Le versioni di greco di Apollodoro e le traduzioni in italiano

Μετα μακραν πλανην, ο Οδυσσευς, παραγιγνομενος εις την πατριδα, την οικιαν εν μεγαλη διαφθορα ευρισκει. Οι μνηστηρες γαρ, νεοι απο των νησων παρα Ιθακη, την Πηνελοπην μνωνται. Ουτοι δε πορευομενοι εις το βασιλειον, δαπανωντες τας Οδυσσεως αγελας ευωχεονται. Αλλα η βασιλεια τον γαμον συγχωρει μετα το του ενταοριου Λαερτη τελος· δια τρια ετη, η γυνη μεγιστον και καλλιστον ιστον ιχραινει μεθ' ημεραν, νυκτωρ δε αυτο αναλυει. Τουτον τον τροπον η βασιλεια τους μνηστηρας εξαπατα, μεχρις οτε ο Οδυσσευς ως επαιτης εις την οικιαν αφικνειται. Ο ηρως τα κατα την οικιαν μανθανει και την νεμεσιν επιβουλε...

Οι Ελληνες αγαγονται εξ Αυλιδος και Τενεδω προσεχουσιν. Ταυτης βασιλευει Τενης ο Κυκνου και Προκλειας, ως δε τινες λεγουσιν Απολλωνοσ· ουτος πολλου χρονου ενταυθα φυγας κατωκει. Προσπλεοντας ουν Τενεδω τους Ελληνας Τενης ορων, πειρα αυτους απειργειν βαλλων πετρους, αλλ' Αχιλλευς ξιφει αυτον πλησσει κατα το στηθος και αποθνησκει, απερισκεπτος δε της φραδης της εκ Θετιδος· «Ω τεκνε, μη κτεινε Τενην, διοτι Απολλων υστερον αποθανειται σε». Τελουντων δε αυτων Απολλωνι θυσιαν, εκ του βωμου υδρος προσερχεται και δακνει Φιλοκτητην, αθεραπευτου δε του ελκους και δυσωδους γιγνομενου, της δε οδμης ουκ...

Τουτου δε βασιλευοντος ου μικρα συμφορα κατεσχε Θηβας. Επεμψε γαρ Ηρα Σφιγγα, η μητρος μεν Εχιδνης ην πατρος δε Τυφωνος, ειχε δε προσωπον μεν γυναικος, στηθος δε και βασιν και ουραν λεοντος και πτερυγας ορνιθος. Μαθουσα δε αινιγμα παρα μουσων επι το Φικιον ορος εκαθεζετο, και τουτο προυτεινε Θηβαιοις. Ην δε το αινιγμα· τι εστιν ο μιαν εχον φωνην τετραπουν και διπουν και τριπουν γινεται; Χρησμου δε Θηβαιοις υπαρχοντος τηνικαυτα απαλλαγησεσθαι της Σφιγγος ηνικα αν το αινιγμα λυσωσι, συνιοντες εις ταυτο πολλακις εζητουν τι το λεγομενον εστιν, επει δε μη ευρισκον, αρπασασα ενα κατεβιβρωσκε. Πολλων...

Τελειωθεις δε ο παις, και διαφερων των ηλικων ρωμη, δια φθονον ωνειδιζετο υποβλητος. Ο δε πυνθανομενος παρα της Περιβοιας μαθειν ουκ ηδυνατο· αφικομενος δε εις Δελφους περι των ιδιων επυνθανετο γονεων. Ο δε θεος ειπεν αυτω εις την πατριδα μη πορευεσθαι· τον μεν γαρ πατερα φονεοσειν, τη μητρι δε μιγησεσθαι. Τουτο ακουσας, και νομιζων εξ ων ελεγετο γεγεννησθαι, Κορινθον μεν απελιπεν, εφ' αρματος δε δια της Φωκιδος φερομενος συντυγχανει κατα τινα στενην οδον εφ' αρματος οχουμενω Λαιω. Και Πολυφοντου (κηρυξ δε ουτος ην Λαιου) κελευοντος εκχωρειν και δι απειθειαν και αναβολην κτειναντος των ιππων...

Μετα δε την Αμφιονος τελευτην Λαιος την βασιλειαν παρελαβε. Και γημας θυγατερα Μενοικεως, ην ενιοι μεν Ιοχαστην ενιοι δε Επιχαστην λεγουσι, χρησαντος του θεου μη γενναν (τον γεννηθεντα γαρ πατροχτονον εσεσθαι) ο δε οινωθεις συνηλθε τη γυναιχι. Και το γεννηθεν εχθειναι διδωσι νομει, περοναις διατρησας τα σφυρα. Αλλ' ουτος μεν εξεθηχεν εις Κιθαιρωνα, Πολυβου δε βουχολοι, του Κορινθιων βασιλεως, το βρεφος ευροντες προς την αυτου γυναικα Περιβοιαν ηνεγκαν. Η δε ανελουσα υποβαλλεται, και θεραπευσασα τα σφυρα Οιδιπουν καλει, τουτο θεμενη το ονομα δια το τους ποδας ανοιδησαι.