Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Ιστε δε, ω ανδρες Αθηναιοι, παντες οτι το Καννωνου ψηφισμα εστιν ισχυροτατον, ο κελευει, εαν τις τον των Αθηναιων δημον αδικη, δεδεμενον αποδικειν εν τω δημω, και εαν καταγνωσθη αδικειν, αποθανειν εις το βαραθρον εμβληθεντα, τα δε χρηματα αυτου δημευθηναι και της θεου το επι δεκα τον ειναι. Κατα τουτο το ψηφισμα κελευω κρινεσθαι τους στρατηγους και νη Δια, αν υμιν γε δοκη, πρωτον Περικλεα τον εμοι προσηκοντα· αισχρον γαρ μοι εστιν εκεινον περι πλειονος ποιεισθαι η την ολην πολιν. Τουτο δ' ει βουλεσθε, κατα τονδε τον νομον κρινατε, ος εστιν επι τοις ιεροσυλοις και προδοταις, εαν τις η την πολιν...

Μετα δε ταυτα εν τη βουλη διηγουντο οι στρατηγοι περι τε της ναυμαχιας και του μεγεθους του χειμωνος. Τιμοκρατους δ' ειποντος οτι και τους αλλους χρη δεθεντας εις τον δημον παραδοθηναι, η βουλη εδησε. Μετα δε ταυτα εκκλησια εγενετο, εν η των στρατηγων κατηγορουν αλλοι τε και Θηραμενης μαλιστα, δικαιους ειναι λογον υποσχειν διοτι ουκ ανειλοντο τους ναυαγους. Οτι μεν γαρ ουδενος αλλου καθηπτοντο, επιστολην επεδεικνυε μαρτυριον ην επεμψαν οι στρατηγοι εις την βουλην και εις τον δημον, αλλο ουδεν αιτιωμενοι η τον χειμωνα. Μετα ταυτα δε οι στρατηγοι βραχεως εκαστος απελογησατο (ου γαρ προυτεθη σφισι...

Καταπλεοντος δ' αυτου ο τε εκ του Πειραιως και ο εκ του αστεως οχλος ηθροισθη προς τας ναυς, θαυμαζοντες και ιδειν βουλομενοι τον Αλκιβιαδην, λεγοντες οτι οι μεν ως κρατιστος ειη των πολιτων και μονος απελογηθη ως ου δικαιως φυγοι, επιβουλευθεις δε υπο των ελαττον εκεινου δυναμενων μοχθηροτερα τε λεγοντων και προς το αυτων ιδιον κερδος πολιτευοντων, εκεινου αει το κοινον αυξοντος και απο των αυτου και απο του της πολεως δυνατου· εθελοντος δε τοτε κρινεσθαι παραχρημα της αιτιας αρτι γεγενημενης ως ησεβηκοτος εις τα μυστηρια, υπερβαλλομενοι οι εχθροι τα δοκουντα δικαια ειναι αποντα αυτον εστερησαν...

Μετα δε ταυτα Τισσαφερνης ηλθεν εις Ελλησποντον αφικομενον δε παρ' αυτον μια τριηρει Αλκιβιαδην ξενια τε και δωρα αγοντα συλλαβων ειρξεν εν Σαρδεσι, φασκων κελευειν βασιλεα πολεμειν Αθηναιοις. Ημεραις δε τριακοντα υστερον Αλκιβιαδης εκ Σαρδεων μετα Μαντιθεου του αλοντος εν Καρια ιππων ευπορησαντες νυκτος απεδρασαν εις Κλαζομενας· οι δ' εν Σηστω Αθηναιοι, αισθομενοι Μινδαρον πλειν επ' αυτους μελλοντα ναυσιν εξηκοντα, νυκτος απεδρασαν εις Καρδιαν. Ενταυθα δε και Αλκιβιαδης ηκεν εκ των Κλαζομενων συν πεντε τριηρεσι και επακτριδι. Πυθομενος δε οτι αι των Πελοποννησιων νηες εξ Αβυδου ανηγμεναι ειεν...

Και ο Σωκρατης εφη· «Ειτα ου λεγεις αυταις τον του κυνος λογον; Φασι γαρ, οτε φωνηεντα ην τα ζωα, την οιν προς τον δεσποτην ειπειν· Θαυμαστον ποιεις, ος ημιν μεν ταις και ερια σοι και αρνας και τυρον παρεχουσαις ουδεν διδως ο τι αν μη εκ της γης λαβωμεν, τω δε κυνι, ος ουδεν τοιουτον σοι παρεχει, μεταδιδως ουπερ αυτος εχεις σιτου. Τον κυνα ουν ακουσαντα ειπειν· Ναι μα Δια· εγω γαρ ειμι ο και υμας αυτας σωζων ωστε μητε υπ' ανθρωπων κλεπτεσθαι μητε υπο λυκων αρπαζεσθαι· επει υμεις γε, ει μη εγω προφυλαττοιμι υμας, ουδ' αν νεμεσθαι δυναισθε, φοβουμεναι μη απολησθε. Ουτω δη λεγεται και τα προβατα...