Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Αι βαναυσικαι καλεομεναι τεχναι και επιρρητοι εισι και εικοτως αδοξεονται προς των πολεων. Καταλυμαινονται γαρ τα σωματα των τε εργαζομενων και των επιμελομενων, αναγκαζουσαι εν καθεδρα καθιζεσθαι και σκιατροφεεσθαι, ενιαι δε και προς πυρ ημερευειν. Των δε σωματων θηλυνομενων και αι φυχαι αρρωστοι γιγνονται, μαλιστα δε ασχολιας ουτως εχουσι και φιλων και πολεως συνεπιμελεεσθαι, ωστε δοκεουσι κακοι και φιλοις χραεσθαι και ταις πατρισιν αλεξητηρες ειναι.

Θαυμαστον δε φαινεται μοι και το πεισθηναι τινας ως Σωκρατης τους νεους διεφθειρεν, ος (προς τοις ειρημενοισ) πρωτον μεν αφροδισιων και γαστρος παντων ανθρωπων εγκρατεστατος ην, ειτα προς χειμωνα και θερος και παντας πονους καρτερικωτατος, ετι δε προς το μετριων δεισθαι πεπαιδευμενος ουτως, ωστε, πανυ μικρα κεκτημενος, πανυ ραδιως εχειν αρκουντα. Πως ουν αυτος, ων τοιουτος, αλλους αν η ασεβεις η παρανομους η λιχνους η αφροδισιων ακρατεις η προς το πονειν μαλακους εποιησεν; Αλλ' επαυσε μεν τουτων πολλους, αρετης ποιησας επιθυμειν και ελπιδας παρασχων, αν εαυτων επιμελωνται, καλους καγαθους εσεσθαι:...

Αλλ' ω ανδρες, ουτω χρη ποιειν οπως εκαστος τις εαυτω συνεισεται της νικης αιτιωτατος ων. Αυτη γαρ ημιν, αν θεος θελη, νυν αποδωσει και πατριδα και ελευθεριαν και τιμας και παιδας, οις εισι, και γυναικας. Ω μακαριοι δητα, οι αν ημων νικησαντες επιδωσι την πασων ηδιστην ημεραν: ευδαιμων δε και αν τις αποθανη. Μνημειου γαρ ουδεις ουτω, πλουσιος ων, καλου τευξεται. Εξαρξω μεν ουν εγω, ηνικ' αν καιρος η, παιανα: οταν δε τον Ενυαλιον παρακαλεσωμεν, τοτε παντες ομοθυμαδον ανθ' ων υβρισθημεν τιμωρωμεθα τους ανδρας. Ταυτα δ' ειπων και μεταστραφεις προς τους εναντιους, ησυχιαν ειχε: και γαρ ο μαντις...

Οι δε Σαμιοι, πολιορκουμενοι υπο Λυσανδρου παντη, επει ου βουλομενων αυτων το πρωτον ομολογειν, προσβαλλειν ηδυ εμελλεν ο Λυσανδρος, ωμολογησαν εν ιματιον εχων εκαστος απιεναι των ελευθερων, τα δ' αλλα παραδουναι: ουτως εξηλθον. Λυσανδρος δε, τοις αρχαιοις πολιταις παραδους την πολιν και τα ενοντα παντα και δεκα αρχοντας καταστησας φρουρειν, αφηκε το των συμμαχων ναυτικον κατα πολεις, ταις δε Λακωνικαις ναυσιν απεπλευσεν εις Λακεδαιμονα, απαγων τα τε των αιχμαλωτων νεων ακρωτηρια και τας εκ Πειραιως τριηρεις πλην δωδεκα και στεφανους, ους παρα των πολεων ελαμβανε δωρα ιδια, και αργυριου τετρακοσια...

Λακεδαιμονιοι δε ουκ εφασαν πολιν Ελληνιδα ανδραποδιειν μεγα αγαθον ειργασμενην εν τοις μεγιστοις κινδυνοις γενομενοις τη Ελλαδι, αλλ' εποιουντο ειρηνην εφ' ω τα τε μακρα τειχη και τον Πειραια καθελοντας και τας ναυς πλην δωδεκα παραδοντας και τους φυγαδας καθεντας τον αυτον εχθρον και φιλον νομιζοντας Λακεδαιμονιοις επεσθαι και κατα γην και κατα θαλατταν οποι αν ηγωνται. Θηραμενης δε και οι συν αυτω πρεσβεις επανεφερον ταυτα εις τας Αθηνας, εισιοντας δ'αυτους οχλος περιεχειτο πολυς, φοβουμενοι μη απρακτοι ηκοιεν: ου γαρ ετι ενεχωρει μελλειν δια το πληθος των απολλυμενων τω λιμω. Τη δε υστεραια...