Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Την δε προς Πειριθουν φιλιαν τουτον τον τροπον αυτω γενεσθαι λεγουσι. Δοξαν ειχεν επι ρωμη και ανδρεια μεγιστην. Βουλομενος ουν ο Πειριθους εξελεγξαι και λαβειν διαπειραν, ηλασατο βους εκ Μαραθωνος αυτου, και πυθομενος διωκειν μετα των οπλων εκεινον, ουκ εφυγεν, αλλ' αναστρεψας απηντησεν. Ως δ' ειδεν ατερος τον ετερον και το καλλος εθαυμασε και την τολμαν ηγασθη, μαχης μεν εσχοντο, Πειριθους δε προτερος την δεξιαν προτεινας εκελευσεν αυτον γενεσθαι δικαστην τον Θησεα της βοηλασιας· εκων γαρ υφεξειν ην αν οριση δικην εκεινος. Θησευς δε και την δικην αφηκεν αυτω, και προυκαλειτο φιλον ειναι και...

Τελος δε του πληθους των χρηματων αναγραφην εχουσα προσεδωκεν αυτω· Σελευκου δε τινος των επιτροπων ελεγχοντος ως ενια κρυπτο υσαν και διακλεπτουσαν, αναπηδησασα και των τριχων αυτου λαβομενη, πολλας ενεφορει τω προσωπω πληγας. Του δε Καισαρος μειδιωντος και καταπαυοντος αυτην, «Αλλ' ου δεινον» ειπεν «ω Καισαρ, ει συ μεν ηξιωσας αφικεσθαι προς εμε και προσειπειν ουτω πραττουσαν, οι δε δουλοι μου κατηγορουσιν, ει τι των γυναικειων απεθεμην, ουκ εμαυτη δηπουθεν, η ταλαινα, κοσμον, αλλ' οπως Οκταουια και Λιβια τη ση μικρα δουσα, δι εκεινων ιλεω σου τυχοιμι και πραοτερου;»· τουτοις ο Καισαρ ηδετο,...

Ηκε δε και αυτος ημερας ολιγας διαλιπων εντευξομενος αυτη και παρηγορησων. Η δ' ετυχε μεν εν στιβαδι κατακειμενη ταπεινως, εισιοντι δ' αυτω μονοχιτων αναπηδησασα προσπιπτει, δεινως μεν εξηγριωμενη κεφαλην και προσωπον, υποτρομος δε τη φωνη και συντετηκυια ταις οψεσιν. Ην δε πολλα και της περι το στερνον αικιας καταφανη, και ολως ουθεν εδοκει το σωμα της ψυχης εχειν βελτιον. Η μεντοι χαρις εκεινη και το της ωρας ιταμον ου κατεσβεστο πανταπασιν, αλλα καιπερ ουτως διακειμενης ενδοθεν ποθεν εξελαμπε και συνεπεφαινετο τοις κινημασι του προσωπου. Κελευσαντος δε του Καισαρος αυτην κατακλιθηναι και...

Την δε γενομενην επωνυμιαν τω Ρωμυλω τον Κυρινον οι μεν Ενυαλιον προσαγορευουσιν, οι δ' οτι και τους πολιτας Κυριτας ωνομαζον, οι δε την αιχμην η το δορυ τους παλαιους κυριν ονομαζειν, και Κυριτιδος Ηρας αγαλμα καλειν επ' αιχμης ιδρυμενον, εν δε τη Ρηγια δορυ καθιδρυμενον Αρεα προσαγορευειν και δορατι τους εν πολεμοις αριστευοντας γεραιρειν ως ουν αρηιον τινα τον Ρωμυλον η αιχμητην θεον ονομασθηναι Κυρινον. Ιερον μεν ουν αυτου κατεσκευασμενον εστιν εν τω λοφω τω Κυρινα προσαγορευομενω δι εκεινον.

Στραβων δ' ο φιλοσοφος ιστορει πολλοις μεν ανθρωπους διαπυρους επιφερομενους φανηναι, στρατιωτου δ' ανδρος οικετην εκ της χειρος εκβαλειν πολλην φλογα και δοκειν καιεσθαι τοις ορωσιν, ως δ' επαυσατο, μηδεν εχειν κακον τον ανθρωπον αυτω δε Καισαρι θυοντι την καρδιαν αφανη γενεσθαι του ιερειου, και δεινον ειναι το τερας· ου γαρ αν φυσει γε συστηναι ζωον ακαρδιον. Εστι δε και ταυτα πολλων ακουσαι διεξιοντων, ως τις αυτω μαντις ημερα Μαρτιου μηνος ην Ειδους Ρωμαιοι καλουσι προειποι μεγαν φυλαττεσθαι κινδυνον, ελθουσης δε της ημερας προιων ο Καισαρ εις την συγκλητον ασπασαμενος προσπαιξειε τω μαντει...