Le versioni di greco di Platone e le traduzioni in italiano

Επειδη δε ο ανθρωπος θειας μετεσχε μοιρας, πρωτον μεν δια την του θεου συγγενειαν ζωων μονον θεους ενομισεν, και επεχειρει βωμους τε ιδρυεσθαι και αγαλματα θεων: επειτα φωνην και ονοματα ταχυ διηρθρωσατο τη τεχνη, και οικησεις και εσθητας και υποδεσεις και στρωμνας και τας εκ γης τροφας ηυρετο. Ουτω δη παρεσκευασμενοι κατ' αρχας ανθρωποι ωκουν σποραδην, πολεις δε ουκ ησαν: απωλλυντο ουν υπο των θηριων δια το πανταχη αυτων ασθενεστεροι ειναι, και η δημιουργικη τεχνη αυτοις προς μεν τροφην ικανη βοηθος ην, προς δε τον των θηριων πολεμον ενδεης - πολιτικην γαρ τεχνην ουπω ειχον, ης μερος πολεμικη...

Οι δ' ανθρωποι δια το αυτων δεος του θανατου και των κυκνων καταψευδονται, και φασιν αυτους θρηνουντας τον θανατον υπο λυπης εξαδειν, και ου λογιζονται οτι ουδεν ορνεον αδει οταν πεινη η ριγω η τινα αλλην λυπην λυπηται, ουδε αυτη η τε αηδων και χελιδων και ο εποψ, α δη φασι δια λυπην θρηνουντα αδειν. Αλλ' ουτε ταυτα μοι φαινεται λυπουμενα αδειν ουτε οι κυκνοι, αλλ' ατε οιμαι του Απολλωνος οντες, μαντικοι τε εισι και προειδοτες τα εν Αιδου αγαθα αδουσι και τερπονται εκεινην την ημεραν διαφεροντως η εν τω εμπροσθεν χρονω. Εγω δε και αυτος ηγουμαι ομοδουλος τε ειναι των κυκνων και ιερος του αυτου...

Ως ασεβη γαρ οι μεν εισηγαγον, οι δε κατεψηφισαντο και απεκτειναν τον τοτε της ανοσιου αγωγης ουκ εθελησαντα μετασχειν περι ενα των τοτε φευγοντων φιλων, οτε φευγοντες εδυστυχουν αυτοι. Σκοπουντι δη μοι ταυτα τε και τους ανθρωπους τους πραττοντας τα πολιτικα, και τους νομους γε και εθη, οσω μαλλον διεσκοπουν ηλικιας τε εις το προσθε προυβαινον, τοσουτω χαλεπωτερον εφαινετο ερθως ειναι μοι τα πολικα διοικειν· ουτε γαρ ανευ φιλων ανδρων και εταιρων πιστων υπαρχοντας ην ευρειν ευπετες, ου γαρ ετι εν τοις των πατερων ηθεσιν και επιτηδευμασιν η πολις ημων διωκειτο, καινους τε αλλους αδυνατον ην κτασθαι....

Οτ' εκεινη η μαχη ην, εξ ης εμοι και ταριστεια εδοσαν οι στρατηγοι, ουδεις αλλος εμε εσωσεν ανθρωπων η ουτος, τετρωμενον ουκ εθελων απολιπειν, αλλα συνδιεσωσε και τα οπλα και αυτον εμε. Και εγω μεν, ω Σωκρατες, και τοτε εκελευον σοι διδοναι ταριστεια τους στρατηγους, και τουτο γε μοι ουτε μεμψει ουτε ερεις οτι ψευδομαι: αλλα γαρ των στρατηγων προς το εμον αξιωμα αποβλεποντων και βουλομενων εμαι διδοναι ταριστεια, αυτος προθυμοτερος εγενου των στρατηγων εμε λαβειν η σαυτον.

Ημεις γουν, οταν μεν του αλλου ακουωμεν λεγοντος, και πανυ αγαθου ρητορος, αλλους λογους, ουδεν μελει, ως επος ειπειν, ουδενι: επειδαν δε σου τις ακουη, η των σων λογων αλλου λεγοντος, καν πανυ φαυλος η ο λεγων, εαν τε γυνη ακουη, εαν τε ανηρ, εαν τε μειρακιον, εκπεπληγμενοι εσμεν και κατεχομεθα. Εγω γουν, ω ανδρες, ει μη εμελλον κομιδη δοξειν μεθυειν, ειπον, ομοσας αν υμιν οια δη πεπονθα αυτος υπο των τουτου λογων και πασχω ετι και νυνι. Οταν γαρ ακουω, πολυ μοι μαλλον η των κορυβαντιωντων η τε καρδια πηδα και δακρυα εκχειται υπο των λογων των τουτου. Ορω δε και αλλους παμπολλους τα αυτα π...