Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Ουκ Ικανος εστι παν εξημερωσαι δενδρον ο γεωργος, ουδε παν τιθασευσαι θηριον ο κυνηγος· εζητησαν ουν και ο μεν εκ των ακαρπων, ο δ' απο των αγριων ωφελεισθαι. Της θαλαττης το υδωρ αποτον εστι και πονηρον, αλλ' ιχθυς τρεφει, και πομπιμον εστι παντη και πορευσιμον οχημα τοις κομιζομενοις. Και των πραγματων αφιλα πολλα και απεχθη και αντιπαλα τοις εντυγχανουσιν αλλ' ορας οτι και νοσοις ενιοι σωματος εις απραγμοσυνην εχρησαντο. Ενιοι δε και πατριδος στερησιν και χρηματων αποβολην εφοδιον σχολης εποιησαντο και φιλοσοφιας. Ωσπερ γαρ τα ρωμαλεωτατα και υγιεινοτατα των ζωων οφεις εσθιοντα καταπεττει...

Παρα τω Νικομηδη ου πολυν χρονον διατριψας, ο Καισαρ αποπλεων αλισκεται περι την Φαρμακουσσαν νησον υπο πειρατων. Πρωτον μεν ουν λυτρα εικοσι ταλαντα απ' αυτου αιτησαμενων, κατεγελασεν ως ου γιγνωσκοντων ον κατεχοιεν, αυτος δ' ωμολυγησε πεντηκοντα τισειν επειτα των περι αυτον αλλον εις υιλλην διαπεμψας πολιν επι τον των χρηματων πορισμον, εν ανθρωποις ψονικωτατοις Κιλιξι απολειπομενος, ουτω καταφρονητικως ειχεν, ωστε οσακις αναπαυοιτο προσεταττεν αυτοις σιωπαν, και επι πολλης αδειας συνεπαιζε και συνεγυμναζετο, και ποιηματα γραφων και λογους τινας ακροαταις εκκινοις εχρητο, και τους μη θαυμαζοντας...

Και μην και τα περι τας ταφας αριστα διεκοσμησεν. Πρωτον μεν γαρ αναιρων δεισιδαιμονιαν απασαν εν τη πολει θαπτειν τους νεκρους, και πλησιον εχειν τα μνηματα των ιερων ουκ εκωλυσε, συντροφους ποιων ταις τοιαυταις οψεσι και συνηθεις τους νεους, ωστε μη ταραττεσθαι μηδ' ορρωδειν τον θανατον ως μιαινοντα τους αψαμενους νεκρου σωματος η δια ταφων διερχομενους. Επειτα συνθαπτειν ουδεν ειασεν, αλλα εν φοινικιδι και φυλλοις ελαιας περιστελλειν το σωμα εκελευσεν. Τοις δε θαψασιν ουκ εξην τουνομα επιγραψαι του νεκρου, πλην ανδρος εν πολεμω τελευτησαντος. Χρονον δε πενθους ολιγον προσωρισεν, ημερας ενδεκα·...

Ο Αλεξανδρος βασιλειος μεν το γενος ην, εκ παιδιου δε φιλοτιμος εν τοις μαλιστα την φυσιν. Εν γαρ πασι τοις αγωσι και εν πασαις ταις ασκησεσιν, εν τη μαθησει και εν τη παλαιστρα, σφοδρα των ηλικιωτων πρωτευειν επεθυμει. Πλειστα λεγεται υπο των ιστοριογραφων περι της του Αλεξανδρου φιλοτιμιας. Ετι παις ων, πολλα εργα Φιλιππου του πατρος κατορθουντος, ουκ εχαιρεν, αλλα προς τους παιδας συντρεωομενους, οι αυτω επι τοις του βασιλεως ευτυχημασι συνεχαιρον, ελεγεν «Εμοι δε ο πατηρ ουδεν αιρειν απολειψει». Των δε φιλων λεγοντων· «Αλλα παντα κληρον σοι λειψων κταται», ο Αλεξανδρος ελεγε· «Τι δε οφελος...

Αφρικανος Σκιπιων, εν Λιβυη καταπολεμησας Αννιβαν, ουτ' εξηλασεν, αλλα και προ της μαχης εις λογους αφικομενος εδεξιωσατο, και μετα την μαχην σπενδομενος ουκ ωνειδισε την τυχην του ανδρος. Λεγεται δ' αυθις εν Εφεσω συμβαλειν αυτους και συμπεριπατουντας διαλεξασθαι περι στρατηγων. Ο δε Αννιβας ελεξε των στρατηγων κρατιστον πεφανθαι Αλεξανδρον, ειτα Πυρρον, τριτον δ'αυτον. Ησυχη μειδιασας ο 'Αφρικανος εφη· «τι δ' ει μη σ' εγω ενενικηκειν;» και ο Αννιβας απεκρινατο· «ουκ αν, ω Σκιπιων, τριτον εμαυτον, αλλα πρωτον εποιουμην των στρατηγων».