Le versioni di greco di autori vari e le traduzioni in italiano

Σκιπιων ο Αιμιλιανος υπο της βουλης εξεπεμπετο μετα βουλευτων τινων ως πολεων και εθνων και βασιλεων επισκοπος, ινα εφορωη, ως λεγει Ομηρος, «ανθρωπων υβριν τε και ευνομιην». Ηκεν ουν και εις Αλεξανδρειαν μετα δε την αποβασιν εκ της νεως βαδιζοντος του Σκιπιωνος κατα της κεφαλης εχοντος το ιματιον, οι Αλεξανδρεις περιθεοντες αυτον ηξιουν αποκαλυπτεσθαι και το προσωπον αποφαινειν. Του δε βασιλεως μολις αμιλλωμενου τοις Ρωμαιοις βαδιζουσι δι αργιαν και τρυφην του σωματος, ο Σκιπιων ατρεμα προς Παναιτιον ψιθυριζων ελεγεν «Ιδου, ηδη τι απολαυουσιν απο της επιδημιας ημων οι Αλεξανδρεις· δι ημας γαρ...

Αι γυναικες μετα των νεογνων εις μεσον των στρατιων προβαινουσι και τα βρεφη αποφαινοντες ενθεν και ενθεν τους πατερας και τους ανδρας ικετευουσι τα οπλα καταλειπειν λεγουσαν· «Τι ταυτα ποιειτε, ω πατερες; Και υμεις, ω ανδρες, τι ταυτα πρασσετε; Μεχρι ποτε διατελειτε αλληλους μισουντες; Μεχρι ποτε εθελετε αλληλοις μαχεσθαι; Αρα μη υμετερα εστιν η υβρις; Απαλλασσεσθε ουν εκ των οπλων, ει δε μη, εις ημας την οργην ποιεισθε ημεις γαρ του πολεμου αιτια εσμεν, ημεις τοσαυτης εχθρας. Εις ημας ουν πρωτον και εις ταυτα τα παιδια τας πληγας φερετε· προκρινομεν γαρ αποθνησκειν μαλλον η ανευ πατερων η...

Αγησιλαος, ο των Λακεδαιμονιων βασιλευς, τα μεν θεια ουτως εσεβετο, ως και οι πολεμιοι τους εκεινου ορκους και τας εκεινου σπονδας πιστοτερος ενομιζον η την εαυτων φιλιαν. Περι δε της εις χρηματα δικαιοσυνης ποια αν τις μειζω τεκμηρια εχοι τωνδε; Υπο γαρ Αγησιλαου στερεσθαι ουδεις ουδεν πωποτε ενεκαλει. Απο της μεθης μεν απεχεσθαι ουτως ενομιζε χρηναι ως απο της μανιας, των σιτων δε υπερ καιρον ουτως ως της αργιας. Ανδρειας δε αυτου τεκμηρια πολλα εστιν εμαχετο μεν αει προς τους ισχυροτατους των εχθρων τη Σπαρτη και τη Ελλαδι, εν δε τοις προς τουτους αγωσι πρωτον εαυτον αει διετασσεν. Ωστε ακαταφρονητος...

Ο Λυσανδρος πεμπει προς τον Φαρναβαζον αγγελον κελευοντα εκποδων ποιεισθαι τον Αλκιβιαδην ο δε προστασσει το εργον σφαγευσι τισιν. Εν εκεινω τω χρονω ο Αλκιβιαδης τον βιον διηγεν εν κωμη της Φρυγιας συν εταιρα τινι. Οι δε πεμπομενοι προς αυτον, ου τολμωντες εις τον Αλκιβιαδην εισβαλλειν, ξυλα τη οικια αυτου νυκτωρ περιβαλλουσι και ανακαιουσιν. Τοτε δε ο Αλκιβιαδης, τη φλογι εγειρομενος, τα ιματια και τα στρωματα συναγει και επιρριπτει τω πυρι τη μεν αριστερα χειρι περιελισσει την εαυτου χλαμυδα, τη δε δεξια το ξιφος σπαται και εκπιπτει σως του πυρος. Οι δε βαρβαροι, ορωντες τον Αλκιβιαδην εκ...

Οτε ελεγετο τον Φιλιππον προς την πολιν ηδη επελαυνειν, παντες οι Κορινθιοι εταρασσοντο και εν εργω ησαν, ο μεν τα οπλα επισκευαζων, ο δε λιθους παραφερων, ο δε υποικοδομων τα τειχη, ο δε επαλξιν υποστηριζων, ο δε αλλος αλλο τι των χρησιμων υπουργων. Ο δε Διογενης, ορων ταυτα, επει ουδεν αλλο ποιειν ειχεν (ουδεις γαρ αυτω εις ουδεν εχρητο) σπουδη μαλα και αυτος τον πιθον εκυλινδεν, εν ω ετυγχανεν οικων, ανω και κατω του Κρανειου. Και τινος των συνηθων ερομενου· «Τι ταυτα ποιεις, ω Διογενες;» «Κυλινδω», εφη, «και εγω τον πιθον, ως μη δοκω μονος αργειν εν τοσουτοις εργαζομενοις».