Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Και λεγει κυριος ο θεος τω οφει· «Οτι εποιει τουτο, επικαταρατος συ απο παντων των κτηνων και απο παντων των θηριων της γης· επι τω στηθει σου και τη κοιλια πορευση και γην εδη πασας τας ημερας της ζωης σου. Και εχθραν θησω ανα μεσον σου και ανα μεσον της γυναικος και ανα μεσον του σπερματος σου και ανα μεσον του σπερματος αυτης· αυτος σου τηρησει κεφαλην, και συ τηρησεις αυτου πτερναν». Και τη γυναικι λεγει· «Πληθυνων πληθυνω τας λυπας σου και τον στεναγμον σου, εν λυπαις τεξη τεκνα· και προς τον ανδρα σου η αποστροφη σου, και αυτος σου κυριευσει». Τω δε Αδαμ λεγει· «Εν λυπαις βιωσεις πασας...

ΣΩ. Ti τηνικαδε αφιξαι, ω Κριτων; η ου πρw ετι εστιν; ΚΡ. Πανυ μεν ουν. ΣΩ. Πηνικα μαλιστα; ΚΡ. Ορθρος βαθυς. ΣΩ. Θαυμαζω οπως ηθελησε σοι ο του δεσμωτηριου φυλαξ υπακουσαι. ΚΡ. Συνηθης ηδη μοι εστιν, ω Σωκρατες, δια το πολλακις δευρο φοιταν, και τι και ευεργετηται υπ εμου.

Αλλων τε πολλων και καλων εργων ενεκα, ω ανδρες, αξιον Ηρακλεους μεμνησθαι, και οτι τονδε τον αγωνα πρωτος συνηγειρε δι ευνοιαν της Ελλαδος. Εν μεν γαρ τω τεως χρονω αλλοτριως αι πολεις προς αλληλας διεκειντο· επειδη δε εκεινος τους τυραννους επαυσε και τους υβριζοντας εκωλυσεν, αγωνα μεν σωματων εποιησε, φιλοτιμιαν δε πλουτου, γνωμης δ' επιδειξιν εν τω καλλιστω της Ελλαδος, ινα τουτων απαντων ενεκα εις το αυτο συνελθωμεν, τα μεν οψομενοι, τα δ' ακουσομενοι· ηγησατο γαρ τον ενθαδε συλλογον αρχην γενησεσθαι τοις Ελλησι της προς αλληλους φιλιας. Εκεινος μεν ουν ταυθ' υφηγησατο, εγω δε ηκω ου μικρολογησομενος...

Αι Μουσαι της ωδης και της μουσικης θεαι εισιν. Αι δε εν τη Βοιωτια ναιουσιν εν τη των υλων σκια παρα ταις κρηναις. Εκει συν ταις Νυμφαις επι της ποας παιζουσι και χορευουσι· στεφαναις περιπλεκουσι τας χαιτας. Αι Μουσαι εν τιμη εισιν, μαλιστα εν ταις Αθηναις· οι ποιηται μεν εν αρχη των ωδων τας Μουσας ανακαλουσιν (= ανακαλεουσιν), οι νεανιαι δε και αι κοραι εν τη παιδεια ταις Μουσαις θυσιας παρεχουσι και ελπιζουσι την δωρεαν της σοφιας και της αγλαιας. Αι Μουσαι ου μονον της ωδης επιμελειαν εχουσιν, αλλα και της επιστημης· η Ουρανια μεν Μουσα εστι της αστρονομιας, η Κλειω δε της ιστοριας.

Η Δαναη θυγατηρ εστι του Ακρισιου, του της Αργολικης δυναστου. Η Πυθια την φθοραν απο της Δαναης γονης τω πατρι θεσπιζει· ο δε τη Δαναη την παιδοποιιαν κωλυειν εθελει και εν τη οικια την κορην ειργει. Αλλ' ο Ζευς την της Δαναης ευμορφιαν θαυμαζει και την κορην ερα (= εραει)· ο δε ουν μορφην υετου λαμβανει, δια της στεγης καταβαινει και την Δαναην φιλει (= φιλεει). Επειτα η Δαναη τον υιον τον Περσεα τικτει. Ο Ακρισιος την Δαναην και τον Περσεα κτεινειν εθελει, εν θηκη ειργει και εις θαλασσαν βαλλει· ουτω τη Δαναη συν τη γονη μοιρα εστιν αποθνησκειν, ανευ τροφης και εν ταις της θαλασσης θυελλαις....