Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Παρακαλεσαντος επι δειπνον Πηλεως παντας τους θεους προς τους αυτου τε και Θετιδος γαμους, πλην γε της Εριδος, αυτη υπο φθονου χρυσουν μηλον κατεβαλε μεταξυ δειπνουντων, λεγουσα αυτο τη καλλιστη προσηκειν. Τουτω δε τω δειπνω επει ετυχον παρουσαι Αθηνα τε και Ηρα τε και Αφροδιτη, ων εκαστη η καλλιστη ειναι εδοκει, ο Ζευς τω Ερμη προσεταξε τας θεας εις Ιδην ορος κομισαι, ινα ο Παρις, ατε καλλιστος αυτος ων, περι του αυτων καλλους κριναιτο. Υποσχομενων ουν των θεων της μεν Αθηνας την σοφιαν, της δε Ηρας την Ασιας ολης αρχην, της δε Αφροδιτης τον ερωτα της Ελενης, Παρις τον ερωτα προελων το μηλον...

Ιππαρχος, ο παις πρεσβυτατος ων των του Πεισιστρατου, και σοφωτατος ην των Αθηναιων. Ουτος και τα Ομηρου επη πρωτος εκομισεν ες τας Αθηνας, και ηναγκασε τους ραψωδους τοις Παναθηναιοις αυτα αδειν. Και επ' Ανακρεοντα δε τον Τηιον πεντηκοντορον εστειλεν, ινα αυτον πορευση ως αυτον. Σιμωνιδην δε τον Κειον δια σπουδης αγων αει περι αυτον ειχεν, μεγαλοις δωροις πειθων και μισθοις· και γαρ ην φιλοχρηματος ο Σιμωνιδης. Εργον δε ην αρα τουτω τω Ιππαρχω η περι τους πεπαιδευμενους σπουδη. Και εβουλετο υπο προσχηματι τω εαυτου και τους Αθηναιους παιδευεσθαι, και βελτιονων αυτων οντων αρχειν εσπευδεν ουκ...

Ανθρωπος πενης, νοσων και μελλων αποθνησκειν, επειδη οι ιατροι ελεγον μη σωτηριαν ειναι αυτω, τους θεους επεκαλει και εκατον βοων θυσιαν υπισχνειτο αυτοις, ινα την υγιειαν αυτω παλιν παρεχοιεν. Την δε τοιαυτην υποσχεσιν ακουσασα, η γυνη ερωτησεν· «Που σοι ταυτα εσται, εαν υγιανης;». Ο δε ελεγεν· «Σιωπα, γυναι, μη οι θεοι ακουωσιν ταυτα υπισχνουμαι οπως με ιωνται. Εαν υγιανω, τοις θεοις ομολογησω μη εχειν α επηγγελλον». «Αλλα δυνατον εστι παλιν σε νοσειν». «Τοτε αλλοις θεοις προσευξομαι, οι εμε ου γιγνωσκουσιν». Αλλα μετ' ολιγας ημερας ο ασεβεστατος ανθρωπος βιον μετηλλαξεν. Τον αυτον τροπον...

Ο κηρυξ προχειροτονειν κελευει τους προεδρους περι ιερων των πατριων και περι κηρυκων τε και πρεσβειων και οσιων, και μετα ταυτα επερωτα ο κηρυξ· «Τις αγορευειν βουλετσι των υπερ πεντηκοντα ετη γιγνομενων;». Επειδαν δε ουτοι παντες λεγουσιν, τοτ' ηδη κελευει λεγειν των αλλων Αθηναιων τον βουλομενον, οις εξεστιν. Σκεψασθε δη ως καλως, ω ανδρες Αθηναιοι. Ουκ ηγνοει, οιμαι, ο νομοθετης οτι οι πρεσβυτεροι τω μεν ευ φρονειν ακμαζουσιν, η δε τολμα ηδη αυτους αρχεται επιλειπειν δια την εμπειριαν των πραγματων. Βουλομενος δη συνεθισαι τους αριστα φρονουντας περι των πραγματων λεγειν, επειδη ονομαστι...

Αλεξανδρος θερους ωρα ηγε τον στρατον παρα τον ποταμον, εγγυς Οντων των πολεμιων. Ορων δε τους στρατιωτας διψωντας και αφορωντας εις το ρευμα του ποταμου, ινα μη πινοντες διαλυσειαν τας ταξεις μηδε τυ της οδοιποριας ταχος διακοψειαν, τον κηρυκα εκελευσε κησυσσειν· «Απεχωμεθα του ποταμου· θανασιμον γαρ εχει το υδωρ». Οι μεν ουν στρατιωται φοβω κατεχομενοι απειχοντο του ποταμου και την οδον εταχυνον. Αλεξανδρος δε την πορειαν διανυσας και στρατοπεδευσας, αυτος μετα των ηγεμονων φανερως απο του ποταμου υδρυε και επινεν. Γελασαντες ουν οι στρατιωται και την αιτιαν της απατης κατανοησαντες αδεως...