Le versioni di greco di Polibio e le traduzioni in italiano

Εγω δε τουτων επεμνησθην χαριν της των εντυγχανοντων τοις υπομνημασι διορθωσεως. Δυοιν γαρ οντων τροπων πασιν ανθρωποις της επι το βελτιον μεταθεσεως, του τε δια των ιδιων συμπτωματων και του δια των αλλοτριων, εναργεστερον μεν ειναι συμβαινει τον δια των οικειων περιπετειων, αβλαβεστερον δε τον δια των αλλοτριων. Διο τον μεν ουδεποθ' εκουσιως, αιρετεον, επει μετα μεγαλων πονων και κινδυνων ποιει την διορθωσιν, τον δ' αει θηρευτεον, επει χωρις βλαβης εστιν συνιδειν εν αυτω το βελτιον. Εξ ων συνιδοντι καλλιστην παιδειαν ηγητεον προς αληθινον βιον την εκ της πραγματικης ιστοριας περιγινομενην...

Και τουτο το μερος ουχ ηκιστα με παρωρμησεν ποιησασθαι μνημην επι πλειον του προειρημενου πολεμου χαριν του μηδε ταυτην αγνοεισθαι την αρχην, πως και ποτε και δι ας αιτιας πρωτον ενεβησαν εις θαλατταν Ρωμαιοι. Θεωρουντες δε τον πολεμον αυτοις τριβην λαμβανοντα, τοτε πρωτον επεβαλοντο ναυπηγεισθαι σκαφη, πεντηρικα μεν εκατον, εικοσι δε τριηρεις. Των δε ναυπηγων εις τελος απειρων οντων της περι τας πεντηρεις ναυπηγιας δια το μηδενα τοτε των κατα την Ιταλιαν κεχρησθαι τοιουτοις σκαφεσιν, πολλην αυτοις παρειχεν τουτο το μερος δυσχερειαν. Εξ ων και μαλιστα συνιδοι τις αν το μεγαλοψυχον και παραβολον...

Ουχ ηττον δε των προειρημενων παρωξυνθην επιστησαι τουτω τω πολεμω και οια το τους εμπειροτατα δοκουντας γραφειν υπερ αυτου, Φιλιον και Φαβιον, μη δεοντως ημιν απηγγελκεναι την αληθειαν. Εκοντας μεν ουν εψευσθαι τους ανδρας ουχ υπολαμβανω, στοχαζομενος εκ του βιου και της αιρεσεως αυτων: δοκουσι δε μοι πεπονθεναι τι παραπλησιον τοις ερωσι. Δια γαρ την αιρεσιν και την ολην ευνοιαν Φιλινω μεν παντα δοκουσιν οι Καρχηδονιοι πεπραχθαι φρονιμως, καλως, ανδρωδως, οι δε Ρωμαιοι ταναντια, Φαβιω δε τουμπαλιν τουτων. Εν μεν ουν τω λοιπω βιω την τοιαυτην επιεικειαν ισως ουκ αν τις εκβαλλοι: και γαρ φιλοφιλον...

Του Ασδρουβου ικετου παραγενομενου τοις του Σκιπιωνος γονασιν, ο στρατηγος εμβλεψας εις τους συνοντας "Ορατ" εφη "την τυχην, ω ανδρες, ως αγαθη παραδειγματιζειν εστι τους αλογιστους των ανθρωπων. Ουτος εστιν Ασδρουβας ο νεωστι πολλων αυτω και φιλανθρωπων προτεινομενων υφ' ημων απαξιων, φασκων δε καλλιστον ενταφιον ειναι την πατριδα και το ταυτης πυρ, νυν παρεστι μετα στεμματων δεομενος ημων τυχειν της ζωης και πασας τας ελπιδας εγων εν ημιν. Α τις ουκ αν υπο την οψιν θεασαμενος εν νω λαβοι διοτι δει μηδεποτε λεγειν μηδε πραττειν μηδεν υπηρηφανον ανθρωπον οντα;". Και προελθοντες τινες των αυτομολων...

Ουδεποτε δ' εγω συντιθεμαι την γνωμην τοις επι τοσουτον διατιθεμενοις την οργην εις τους ομοφυλους ωστε μη μονον τους επετειους καρπους παραιρεισθαι των πολεμιων, αλλα και τα δενδρα και τα κατασκευασματα διαφθειρειν, μηδε μεταμελειας καταλειποντας τοπον. Αλλα μοι δοκουσι μεγαλως αγνοειν οι ταυτα πραττοντες: καθ' οσον γαρ υπολαμβανουσι καταπληττεσθαι τους πολεμιους, λυμαινομενοι την χωραν και παραιρουμενοι πασας, ου μονον τας κατα το παρον, αλλα και τας εις το μελλον ελπιδας των προς τον βιον αναγκαιων, κατα τοσουτον αποθηριουντες τους ανθρωπους, αμεταθετον ποιουσι την προς αυτους οργην των απαξ...