Le versioni di greco di Luciano e le traduzioni in italiano

Επει δε ενδον ημεν, το μεν πρωτον σκοτος ην, και ουδεν εωρωμεν υστερον δε, αυτου αναχαινοντος, εθεωμεν κυτος μεγα και παντη πλατυ και υψηλον, ικανον μυριανδρω πολει ενοικειν. Ησαν δ' εν μεσω και μικροι ιχθυες και αλλα πολλα θηρια συγκοπτομενα και πλοιων ιστια και αγκυραι και ανθρωπων οστα και φορτια· κατα μεσον δε και γη και λοφοι ησαν εκ της Ιλυος, ην κατεπινεν, συνιζανουσα. Υλη γουν επι αυτης και δενδρα παντοια ην, και λαχανα εβλαστανεν. Περιμετρον δε της γης σταδιοι διακοσιοι και τεσσαρακοντα. Ην δε οραν και ορνεα θαλασσια, λαρους και αλκυονας, επι των δενδρων νεοττευοντα. Τοτε μεν ουν επι...

Ως απεπλεομεν, το πρωτον ετυγχανε γαληνη ουσα και ευσταθουν το πελαγος. Πολλακις δε η προς βελτιον μεταβολη κακων μειζονων αρχη γιγνεσθαι δοκει. Ημεις μεν ουν δυο μονας ημερας εν ευδια επλεομεν, της δε τριτης υποφαινομενης προς ανισχοντα τον ηλιον αφνω ορωμεν θηρια και κητη πολλα μεν και αλλα, εν δε μεγιστον απαντων, οσον σταδιων χιλιων και πεντακοσιων το μεγεθος· ηρχετο δε δια των κυματων κεχηνος και προ πολλου ταραττον την θαλατταν, αφρω τε περικλυζομενον και τους οδοντας εκφαινον, οξεις δε παντας ωσπερ σκολοπας, και λευκους ωσπερ ελεφαντινους. Ημεις μεν ουν εκπληκτοι το υστατον αλληλους περιελαμβανομεν...

Πλεοντες την επομενην νυκτα και ημεραν, περι εσπεραν αφικνουμεθα ες την πολιν Λυχνοπολιν καλουμενην. Η δε πολις αυτη εστι μεταξυ του Πλειαδων και του ιαδων αερος, ταπεινοτερα μεντοι πολυ του Ζωδιακου. Απεβαινομεν ουν και ανθρωπον μεν ουδενα ηυρισκομεν, λυχνους δε πολλους περιθεοντας και εν τη αγορα και περι τον λιμενα διατριβοντας, τους μεν μικρους και ωσπερ πενητας, ολιγους δε των μεγαλων και δυνατων πανυ λαμπρους και περιφανεις. Οικησεις δε αυτοις και λυχνεωνες ιδια εκαστω ησαν, και αυτοι ονοματα ειχον, ωσπερ οι ανθρωποι, και εφωνουν, και ουδεν ημας ηδικουν, αλλα και επι ξενια εκαλουν ημεις...

Εωθεν αναιρομενοι εταττομεθα και γαρ οι σκοποι εσημαινον πλησιον ειναι τους πολεμιους. Το μεν ουν πληθος της στρατιας δεκα μυριαδες εγιγνοντο ανευ των σκευοφορων και των πεζων και των ξενων συμμαχων τουτων δε οκτακισμυριοι μεν ησαν οι Ιππογυποι, δισμυριοι δε οι επι των Λαχανοπτερων. Ορνεον δε και τουτο εστι μεγιστον, αντι των πτερων λαχανοις παντη λασιον, τα δε ωκυπτερα εχει θριδακινης φυλλοις μαλιστα ομοια. Επι δε τουτοις οι Κεγχροβολοι εταττοντο και οι Σκοροδομαχοι. Ηρχοντο δε αυτω και απο της αρκτου συμμαχοι, τρισμυριοι μεν Ψυλλοτοξοται, πεντακισμυριοι δε Ανεμοδρομον τουτων δε οι μεν Ψυλλοτοξοται...

«Ει δε κατορθω», εφη, «τον πολεμον ον εκφερω νυν προς τους τον ηλιον κατοικουντας, απαντων ευδαιμονεστατα παρ' εμοι υμιν εξεστι βιοτευειν». Και ημεις ηρομεθα τινες ειεν οι πολεμιοι και την αιτιαν της διαφορας. Ο δε «Φαεθων» εφη, «ο των εν τφ ηλιω κατοικουντων βασιλευς - οικειται γαρ δη κακεινος ωσπερ και η σεληνη - πολυν ηδη προς ημας πολεμει χρονον. Ο δε πολεμος ηρχετο εξ αιτιας τοιαυτης· των εν τη αρχη τη εμη ποτε τους απορωτατους συναγων εβουλομην αποικιαν ες τον Εωσφορον στελλειν, οντα ερημον και υπο μηδενος κατοικουμενον ο τοινυν Φαεθων δια φθονον την αποικιαν εκωλυε. Τοτε μεν ουν ο Φαεθων...