Le versioni di greco di Tucidide e le traduzioni in italiano

Και την ειωθυιαν αξιωσιν των ονοματων ες τα εργα αντηλλαξαν τη δικαιωσει. Τολμα μεν γαρ αλογιστος ανδρεια φιλεταιρος ενομισθη, μελλησις δε προμηθης δειλια ευπρεπης, το δε σωφρον του ανανδρου προσχημα, και το προς απαν ξυνετον επι παν αργον: το δ' εμπληκτως οξυ ανδρος μοιρα προσετεθη, ασφαλεια δε του επιβουλευσασθαι αποτροπης προφασις ευλογος. Και ο μεν χαλεπαινων πιστος αιει, ο δ' αντιλεγων αυτω υποπτος. Επιβουλευσας δε τις τυχων ξυνετος και υπονοησας ετι δεινοτερος: προβουλευσας δε οπως μηδεν αυτων δεησει, της τε εταιριας διαλυτης και τους εναντιους εκπεπληγμενος. Απλως τε ο φθασας τον μελλοντα...

Τα τε απο των εναντιων καλως λεγομενα ενεδεχοντο εργων φυλακη, ει προυχοιεν, και ου γενναιοτητι. Αντιτιμωρησασθαι τε τινα περι πλειονος ην η αυτον μη προπαθειν. Και ορκοι ει που αρα γενοιντο ξυναλλαγης, εν τω αυτικα προς το απορον εκατερω διδομενοι ισκυον, ουκ εχοντων αλλοθεν δυναμιν: εν δε τω παρατυχοντι ο φθασας θαρσησαι, ει ιδοι αφαρκτον, ηδιον δια την πιστιν ετιμωρειτο η απο του προφανους, και το τε ασφαλες ελογιζετο και οτι απατη περιγενομενος ξυνεσεως αγωνισμα προσελαμβανεν, ραον δ' οι πολλοι κακουργοι οντες δεξιοι κεκληνται η αμαθεις αγαθοι, και τω μεν αισχυνονται, επι δε τω αγαλλονται....

Ουτως ωμη η στασις προυχωρησε, και εδοξε μαλλον, διοτι εν τοις πρωτη εγενετο, επει υστερον γε και παν ως ειπειν το Ελληνικον εκινηθη διαφορων ουσων εκασταχου τοις τε των δημων προσταταις τους Αθηναιους επαγεσθαι και τοις ολιγοις τους Λακεδαιμονιους. Και εν μεν ειρηνη ουκ αν εχοντων προφασιν ουδ' ετοιμων παρακαλειν αυτους, πολεμουμενων δε και ξυμμαχιας αμα εκατεροις τη των εναντιων κακωσει και σφισιν αυτοις εκ του αυτου προσποιησει ραδιως αι επαγωγαι τοις νεωτεριζειν τι βουλομενοις εποριζοντο. Και επεπεσε πολλα και χαλεπα κατα στασιν ταις πολεσι, γιγνομενα μεν και αιει εσομενα, εως αν η αυτη...

Και προσδεχομενω μοι τα της οργης υμων ες με γεγενηται ( αισθανομαι γαρ τας αιτιας ) και εκκλησιαν τουτου ενεκα ξυνηγαγον, οπως υπομνησω και μεμψωμαι ει τι μη ορθως η εμοι χαλεπαινετε η ταις ξυμφοραις εικετε. Εγω γαρ ηγουμαι πολιν πλειω ξυμπασαν ορθουμενην ωφελειν τους ιδιωτας η καθ' εκαστον των πολιτων ευπραγουσαν, αθροαν δε σφαλλομενην. Καλως μεν γαρ φερομενος ανηρ το καθ' εαυτον διαφθειρομενης της πατριδος ουδεν ησσον ξυναπολλυται, κακοτυχων δε εν ευτυχουση πολλω μαλλον διασωζεται. Οποτε ουν πολις μεν τας ιδιας ξυμφορας οια τε φερειν, εις δε εκαστος τας εκεινης αδυνατος, πως ου χρη παντας...

Πρωτον τε ηρξε και ες ταλλα τη πολει επι πλεον ανομιας το νοσημα. Ραον γαρ ετολμα τις α προτερον απεκρυπτετο μη καθ' ηδονην ποιειν, αγχιστροφον την μεταβολην ορωντες των τε ευδαιμονων και αιφνιδιως θνησκοντων και των ουδεν προτερον κεκτημενων, ευθυς δε τακεινων εχοντων. Ωστε ταχειας τας επαυρεσεις και προς το τερπνον ηξιουν ποιεισθαι, εφημερα τα τε σωματα και τα χρηματα ομοιως ηγουμενοι. Και το μεν προσταλαιπωρειν τω δοξαντι καλω ουδεις προθυμος ην, αδηλον νομιζων ει πριν επ' αυτο ελθειν διαφθαρησεται: ο τι δε ηδη τε ηδυ πανταχοθεν τε ες αυτο κερδαλεον, τουτο και καλον και χρησιμον κατεστη....