Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Παι, εφη, καλει Χαρμιδην, ειπων οτι βουλομαι αυτον ιατρω συστησαι περι της ασθενειας ης πρωην προς με ελεγεν οτι ασθενοι. Προς ουν εμε ο Κριτιας, Εναγχος τοι εφη Βαρυνεσθαι τι την κεφαλην εωθεν ανισταμενος: αλλα τι σε κωλυει προσποιησασθαι προς αυτον επιστασθαι τι κεφαλης φαρμακον; Ουδεν, ην δ' εγω: μονον ελθετω. Αλλ' ηξει, εφη. Ο ουν και εγενετο ηκε γαρ, και εποιησε γελωτα πολυν: εκαστος γαρ ημων των καθημενων συγχωρων τον πλησιον εωθει σπουδη, ινα παρ' αυτω καθεζοιτο, εως των επ' εσχατω καθημενων τον μεν ανεστησαμεν, τον δε πλαγιον κατεβαλομεν ο δ' ελθων μεταξυ εμου τε και του Κριτιου εκαθεζετο...

Ην Κλωδιος ανηρ ευγενης, τη μεν ηλικια νεος, τω δε φρονηματι θρασυς και αυθαδης. Ουτος ερων Πομπηιας της Καισαρος γυναικος, εις την οικιαν αυτου παρεισηλθε κρυφα, λαβων εσθητα και σκευην ψαλτριας: εθυον γαρ εν τη Καισαρος οικια την απορρητον εκεινην και αθεατον ανδρασι θυσιαν αι γυναικες, και παρην ανηρ ουδεις: αλλα μειρακιον ων ετι και μηπω γενειων ο Κλωδιος ηλπιζε λησεσθαι διαδυς προς την Πομπηιαν δια των γυναικων. Ως δ' εισηλθε νυκτος εις οικιαν μεγαλην, ηπορει των διοδων, και πλανωμενον αυτον ιδουσα θεραπαινις Αυρηλιας της Καισαρος μητρος, ητησεν ονομα. Φθεγξασθαι δ' αναγκασθεντος αυτου...

Πολλων και πολιτικων ανδρων και φιλοσοφων απηντηκοτων αυτω και συνηδομενων, ο Αλεξανδρος ηλπιζε και Διογενην τον Σινωπεα ταυτο ποιησειν, διατριβοντα περι Κορινθον. Ως δ' εκεινος, ελαχιστον Αλεξανδρου λογον εχων, εν τω Κρανειω σχολην ηγεν, αυτος επορευετο προς αυτον: ετυχε δε κατακειμενος εν ηλιω. Και μικρον μεν ανεκαθισεν, ανθρωπων τοσουτων επερχομενων, και διεβλεψε εις τον Αλεξανδρον. Ως δ' εκεινος ασπασαμενος και προσειπων αυτον ηρωτησεν ει τινος τυγχανει δεομενος, Μικρον ειπεν απο του ηλιου μεταστηθι. Προς τουτο λεγεται τον Αλεξανδρον ουτω διατεθηναι και θαυμασαι καταφρονηθεντα την υπεροψιαν...

Ο δε την μεν οικιαν τοις πολιταις πρυτανειον αποδειξας κοινον, εν δε τη χωρα καρπων ετοιμων απαρχας και οσα ωραι καλα φερουσι χρησθαι και λαμβανειν απαντα τοις ξενοις παρεχων, τροπον τινα την επι Κρονου μυθολογουμενην κοινωνιαν εις τον βιον αυθις κατηγεν. Οι δε ταυτα κολακειαν οχλου και δημαγωγιαν ειναι διαβαλλοντες υπο της αλλης εξηλεγχοντο του ανδρος προαιρεσεως αριστοκρατικης και Λακωνικης ουσης, ος γε και Θεμιστοκλει περα του δεοντος επαιροντι την δημοκρατιαν αντεβαινε μετ' Αριστειδου, και προς Εφιαλτην υστερον χαριτι του δημου καταλυοντα την εξ Αρειου μαγου βουλην διηνεχθη, λημματων δε...

Ηδη δ' ευπορων ο Κιμων εφοδια της στρατηγιας α καλως απο των πολεμιων εδοξεν ωφελησθαι καλλιον ανηλισκεν εις τους πολιτας. Των τε γαρ αγρων τους φραγμους αφειλεν, ινα και τοις ξενοις και των πολιτων τοις δεομενοις αδεως υπαρχη λαμβανειν της οπωρας, και δειπνον οικοι παρ' αυτω λιτον μεν, αρκουν δε πολλοις, εποιειτο καθ' ημεραν, εφ' ο των πενητων ο βουλομενος εισηει και διατροφην ειχεν απραγμονα, μονοις τοις δημοσιοις σχολαξων. Ως δ' Αριστοτελης φησιν, ουχ απαντων Αθηναιων, αλλα των δημοτων αυτου Λακιαδων παρεσκευαζετο τω βουλομενω το δειπνον. Αυτω δε νεανισκοι παρειποντο συνηθεις αμπεχομενοι...