Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Ο Σωκρατης εδιδασκε τους Αθηναιους την αρετην και την δικην και την αληθειαν διαλεγομενος ουκ εν τη οικια, ουδ' εν διδασκαλειω τινι, αλλ' εν τη αγορα, δι ολης της ημερας, εξ ορθρου μεχρι της εσπερας. Συνεβουλευε μεν τοις νεανιαις μη χρησθαι τη αδικια μητε τη οργη, ολιγωρειν δε της δοξης και την αναγκην φερειν και της λυπης αρχειν. Ελεγε δε την σωφροσυνην ειναι επι της γης πηγην και αιτιαν της ευδαιμονιας και δειν μαλλον τη της ψυχης η του σωματος τροφη προσεχειν. Ο αυτος ην παντων των ανθρωπων δικαιοτατος, και μονον οι εχθροι ουκ εβουλοντο αυτου ουτε την υψηλην σοφιαν θαυμαζειν ουθ' ομολογεισθαι...

Του Ετεοκλεους την βασιλειαν των Θηβαιων εχοντος, και μετα τον ενιαυτον αυτην αιτουντος του Πολυνεικους, κατα την συνθεσιν, ο μεν Ετεοκλης τη συνθεσει ουκ εμενεν, ο δε Πολυνεικης μετα της Αργειων στρατιας τας Θηβας επολιορκει. Τοιν δε αδελφοιν εν μαχη θανοντοιν, την αρχην ο Κρεων εχων εκηρυσσε τους μεν των Αργειων νεκρους αταφους εξω των τειχων μενειν, τον δε θαπτειν αυτους επιχειρουντα θανατω ζημιουσθαι. Αντιγονη δε τους περι της ταφης νομους κρεισσονας ειναι νομιζουσα η τα του βασιλεως κηρυγματα, τον αδελφον τον Πολυνεικη κονιν επιχεουσα εκαλυπτεν. Ερωτωμενη ουν υπο του Κρεοντος, ποτερον τους...

Πριν πινειν ο Πολυφημος διηρωτα· «Λεγε μοι, ω ξενε· τι σοι Ονομα εστιν;». Ο δε απεκρινετο· «Οι λαοι με Ουτιν καλουσιν». Ο Κυκλωψ μεν ουν το ποτηριον κατεπινε και βαθυ εκοιματο μετα χρονον δε τινα ο Λαερτιαδης, εν τω αντρω μετα των εταιρων κατειργομενος, τον Κυκλωπα μοχλω οξει και διαπυρω εξετυφλου. Ευθυς ο Πολυφημος τω αλγει ηγειρετο και μεγα βοων τον μοχλον εκ του οφθαλμου εξειλκε και τους Κυκλωπας εγγυς εν τοις αντροις οικουντας προς βοηθειαν εκαλει. Οι δε ευθυς παρεγιγνοντο και ηροντο· «Τι ποτε η τις σε ενοχλει, ω Πολυφημε;». Ο δε ενδοθεν απεκρινετο· «Ουτις δολω μεν, ουδε τη βια με κτεινει»....

Κατα την Πελοποννησον εν πολει Πιση Αρης Αρπινη τη Ασωπου θυγατρι μιγεις εγεννησεν Οινομαον. Ουτος δε θυγατερα μονογενη γεννησας ωνομασεν Ιπποδαμειαν. Χρηστηριαζομενω δ αυτω περι της τελευτης εχρησεν ο θεος τοτε τελευτησειν αυτον, οταν η θυγατηρ Ιπποδαμεια συνοικηση. Ευλαβουμενον ουν αυτον περι του γαμου της θυγατρος κριναι ταυτην παρθενον διαφυλαττειν, υπολαμβανοντα μονως ουτως εκφευξεσθαι τον κινδυνον. Διιοπερ πολλων μνηστευομενων την κορην, αθλον προετιθει τοις βουλομενοις αυτην γημαι τοιουτον· εδει τον μεν ηττηθεντα τελευτησαι, τον επιτυχοντα γαμειν την κορην. Υπεστησατο ιπποδρομιαν απο...

Εν τη των Αθηνων αγορα δυο κυνες ουτω προς αλληλους διελεγοντο· «Εγω», ελεγεν ο ετερος, «πολυ αμεινων σου και ονομαστοτερος ειμι ο εμος δεσποτης γαρ αθλητης Ολυμπιονικος εστι και ηδη υπο των ποιητων εν τοις υμνοις αδεται». «Ηκιστα» ημειβετο ο ετερος· «ο εμος δεσποτης γαρ στρατηγος εστι και πολλακις τους πολεμιους των ημετερων οικιων αμυνει και ουτωσι την πολιν σωζει· δια τουτο ουν και εγω πολλης τιμης αξιος ειμι και αναμφιβολως πολλω κλεινοτερος σου». Εν τουτω τω χρονω τριτος κυων παρερχομενος εντευθεν και τα υπ' εκεινων λεγομενα ακουων υπολαμβανει «Τω κακιστα ζωα, ουδετερος υμων ανδρειος εστι,...