Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Ευνοια δε και προθυμια στρατιωτων εχρησατο τοσαυτη περι αυτον, ωστε τους ετερων μηδεν εν ταις αλλαις στρατειαις διαφεροντας, αμαχους και ανυποστατους φερεσθαι προς παν δεινον υπερ της Καισαρος δοξης. Ακιλιος εν τη περι Μασσαλιαν ναυμαχια νεως πολεμιας επιβεβηκως, την μεν δεςιαν απεκοπη χειρα μαχαιρα, τη δ' αριστερη τον θυρεον ουκ ερριψεν, αλλα τυπτων εις τα προσωπα τους πολεμιους απεστρεψε παντας, και του σκαφους επεκρατησε. Κασσιος Σκευας εν τη περι Δυρραχιον μαχη τον οφθαλμον εκκοπεις τοξευματι, τον δ' ωμον υσσω και τον μηρον ετερω διατρωθεις, τω δε θυρεω βελων εκατον και τριακοντα πληγας...

Των Ρωμαιων εις Βιθυνιαν τρεις ηρηκοτων πρεσβεις, ων ο μεν ποδαγρικος ην, ο δε την κεφαλην εξ ανατρησεως και περικοπης κοιλην ειχεν, ο δε τριτος εδοκει μωρος ειναι, καταγελων ο Κατων ειπε πρεσβειαν υπο Ρωμαιων αποστελλεσθαι μητε ποδας μητε κεφαλην μητε καρδιαν εχουσαν. Τους δε φρονιμους ελεγε μαλλον υπο των αφρονων η τους αφρονας υπο των φρονιμων ωφελεισθαν τουτους μεν γαρ φυλαττεσθαι τας εκεινων αμαρτιας, εκεινους δε τας τουτων μη μιμεισθαι κατορθωσεις. Προς δε πρεσβυτην πονηρευομενον· «Ανθρωπε,» ειπε, «πολλα εχοντι τω γηρα τα αισχρα μη προσφερε την απο της κακιας αισχυνην». Βλασφημουμενος...

Τους Σπαρτιατων παιδας ουκ επι ωνητοις ουδε μισθιοις εποιησατο παιδαγωγοις ο Λυκουργος, ουδ' εξην εκαστω τρεφειν ουδε παιδευειν ως εβουλετο τον υιον, αλλα παντας ευθυς επταετεις γενομενους εις αγελας κατελοχιζε καν μετ' αλληλων ειθιζε συμπαιζειν και συσχολαζειν. Γραμματα μεν ενεκα της χρειας εμανθανον η δ' αλλη πασα παιδεια προς το αρχεσθαι καλως εγιγνετο και καρτερειν πονουντα και νικαν μαχομενον. Γενομενοι δε δωδεκαετεις ανευ χιτωνος ηδη διετελουν, εν ιματιον εις τον ενιαυτον λαμβανοντες, αυχμηροι τα σωματα και λουτρων και αλειμματων απειροι. Εκαθευδον δ' ομου κατ' ιλην και αγελην επι στιβαδων,...

Ο Αλεξανδρος ου προτερον επεβη της νεως, η τα των εταιρων πραγματα σκεψαμενος απονειμαι τω μεν αγρον, τω δε κωμην, τω δε συνοικιας προσοδον η λιμενος. Μετα ταυτα ο Περδικκας· «Σεαυτω δ'» ειπεν, «ω βασιλευ, τι καταλειπεις;». Του δε αποκριναντος οτι τας ελπιδας, «Ουκουν», ειπε, «και ημεις τουτων κοινωνειν μελλομεν οι μετα σου στρατευομενοι». Παραιτησαμενου δε του Περδικκου την προσνεμηθεισαν κτησιν αυτω, και των αλλων φιλων ενιοι το αυτο εποιησαν. Τοις δε λαμβανουσι και δεομενοις προθυμως εχαριζετο, και τα πλειστα των βασιλειων κτηματων εν Μακεδονια διανεμων ουτω κατηναλωσεν. Τοιαυτη μεν ουν ορμη...

Βουλομενος δε γνωναι απο του θεου περι της στρατειας, ο Αλεξανδρος ηλθεν εις Δελφους, και κατα τυχην εκεινων ημερων αποφραδων ουσων, εν αις ουκ εστι θεμιστευειν, πρωτον μεν επεμπε παρακαλων την προμαντιν. Ως δ' εκεινης αρνουμενης και προισχομενης τον νομον αυτος αναβας βια προς τον ναον ειλκεν αυτην, η δ' ωσπερ εξηττημενη της σπουδης ειπεν· «Ανικητος ει, ω παι», τουτ' ακουσας ο Αλεξανδρος ουκετ' ειπε χρηζειν ετερου μαντευματος, αλλ' εχειν δν εβουλετο παρ' αυτης χρησμον. Επει δ' ωρμησε προς την στρατειαν, αλλα τ' εδοκει σημεια παρα του δαιμονιου γενεσθαι, και τινες ειδον εκ του περι Λειβηθρα...