Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Secondo Plutarco, nessuna persona è più pericolosa degli adulatori per i padri che vogliono educare bene i propri figli. Απαντων, οπερ εφην, των πονηρων ανθρωπων απαγειν δει τους παιδας, μαλιστα δε των κολακων. Οπερ γαρ πολλακις και προς πολλους των πατερων διατελω λεγων, και νυν αν ειποιμι. Γενος ουδεν εστιν εξωλεστερον ουδε μαλλον και θαττον εκτραχηλιζον νεοτητα των κολακων, οι και τους πατερας και τους παιδας προρριζους εκτριβουσι, των μεν το γηρας επιλυπον, των δε την νεοτητα ποιουντες, των δε συμβουλευματων δελεαρ αφυλακτον προτεινοντες την ηδονην. Τοις παισι των πλουσιων οι πατερες...

Ο δε Καισαρ ως εν τω χαρακι του Πομπηιου γενομενος τους τε κειμενους νεκρους ηδη των πολεμιων ειδε και τους ετι κτεινομενους, ειπεν αρα στεναξας· «Τουτ' εβουληθησαν, εις τουτο μ' αναγκης υπηγαγοντο, ινα Γαιος Καισαρ ο μεγιστους πολεμους κατορθωσας, ει προηκαμην τα στρατευματα, καν κατεδικασθην». Ταυτα φησι Πολλιων Ασινιος τα ρηματα Ρωμαιστι μεν αναφθεγξασθαι τον Καισαρα παρα τον τοτε καιρον, Ελληνιστι δ' υφ' αυτου γεγραφθαι· των δ' αποθανοντων τους πλειστους οικετας γενεσθαι, περι την καταληψιν του χαρακος αναιρεθεντας, στρατιωτας δε μη πλειους εξακισχιλιων πεσειν. Των δε ζωντων αλοντων κατεμειξε...

Γοργω, βασιλεως Κλεομενους θυγατηρ, Αρισταγορου του Μιλησιου παρακαλουντος αυτον επι τον προς βασιλεα πολεμον υπερ Ιωνων και υπισχνουμενου χρηματων πληθος και οσω αντελεγε πλειονα προστιθεντος, «Καταφθερει σε», εφη, «ω πατερ, το ξενυλλιον, εαν μη ταχιον αυτον της οικιας εκβαλης (“butti fuori”, 3a sing.)». Ερωτηθεισα (“essendole stato chiesto”, part. aoristo pass., nom. sing. femm.) δε υπο τινος Αττικης «Δια τι υμεις αρχετε μοναι των ανδρων αι Λακαιναι;», «Οτι», εφη, «και τικτομεν μοναι ανδρας». Τον δ’ ανδρα Λεωνιδαν εξιοντα εις Θερμοπυλας ηρωτα τι χρη πραττειν ο δ’ εφη «Αγαθον γαμειν και αγαθα...

Λεγεται δε την ασπιδα κομισθηναι συν τοις συκοις εκεινοις και τοις θριοις ανωθεν επικαλυφθει σαν ουτω γαρ την Κλεοπατραν κελευσαι, μηδ' αυτης επισταμενης τω σωματι προσπεσειν το θηριον ως δ' αφαιρουσα των συκων ειδεν, ειπειν· «Ενταυθ' ην αρα τουτο». Και τον βραχιονα παρασχειν τω δηγματι γυμνωσασαν. Οι δε τηρεισθαι μεν εν υδρια την ασπιδα καθειργμενην φασκουσιν, ηλακατη δε τινι χρυση της Κλεοπατρας εκκαλουμενης αυτην και διαγριαινουσης, ορμησασαν εμφυναι τω βραχιονι. Το δ' αληθες ουδεις οιδεν επει και φαρμακον αυτην ελεχθη ψορειν εν κνηστιδι κοιλη, την δε κνηστιδα κρυπτειν τη κομη· πλην ουτε...

Δεξαμενη δ' αυτον ουτως και κατακλινασα, περιερρηξατο τε τους πεπλους επ' αυτω, και τα στερνα τυπτομενη και σπαραττουσα ταις χερσι, και τω προσωπω του αιματος αναματτομενη, δεσποτην εκαλει και ανδρα και αυτοκρατορα· και μικρου δειν επιλεληστο των αυτης κακων οικτω των εκεινου. Καταπαυσας δε τον θρηνον αυτης Αντωνιος ητησε πιειν οινον, ειτε διψων ειτε συντομωτερον ελπιζων απολυθησεσθαι. Πιων δε παρηνεσεν αυτη, τα μεν εαυτης αν η μη μετ' αισχυνης σωτηρια τιθεσθαι, μαλιστα των Καισαρος εταιρων Προκληιω πιστευουσαν, αυτον δε μη θρηνειν επι ταις υσταταις μεταβολαις, αλλα μακαριζειν ων ετυχε καλων,...