Le versioni di greco di Polibio e le traduzioni in italiano

Το μεν γαρ παραιρεισθαι των πολεμιων και καταφθειρειν φρουρια, λιμενας, πολεις, ανδρας, ναυς, καρπους, ταλλα τα τουτοις παραπλησια, δι ων τους μεν υπεναντιους ασθενεστερους αν τις ποιησαι, τα δε σφετερα πραγματα και τας επιβολας δυναμικωτερας, ταυτα μεν αναγκαζουσιν οι του πολεμου νομοι και τα τουτου δικαια δραν: το δε μητε τοις ιδιοις πραγμασιν επικουριαν μελλοντα μηδ' ηντινουν παρασκευαζειν μητε τοις εχθροις ελαττωσιν προς γε τον ενεστωτα πολεμον εκ περιττου και νεως, αμα δε τουτοις ανδριαντας και πασαν δη την τοιαυτην κατασκευην λυμαινεσθαι, πως ουκ αν ειποι τις ειναι τροπου και θυμου λυττωντος...

Οι δ' Ινσομβρες μερος τι της δυναμεως διαβιβασαντες τον Παδον εις την των Αναρων χωραν επολιορκουν το προσαγορευομενον Κλαστιδιον. Προσπεσοντος δε του συμβαινοντος τοις στρατηγοις, αναλαβων τους ιππεις Μαρκος Κλαυδιος και τινας των πεζικων ηπειγετο, σπευδων βοηθησαι τοις πολιορκουμενοις. Οι δε Κελτοι πυθομενοι την παρουσιαν των υπεναντιων, λυσαντες την πολιορκιαν υπηντων και παρεταξαντο. Των δε Ρωμαιων αυτοις τοις ιππευσιν εξ εφοδου τολμηρως σφισι προσπεσοντων, τας μεν αρχας αντειχον: μετα δε ταυτα περιισταμενων και κατα νωτου και κατα κερας, δυσχρηστουμενοι τη μαχη τελος ετραπησαν υπ' αυτων...

Ο μεν ουν Ρωμαιοις και Καρχηδονιοις συστας περι Σικελιας πολεμος τοιουτον εσχε το τελος, ετη πολεμηθεις εικοσι και τετταρα συνεχως, πολεμος, ων ισμεν ακοη μαθοντες, πολυχρονιωτατος και συνεχεστατος και μεγιστος. Εν τουτω, χωρις των λοιπων αγωνων και παρασκευων, απαξ μεν οι συναμφω πλειοσιν η πεντακοσιοις εναυμαχησαν προς αλληλους. Απεβαλον γε μην Ρωμαιοι μεν εν τω πολεμω τουτω πεντηρεις μετα των εν ταις ναυαγιαις διαφθαρεισων εις επτακοσιας, Καρχηδονιοι δ' εις πεντακοσιας. Ει δε τις βουληθειη συλλογισασθαι την διαφοραν των πεντηρικων πλοιων προς τας τριηρεις, αις οι τε Περσαι προς τους Ελληνας...

Οπερ εκ μεν των κατα μερος γραφοντων τας ιστοριας ουχ οιον τε συνιδειν, ει μη και τας επιφανεστατας πολεις τις κατα μιαν εκαστην επελθων η και νη Δια γεγραμμενας χωρις αλληλων θεασαμενος ευθεως υπολαμβανει κατανενοηκεναι και το της ολης οικουμενης σχημα και την συμπασαν αυτης θεσιν και ταξιν: οπερ εστιν ουδαμως εικος. Καθολου μεν γαρ εμοιγε δοκουσιν οι πεπεισμενοι δια της κατα μερος ιστοριας μετριως συνοψεσθαι τα ολα παραπλησιον τι πασχειν, ως αν ει τινες εμψυχου και καλου σωματος γεγονοτος διερριμμενα τα μερη θεωμενοι νομιζοιεν ικανως αυτοπται γινεσθαι της ενεργειας αυτου του ζωου και καλλονης....

Το γαρ της ημετερας πραγματειας ιδιον και το θαυμασιον των καθ' ημας καιρων τουτ' εστιν οτι, καθαπερ η τυχη σχεδον απαντα τα της οικουμενης πραγματα προς εν εκλινε μερος και παντα νευειν ηναγκασε προς ενα και τον αυτον σκοπον, ουτως και δει δια της ιστοριας υπο μιαν συνοψιν αγαγειν τοις εντυγχανουσι τον χειρισμον της τυχης, ω κεχρηται προς την των ολων πραγματων συντελειαν. Και γαρ το προκαλεσαμενον ημας και παρορμησαν προς την επιβολην της ιστοριας μαλιστα τουτο γεγονεν, συν δε τουτω και το μηδενα των καθ' ημας επιβεβλησθαι τη των καθολου πραγματων συνταξει: πολυ γαρ αν ηττον εγωγε προς τουτο...