Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Παλαι εν ταις Αθηναις πολλοι και επιφανεις πολιται ησαν, οιον φιλοσοφοι, ποιηται, ρητορες και στρατηγοι. Εν τοις φιλοσοφοις μνημονευομεν Σωκρατην, Πλατωνα και Αριστοτελην, εν τοις ποιηταις Σοφοκλεα και Ευριπιδην, εν τοις ρητορσι Δημοσθενην και Αισχινην, εν δε τοις στρατηγοις θεμιστοκλεα και Περικλεα. Υπο Σωκρατους πολλοι, και ου μονον Αθηναιοι, την φιλοσοφιαν εδιδασκοντο και εις την αρετην ετρεποντο, τα δε του Σοφοκλεους και Ευριπιδου δραματα ετερπεν εν τω θεατρο, τους θεατας και μεγα κλεος τοις τραγωδοις παρειχεν. Εν τη των Αθηνων αγορα και πολλοι ρητορες ηγορευον και τω τη πολει χρησιμα συνεβουλευον...

Εν τοις του Αισωπου μυθοις συχνο λεγεται περι του εθους των ζωων. Ο μεν λυκος λεγεται ωμος ειναι και επιβουλευειν τοις αλλοις ζωοις, μαλιστα δε τοις προβατοις· ο δε τραγος λεγεται ανοητος ειναι και πολλακις υπο των αλλων ζωων εξαπατασθαι. Ο λεων μεν θαυμαζεται τη ευγενεια και τη βασιλικη δυναμει, αλλ' ου δολερος εστιν, οθεν πολλακις τα αλλα ζωα τας επιβουλας εκφευγεν η δ' ελαφος ελαφρα εστιν, ενιοτε δε εν τη φυγη τοις κερασιν εμποδιζεται και ουτως υπο των κυνηγων αλισκεται. Η μυια μεν, καιπερ μικρα, οχλον παρεχει, προσετι δια την υπερηφανιαν καυχαται της γης βασιλεια ειναν ο κυων δε τας οιας...

Η μεν Ηρα Διος γυνη εστι και του γαμου επιμελειαν εχει, η δ' Αθηνα Διος θυγατηρ εστι και των τεχνων επιμελεται. Η Αφροδιτη του καλλους και του ερωτος θεα εστι και «Κυπρις» η «Παφια» ονομαζεται· Παφος γαρ πολις εστι της Κυπρου και εν Παφω ονομαστον ην το της Αφροδιτης ιερον. Θεμις δε θυγατηρ εστι του Ουρανου και της δικης κηδει «θεμις» γαρ και «δικη» ταυτον εστιν. Οι Ελληνες και την Πειθω και τας Ωρας και τας Μουσας θεας νομιζουσιν. Αι μεν Ωραι Διος θυγατερες εισι και των ωρων επιμελονταν αι δε ωραι εαρ, θερος, οπωρα και χειμων εισιν. Των δε Μουσων οι Ελληνες μαλιστα την Καλλιοπην τιμωσιν η Καλλιοπη...

Χρυσης, ο ιερευς του Απολλωνος, προσερχεται τω των Αχαιων στρατοπεδω συν δωροις τοις αρχουσι και ικετευει τους βασιλεας ελευθερον αποπεμπειν την θυγατερα. Οι μεν αλλοι των Αχαιων παρακαλουσιν αποδεχεσθαι τα δωρα και ελευθερουν την παρθενον, ο δ' Αγαμεμνων υβριζει τον γεροντα και φοβεραις απειλαις απελαυνει του στρατοπεδου. Ο ιερευς μεν φοβω πειθεται τω βασιλει και απερχεται, επειτα δε ευχεται τον θεον κολαζειν τους Αχαιους. Ο δε Απολλων ακουει των στεναγμων του ιερεως και λοιμον πεμπει τοις Ελλησιν. Τοτε ο θεος καταβαινει εκ του Ολυμπου και καθιζεται εγγυς των νεων και βαλλει τοις θανασιμοις...

Ουχ ολοι οι ανθρωποι την ζωην κακον ειναι νομιζουσιν, οτι αφθονα αγαθα τον ανθρωπινον βιον Ευφραινει. Χειμωνος μεν γαρ των εργων αναπαυσις και αργια, θερους δε ευδια, σχολη και οδοιποριαι. Εν τοις δομοις μεν ειρηνη και ευδαιμονια, εν τη αγορα δε ευδοξια, τιμαι και λαμπραι πραξεις συν τοις φιλοις. Ειτα δε εν τοις αγροις μεν το της φυσεως καλλος, υγιεια και παντοδαποι καρποι, εν δε τη θαλασση κερδος. Επι δε της ξενης χωρας, ει μεν πλουσιος ει, κλεος· ει δε χρηματα ουκ εχεις, μονος γιγνωσκεις. Εχεις γαμον; Ολβιος ο οικος· η χρηστη γυνη γαρ το του οικου φως εστιν. Γυναικα ουκ εχεις; Ελαφρος ο βιος...