Le versioni di greco di Eliano e le traduzioni in italiano

Λεγει Αριστοτελης τον κυκνον καλλιπαιδα ειναι και πολυπαιδα, εχειν γε μην και θυμον. Πολλακις γουν ελαθεντες εις οργην εμαχεσαντο και απεκτειναν αλληλους οι κυκνοι. Λεγει δε ο αυτος και μαχεσθαι τους κυκνους τοις αετοις· αμυνεσθαι γε μην αυτους, αλλ' ουκ αρχειν αδικων. Οτι δε εισι φιλωδοι, τουτο μεν ηδη τεθρυληται. Εγω δε αδοντος κυκνου ουκ ηκουσα, ισως οε ουοε αλλος· πεπιστευται δ' ουν οτι αδει. Και λεγουσι γε αυτον μαλιστα ειναι ευφωνοτατον τε και ωδικωτατον, οταν η περι την καταστροφην του βιου. Διαβαινουσι δε και πελαγος, και αυτοις ου καμνει το πτερον.

Διονυσιος δε ο δευτερος την αρχην ειχεν ευ μαλα πεφυλαγμενην τουτον τον τροπον. Ναυς μεν εκεκτητο ουκ ελαττους των τετρακοσιων, πεζων δε δυναμιν εις δεκα μυριαδας, ιππεις δε εννεακισχιλιους. Η δε πολις λιμεσιν εκεκοσμητο μεγιστοις, και τειχος αυτη περιεβεβλητο υψηλοτατον, οπλα δε ειχεν ετοιμα ναυσιν αλλαις πεντακοσιαις, συνελελεκτο και σιτος ες εκατον μεδιμνων μυριαδας. Και οπλοθηκη επεπληρωτο ασπισι και μαχαιραις και δορασι και θωραξι και καταπελταις· ο δε καταπελτης ευρημα ην αυτου Διονυσιου.

Ορων ο Σωκρατης τον Αλκιβιαδην τετυφωμενον επι τω πλουτω και μεγα φρονουντα επι τη περιουσια και ετι πλεον επι τοις αγροις, ηγαγεν αυτον εις τινα της πολεως τοπον, ενθα ην πινακιον εχον γης περιοδον και προσεταξε τω Αλκιβιαδη την Αττικην ενταυθ' αναζητειν. Ως δ' ευρε, προσεταξε αυτω τους αγρους τους ιδιους διαθρησαι· του δε ειποντος· «Αλλ' ουδαμου γεγραμμενοι εισιν », «Επι τουτοις ουν, ειπε, μεγα φρονεις, οιπερ ουοεν μερος της γης εισιν;».

Οταν κατελυθη το Ιλιον, οικτειραντες οι Αχαιοι τας των αλισκομενων τυχας, τουτο εκηρυξαν, εκαστον των ελευβερων εν, ο τι ρουλεται, των οικειων αποφερειν. Ο ουν Αινειας λεγεται τους πατρωους θεους βαστασας πεφορηκεναι, υπεριοων των αλλων ησσεντες ουν επι τη του ανδρος ευσεβεια οι Ελληνες και δευτερον αυτω κτημα συνεχωρησαν λαβειν. Τον δε λεγουσι τον πατερα, πανυ σφοδρα γεγηρακοτα, αραμενον επι των ωμων, κεκομικεναι. Υπερεκπλαγεντες ουν και επι τουτω ουχ ηκιστα, παντα αυτω των οικειων κτηματων συνεχωρησαν, ομολογουντες οτι προς τους ευσεβεις των ανθρωπων και οι πολεμιοι ημεροι γιγνονται.

Αλεξανδρος, δτε ενικησε Δαρειον και την Περσων αρχην κατεκτησατο, μεγα εφ' εαυτω φρονων και εκθεουμενος, επεστειλε τοις Ελλησι θεον αυτον ψηφισασθαι. Γελοιως γε· ου γαρ απερ ουν εκ της φυσεως ουκ ειχε, ταυτα εκ των ανθρωπων αιτων εκεινος εκεροαινεν. Αλλοι μεν ουν αλλα εψηφισαντο, Λακεδαιμονιοι δε εκεινα· «Επειδη Αλεξανδρος βουλεται θεος ειναι, εστω θεος»· ουτως λακωνικως τε αμα και κατα τον επιχωριον σφισι τροπον οι Λακεδαιμονιοι ηλεγξαν την εμπληξιν του Αλεξανδρου.