Le versioni di greco di Erodoto e le traduzioni in italiano

Προτερον δε Εκαταιω τω λογοποιω εν Θηβησι γενεηλογησαντι εωυτον και αναδησαντι την πατριην ες εκκαιδεκατον θεον εποιησιχν οι ιρεες του Διος οιον τι και εμοι ου γενεηλογησαντι εμεωυτον. Εσαγαγοντες ες το μεγαρον εσω εον μεγα εξηριθμεον δεικνυντες κολοσσους ξυλινους τοσουτους οσους περ ειπον αρχιερευς γαρ εκαστος αυτοθι ιστα επι της εωυτου ζοης εικονα εωυτου· αριθμεοντες ων και δεικνυντες οι ιρεες εμοι απεδεικνυσαν παιδα πατρος εωυτων εκαστον εοντα, εκ του αγχιστα αποθανοντος της εικονος διεξιοντες δια πασεων, ες ο απεδεξαν απασας αυτας. Εκαταιω δε γενεηλογησαντι ειουτον και αναδησαντι ες εκκαιδεκατον...

«Νυν ων, επειδη περι πολλου ηγημαι μη ξεινοκτονεειν, γυναικα μεν ταυτην και τα χρηματα ου τοι προησω απαγεσθαι, αλλ' αυτα εγω τω Ελληνι ξεινω φυλαξω, ες ο αν αυτος ελθων εκεινος απαγαγεσθαι εθελη· αυτον δε σε και τους σους συμπλοους τριων ημερεων προαγορευω εκ της εμης γης ες αλλην τινα μετορμιζεσθαι, ει δε μη, ατε πολεμιους περιεψεσθαι». Ελενης μεν ταυτην απιξιν παρα Πρωτεα ελεγον οι ιρεες γενεσθαι. Δοκεει δε μοι και Ομηρος τον λογον τουτον πυθεσθαι· αλλ' ου γαρ ομοιως ες την εποποιιην ευπρεπης ην τω ετερω τω περ εχρησατο, ες ο μετηκε αυτον, δηλωσας ως και τουτον επισταιτο τον λογον.

Μετα δε ο Πρωτευς ειρωτα αυτον οκοθεν την Ελενην λαβοι· πλανωμενου δε του Αλεξανδρου εν τω λογω και ου λεγοντος την αληθειην, ηλεγχον οι γενομενοι ικεται εξηγεομενοι παντα λογον του αδικηματος. Τελος δε δη σφι λογον τονδε εκφαινει ο Πρωτευς, λεγων οτι· «Εγω ει μη περι πολλου ηγεομην μηδενα ξεινων κτεινειν, οσοι υπ' ανεμων ηδη απολαμφθεντες ηλθον ες χωρην την εμην, εγω αν σε υπερ του Ελληνος ετεισαμην, ος, ω κακιστε ανδρων, ξεινιων τυχων εργον ανοσιωτατον εργασαο. Παρα του σεωυτου ξεινου την γυναικα ηλθες· και μαλα ταυτα τοι ουκ ηρκεσε, αλλ' αναπτερωσας αυτην οιχεαι εχων εκκλεψας. Και ουδε ταυτα...

Μεχρι μεν τουτου οψις τε εμη και γνωμη και ιστοριη ταυτα λεγουσα εστι, το δε απο τουδε Αιγυπτιους ερχομαι λογους ερεων κατα τα ηκουον προσεσται δε τι αυτοισι και της εμης οψιος. Τον Μινα πρωτον βασιλευσαντα Αιγυπτου οι ιρεες ελεγον τουτο μεν απογεφυρωσαι και την Μεμφιν τον γαρ ποταμον παντα ρεειν παρα το ορος το ψαμμινον προς Λιβυης, τον δε Μινα ανωθεν, οσον τε εκατον σταδιους απο Μεμφιος, τον προς μεσαμβριης, αγκωνα προσχωσαντα το μεν αρχαιον ρεεθρον αποξηρηναι, τον δε ποταμον οχετευσαι το μεσον των ορεων ρεειν. Ετι δε και νυν υπο Περσεων ο αγκων ουτος του Νειλου, ως απεργμενος ρεη, εν φυλακησι...

Ηρακλεος δε περι τονδε τον λογον ηκουσα, οτι ειη των δυωδεκα θεων. Του ετερου δε περι Ηρακλεος, τον Ελληνες οιδασι, ουδαμη Αιγυπτου εδυνασθην ακουσαι. Και μεν οτι γε ου παρ' Ελληνων ελαβον το ουνομα του Ηρακλεος Αιγυπτιοι, αλλ' Ελληνες μαλλον παρ' Αιγυπτιων και Ελληνων ουτοι οι θεμενοι τω Αμφιτρυωνος γονω τουνομα Ηρακλεα, πολλα μοι και αλλα τεκμηρια εστι τουτο ουτω εχειν, εν δε και τοδε, οτι τε του Ηρακλεος τουτου οι γονεες αμφοτεροι ησαν Αμφιτρυων και Αλκμηνη γεγονοτες το ανεκαθεν απ' Αιγυπτου και διοτι Αιγυπτιοι ουτε Ποσειδεωνος ουτε Διοσκουρων τα ουνοματα φασι ειδεναι, ουδε σφι θεοι ουτοι...