Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Η παιδεια των ανθρωπινων μονον εστιν αθανατον και θειον. Και δυο τα παντων εστι κυριωτατα εν ανθρωπινη φυσει, νους και λογος. Και ο μεν νους αρχικος εστι του λογου, ο δε λογος υπηρετικος του νου, τυχη μεν αναλωτος, συκοφαντια δ' αναφαιρετος, νοσω δ' αδιαφθορος, γηρα δ' αλυμαντος. Μονος γαρ ο νους παλαιουμενος ανηβα, και ο πολεμος, παντα συρων και φερων, μονην ου δυνατος εστι την παιδειαν παρελεσθαι. Και μοι δοκει Στιλπων ο Μεγαρευς φιλοσοφος αξιομνημονευτον ποιησαι αποκρισιν, οτε Δημητριος εξανδραποδισαμενος την πολιν εις εδαφος κατεβαλεν, και τον Στιλπωνα ηρετο μη τι αποβαλοι. Ωι ο φιλοσοφος·...

Προαγοντας Αλεξανδρου εις Βαβυλωνα, Νεαρχος ο ναυαρχος απαντησας αυτω εφη τισιν εντυχειν Χαλδαιοις, παραινουσιν απεχεσθαι Βαβυλωνας τον Αλεξανδρον. Ο δ' ουκ εφροντισεν, αλλ' επορευετο. Προς δε τοις τειχεσι γενομενος, ειδε κορακας πολλους διαφερομενους και τυπτοντας αλληλους, ων ενιοι κατεπεσον παρ' αυτον. Επειτα, μηνυσεως γενομενης κατ' Απολλοδωρου του στρατηγου της Βαβυλωνας, ως περι αυτου θυσαιτο, εκαλει Πυθαγοραν τον μαντιν. Ουκ αρνουμενου δε του μαντεως την πραξιν, ηρωτησε των ιερων τον τροπον ειποντος δ' αυτου οτι το ηπαρ ην αλοβον· «Παπαι,» ειπεν, «ισχυρον το σημειον». Και τον Πυθαγοραν...

Ορων ο Σολων Πεισιστρατον προς την τυραννιδα παρορμωντα, το μεν πρωτον λογοις αυτον επεχειρησεν αποτρεπειν ταυτης της επιβολης· ου προσεχοντας δε αυτου, καιπερ ηδη παντελως γηραιος ων, προηλθεν εις την αγοραν μετα της πανοπλιας ως μαχουμενος· θαυμαζομενου δε του πληθους δια το παραδοξον, παρεκαλει τους πολιτας αναλαβειν τα οπλα και παραχρημα καταλυειν τον τυραννον ουδενος δε αυτω προσεχοντος, και παντων αυτου μανιαν καταγιγνωσκοντων, τινων δε παραγηραν αυτον αποφαινομενων, ο μεν Πεισιστρατος ηδη τινας δορυφορους συναγαγομενος προσηλθε τω Σολωνι και επυθετο τινι θαρρων την τυραννιδα καταλυειν...

Σερτωριος εν Ιβηρια νεβρον ελαφου λευκης παρα κυνηγων δωρον λαβων, εθρεψε και τιθασον εποιησεν, ωστε αυτω προβαινοντι μεν ειπετο, επι το βημα δε αναβαινοντι συνεβαινεν, και δικαζοντι αυτω το στομα προσεφερεν. Επεισε δη τους βαρβαρους ως αρα το ζωον ιερον Αρτεμιδος ειη, και η θεος δι αυτου προλεγοι αυτω παντα τα μελλοντα και συμμαχος εν τοις πολεμοις γιγνοιτο. Οσα γε μην υπο των κατασκοπων απορρητα ηγγελλετο, τους κατασκοπους αποκρυπτων τω οχλω προελεγεν ως δια νεβρου μαθων παρα της θεου, οια πολεμιων εφοδους, ενεδρας, αιφνιδιους καταδρομας· οσαι δε νικαι πολεμων ηλπιζοντο, και ταυτα δια της...

Φωκος Βοιωτιος μεν το γενος ην, πατηρ δε Καλλιρροης. Οτι δε η κορη καλλει τε και σωφροσυνη των τοτε γυναικων μαλιστα διεφερεν, εμνηστευοντο αυτην τριακοντα νεανιαχ οι ευδοκιμωτατοι εν τη Βοιωτια. Ο δε Φωκος πολλας ανατολας των γαμων εποιειτο εως, λιπαρουντων αυτων, ηξιου την αιρεσιν τω Πυθιω επιτρεπειν. Δια τουτο οι μεν νεανιαι εχαλεπηναν και αυτον απεκτειναν η δε κορη, υπ' αυτων διωκομενη, σωτηριας ετυχε παρα τινων γεωργων· απεκρυψαν γαρ αυτην οι γεωργοι εν τω σιτιω, και ουτως οι διωκοντες παρηλθαν. Επειτα, εις Κορωνειαν ελθουσα, ικετις εκαθισατο επι τω βωμω της Αθηνας και των μνηστηρων την...