Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Η πολιτεια μεγα εστιν εν τη πολει, τοσαυτην εχουσα δυναμιν οσην εν τω σωματι η φρονησις· περι απαντων γαρ βουλευει και τα μεν αγαθα διαφυλασσει, τας δε συμφορας διαφευγει. Τη πολιτεια ουν αναγκαιον εστιν ομοιουσθαι και τους νομους και τους ρητορας και τους ιδιωτας. Η πολιτεια την ευπραγιαν παρεχει και την δημοκρατιαν και την ισονομιαν φυλασσει. Αυτη τους κακους μεν κολαζει, απαντας δε τους πολιτας αγαθους και σωφρονας ποιει. Τοιγαρουν δικαιως λεγομεν την πολιτειαν ψυχην της πολεως ειναι.

Ον ηγουνται περι του συμφεροντος φρονιμωτερον εαυτων ειναι, τουτω οι ανθρωποι υπερηδεως πειθονται. Ταδιον εστι γιγνωσκειν οτι τουτο ουτως εχει εν αλλοις τε πολλοις και δη και εν τοις νοσουσιν, οιπερ προθυμως τους Ιατρους καλουσιν α χρη ποιειν επιτασσοντας· και εν τη θαλασση δε προθυμως οι συμπλεοντες τοις κυβερνηταις πειθονται· και ους γε νομιζουσιν οι οδοιποροι βελτιον αυτων τας οδους γιγνωσκειν, τουτων ουδ' απαλλασσεσθαι εθελουσιν. Ομοιως ους μεν οιονται της γεωργικης εμπειρους ειναι, τουτων ταις συμβουλαις οι γεωργοι υπακουουσιν, εν δε ταις παλαιστραις δει τους αθλητας ταις του παιδοτριβου...

Απο του μυρμηκος μεν την φιλοπονιαν, απο δε της μελισσης και την φιλοπονιαν μανθανε και την φιλανθρωπιαν. Και γαρ αυτη ουχ εαυτη μαλλον η ημιν πονει και ταλαιπωρειται καθ' εκαστην ημεραν τοδε γαρ μαλιστα ιδιον αληθινου φι­λανθρωπου εστιν, το μη τα εαυτου αλλα τα των αλλων αγαθα ζητειν. Ωσπερ ουν η μελισσα παντας τους λειμωνας περιπετεται, ινα ετοιμην αλλω παρασκευαζη την τραπεζαν, ουτω δει και σε, ω νεανια, χρησιμον γιγνεσθαι τοις αλλοις. Ουχ ορας οτι δια τουτο μαλιστα των αλλων ζωων εντιμοτερα η μελισσα εστιν, ουχ οτι πονει, αλλ' οτι τοις αλλοις πονει; Και γαρ ο μυρμηξ και η αραχνη πονουνται...

Αυτη η τεχνη, τουτεστι του παρασιτου, των αλλων τεχνων ταδε διαφερει· οι ανθρωποι γαρ προς την των αλλων τεχνων μαθησιν πονους, φοβους, εστιν οτε και πληγας υπομενουσιν, α ουδεις εστιν οστις στεργεν ταυτην δε την τεχνην παντες μανθανουσιν ανευ πονου. Τις γαρ απο δειπνου απερχεται κλαιων ωσπερ τινας εκ των διδασκαλειων βλεπομεν; Τις δ' επι δειπνον ερχεται αθυμος, ωσπερ οι νεανιαι, οι εις τα διδασκαλεια ερχονται; Και μην ο μεν παρασιτος εκων αυτος επι δειπνον ερχεται, και μαλα ηδεται επι τη εαυτου τεχνη, οι δε τας αλλας τεχνας μανθανοντες αυτας δυσχεραινουσιν, και ενιοι δι αυτας αποδιδρασκουσ...

Μετα δε τουτο του λογου ηρχετο ο Φαρναβαζος, και γαρ ην πρεσβυτερος, ος τοιαδε ελεγεν· «Τω Αγησιλαε και παντες οι παροντες Λακεδαιμονιοι, εγω υμιν, οτε τοις Αθηναιοις επολεμειτε, φιλος και συμμαχος εγιγνομην και γαρ το μεν ναυτικον το υμετερον χρηματα παρεχων ισχυρον εποιουν, εν δε τη γη αυτος απο του ιππου μαχομενος μεθ' υμων τους πολεμιους εις την θαλασσαν κατεδιωκον. Τοιουτος δε γιγνομενος νυν ουτω ταπεινως εχω, ωστε ουδε δειπνον εστι μοι εν τη εμαυτου χωρα. Α δε μοι ο πατηρ και οικηματα καλα και παραδεισους και δενδρων και θηριων μεστους κατελειπεν, εφ' οις σφοδρα ευφραινομην, ταυτα παντα...