Le versioni di greco di Luciano e le traduzioni in italiano

Ο δε δη εφην, οτι και γελαν εν τοις γιγνομενοις ενεστι και ψυχαγωγεισθαι, τουτο ηδη σοι φρασω. Πως γαρ ου γελοιοι μεν πλουτουντες αυτοι και τας πορφυριδας προφαινοντες και τους δακτυλιους προτεινοντες και πολλην κατηγορουντες απειροκαλιαν, το δε καινοτατον, τους εντυγχανοντας αλλοτρια φωνη προσαγορευοντες, αγαπαν αξιουντες, οτι μονον αυτους προσεβλεψαν, οι δε σεμνοτεροι και προσκυνεισθαι περιμενοντες, ου πορρωθεν ουδ' ως Περσαις νομος, αλλα δει προσελθοντα και υποκυψαντα, την ψυχην ταπεινωσαντα και το παθος αυτης εμφανισαντα τη του σωματος ομοιοτητι, το στηθος η την δεξιαν καταφιλειν, ζηλωτον...

Ει γαρ χρη και κακων επαινον ειπειν, μη υπολαβης μειζον τι γυμνασιον αρετης η της ψυχης δοκιμασιαν αληθεστεραν τησδε της πολεως και της ενταυθα διατριβης: ου γαρ μικρον αντισχειν τοσαυταις μεν επιθυμιαις, τοσουτοις δε θεαμασι τε και ακουσμασι παντοθεν ελκουσι και αντιλαμβανομενοις, αλλα ατεχνως δει τον Οδυσσεα μιμησαμενον παραπλειν αυτα μη δεδεμενον τω χειρε - δειλον γαρ - μηδε τα ωτα κηρω φραξαμενον, αλλ' ακουοντα και λελυμενον και αληθως υπερηφανον. Ενεστι δε και φιλοσοφιαν θαυμασαι παραθεωρουντα την τοσαυτην ανοιαν, και των της τυχης αγαθων καταφρονειν ορωντα ωσπερ εν σκηνη και πολυπροσωπω...

Εθελω δ' ουν σοι, ω Ερμη, ειπειν, ωτινι εοικεναι μοι εδοξαν οι ανθρωποι και ο βιος απας αυτων. Ηδη ποτε πομφολυγας εν υδατι εθεασω υπο κρουνω τινι καταραττοντι ανισταμενας; Τας φυσαλλιδας λεγω, αφ' ων συναγειρεται ο αφρος: εκεινων τοινυν τινες μεν μικραι εισι και αυτικα εκραγεισαι απεσβησαν, αι δ' επι πλεον διαρκουσι και προσχωρουσων αυταις των αλλων αυται υπερφυσωμεναι ες μεγιστον ογκον αιρονται, ειτα μεντοι κακειναι παντως εξερραγησαν ποτε: ου γαρ οιον τε αλλως γενεσθαι. Τουτο εστιν ο ανθρωπου βιος: απαντες υπο πνευματος εμπεφυσημενοι οι μεν μειζους, οι δε ελαττους: και οι μεν ολιγοχρονιον...

Εγω δε, ω τεκνον, Παιδεια ειμι, ηδη συνηθης σοι και γνωριμη, ει και μηδεπω εις τελος μου πεπειρασαι. ηλικα μεν ουν τα αγαθα ποριη λιθοξοος γενομενος, αυτη προειρηκεν• ουδεν γαρ οτι μη εργατης εση τω σωματι πονων καν τουτω την απασαν ελπιδα του βιου τεθειμενος, αφανης μεν αυτος ων, ολιγα και αγεννη λαμβανων, ταπεινος την γνωμην, ευτελης δε την προοδον, ουτε φιλοις επιδικασιμος ουτε εχθροις φοβερος ουτε τοις πολιταις ζηλωτος, αλλ᾿ αυτο μονον εργατης και των εκ του πολλου δημου εις, τον αει προυχοντα υποπτησσων και τον λεγειν δυναμενον θεραπευων, λαγω βιον ζων και του κρειττονος ερμαιον ων. ην...