Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Αι κοραι την ευσεβειαν μανθανουσιν και την ασεβειαν φευγουσιν, οτι η ασεβεια τας θεας υβριζει. Αι κοραι τας θεας σεβουσι και τας συμφορας απαλλασσουσι. Και αι θεραπαιναι της οικιας στεργουσιν τας θεας, αλλα αι θεραπαιναι μονον της εσπερας ικετευουσι τας θεας, οτι προτερον μεν την τραπεζαν σπουδαιως παρασκευαζουσιν και τας της οικιας θυρας κλειουσιν, υστερον δε ταις θεαις στεφανας προσφερουσιν και ουτως ικετευουσιν· «Αμυνετε, ω θεαι, προθυμως την των Αθηνων χωραν και τας θυελλας εκ της θαλασσης εκβαλλετε· εν ειρηνη τας ημερας διαγειν θελομεν». Αι θεαι τας ικεσιας ευμενως υπολαμβανουσι, οτι ταις...

Των αδελφων η μεν τη Αφροδιτη, η οε τη Αθηνα θυει, η δε συκας λεγει, η δε βαινει εις την πηγην. Αι αδελφαι τη ομονοια εισι χαρα της οικιας. Καθ' ημεραν η μεν αδελφη κλωθει, η δε ραπτει τας στολας, η δε καθαιρει την οικιαν, η δε μασσει τας μαζας. Ταις των αδελφων ωδαις η οικια και η αυλη ηχεουσι. Η κωμη θαυμαζει την φιλοπονιαν και την ευνοιαν των αδελφων.

Αι κοραι και αι θεραπαιναι παιζουσι τη σφαιρα εν τη αυλη της οικιας, η δεσποινα δε καθευδει εν τη κλινη. Αι μελισσαι και αι μυιαι εν τη σκια εισιν εν τη αγορα εστι σιγη· η ειρηνη και η σχολη φερουσι την ησυχιαν εις τας ψυχας των κορων και των θεραπαινων και της δεσποινης.

Αινειας μετα τον Τρωικον πολεμον αφικτο προς Αβοριγινας, οι πρωην την χωραν ωκουν καθ' ην η Ρωμη πεπολισται, Λατινου του Φαυνου τοτε την τουτων αρχην εχοντος, και προσεσχε Λαυρεντω κατα τον Νουμικιον ποταμον, ενθα κατα τι δη θεοπροπιον λεγεται παρασκευαζεσθαι ποιησασθαι την κατοικησιν. Ο δε της χωρας αρχων Λατινος απειργε τω Αινεια την εν τη χωρα καθιδρυσιν. Και συμβαλων ητταται· ειτα δι ονειρατων φανεντων αμφοιν καταλλαττονται· και της κατοικιας αυτω παραχωρει, και την θυγατερα Λαουινιαν εις γαμον εκδιδωσιν. Ενθα πολιν ο Αινειας οικοδομησας ωνομασε Λαουινιον η τε χωρα Λατιον επεκληθη και οι...

Τη φιλοσοφια τας της ψυχης μεριμνας θεραπευομεν και σεβομεν την θεαν της σωφροσυνης, οτι εν ταις μαχαις ετι η ανδρεια ανευ σωφροσυνης βλαβην, ουδεποτε δοξαν προσφερει. Η γλωσσα τουναντιον μεριμνων και συμφορων αιτια εστι. Εν ταις εορταις αδετε ευφροσυνη την ελευθεριαν της χωρας και ικετευετε πολλακις τας θεας και σεβετε φιλια, οτε αι μαχαι εμπιπτουσι εν τη χωρα και διαφθειρουσι την ευδαιμονιαν της διαιτης. Δειμαινετε τας εν θαλασση θυελλας και φευγετε την ατιμιαν των ηττων, η νικη μο­νον γαρ προσεχει αει δοξαν και αθανασιαν ουτως η μεν αρετη τιμην, η δε δειλια αι­σχυνην φερει. Πολλακις αι δεσποιναι...