θαυμασιον φαινεται ειναι, ει οι Πελοποννησιοι, αθυμως εχοντες επι τη τοσαυτη συμφορα, ηδη εις τας σφετερας αυτων χωρας απαλλαττεσθαι εβουλοντο. Ενθα δη Θεμιστοκλης αυτους επεισε μενειν και συν τοις Αθηναιοις προς τους κ οινους πολεμιους μαχεσθαν ωστε τουτω τω ανδρι οι Ελληνες την εν Σαλαμινι νικην οφειλουσιν. Ο δ' ουκ εστεργε ταυτη τη νικη, αλλα και μετα την μαχην...

Ου πολλοις ετεσι μετα την εν Μαραθωνι μαχην, η οι Αθηναιοι εξακισχιλιους μεν των Περσων εφονευσαν, δεκαπλασιαν δε στρατιαν ενικησαν, Ξερξης, ο Δαρειου, και αυτος επι την Ελλαδα στρατευσαν βουλομενος, τοις των Περσων αριστοις συνεβουλευσατο. Αυτος δε προσηγορευσε ταδε· «Ανδρες Περσαι, ουκ αγνοειτε οτι εξ ου την των Μηδων αρχην κατελυσαμεν, παντες οι εμοι προγονοι, οι ταυτης της χωρας δυναστευσαντες, ευ και καλως εβασιλευσαν. Νυν δε ουκ εξεστιν ημιν βλακευσαι ετι. Οι γαρ Αθηναιοι, εις την Ασιαν πορευσαμενοι βοηθησομενοι τοις ημετεροις πολεμιοις, παντα τα των Περσων αγαθα ελεηλατησαν και εκλωπευσαν,...

Σολων, ο κλεινος των Αθηναιων νομοθετης, επαυσε τος των πολιτων διαφορας, και τα βιαια των δυναστειων εκωλυσεν, και τα αριστα εν τοις σωφρονεστατοις νομοις συνεβουλευσεν. Ενδοξον δε εν τοις μαλιστα μνημονευεται οτε, μανιαν προσποιησαμενος ως μη θανατφ ζημιοιτο, τους πολιτας επεισε της Σαλαμινος περι προς τους Μεγαρεας στρατευεσθαν οι μεν Αθηναιοι τους Μεγαρεας ενικων και την Σαλαμινα ανελαμβαναν, ο δε Σολων μεγαλης δοξης ετυγχανεν. Του δε Σολωνος ετι μειζον εγκωμιαζομεν την πολιτειαν, η τοις Αθηναιοις μεγιστων αγαθων αιτια και γεννητειρα ην. Οι δ' Αθηναιοι, εως ο Σολων εβιωτευσεν, ουκ αει επιστευον...

Η μεν Ευρωπη, ηκουσα επι την ηιονα, επαιζε κατα το ειωθος συν ταις ηλικιωτισι και ταις θεραπαιναις· ο δε Ζευς, βλεψας αυτην και ερωτι κατεχομενος αυτης, ταυρω εικασας εαυτον συνεπαιζε ταις κοραις. Ο δε ταυρος καλλιστος ην οραν, λευκος μεν το χρωμα, ευκαμπης δε τα κερατα, και ημερος το βλεμμα, και ουδεν αγριος το ηθος· εσκιρτα ουν και αυτος επι της ηιονος και εμυκατο ηδιστον, ωστε την Ευρωπην ασπαζεσθαι μεν τολμησαι και ανθεσι τα κερατα στεφανουν, επειτα δε και επι το νωτον αυτου κειμενου αναβαινειν. Τοτε δε δρομαιος ο Ζευς ωρμησεν επι την θαλατταν φερων αυτην και εαυτον ριψας εις τα κυματα ενηχετο,...

Ηρακλης τοις Μινυαις πολεμων (ησαν δε ιππομαχειν εν πεδιω οι Μινυαι δεινοι), μαχην συναπτειν μη θαρρων, την του ποταμου ροην εξετρεψεν. Ην δε ο ποταμος Κηφισος οριζων ορη δυο, τον Παρνασσον και τον Ηδυλειον. Τεμνων δε την Βοιωτιαν μεσην, πριν εκβαλλειν εις θαλασσαν, εμπιπτων χασματι αφανης γιγνεται. Εκεινο το χασμα Ηρακλης πετροις μακροις περιτειχι ζων απεστρεψε τον ποταμον εις το πεδιον, ενθα οι Μινυαι καθιππαζοντο, και δη του πεδιου λιμναζοντος τοις Μινυαις το ιππικον αχρειον ην. Ηρακλης ουν τους Μινυας εκρατησε και απετειχισε το χασμα και ο Κηφισος επι την αρχαιαν επανηρχετο οδον.