Le versioni di greco di Aristotele e le traduzioni in italiano

Ονοματι μεν ουν σχεδον υπο των πλειστων ομολογειται· την γαρ ευδαιμονιαν και οι πολλοι και οι χαριεντες λεγουσιν, το δ' ευ ζην και το ευ πραττειν ταυτον υπολαμβανουσι τω ευδαιμονειν περι δε της ευδαιμονιας, τι εστιν, αμφισβητουσι και ουχ ομοιως οι πολλοι τοις σοφοις αποδιδοασιν. Οι μεν γαρ των εναργων τι και φανερων, οιον ηδονην η πλουτον η τιμην, αλλοι δ' αλλο - πολλακις δε και ο αυτος ετερον· νοσησας μεν γαρ υγιειαν, πενομενος δε πλουτον συνειδοτες δ' εαυτοις αγνοιαν τους μεγα τι και υπερ αυτους λεγοντας θαυμαζουσιν. Ενιοι δ' ωοντο παρα τα πολλα ταυτα αγαθα αλλο τι καθ' αυτο ειναι, ο και τουτοις...

Εστι δε το μεν ενεργεια μονον το δε δυναμει το δε δυναμει και ενεργεια, το μεν ον το δε ποσον το δε των λοιπων. Ουκ εστι δε τις κινησις παρα τα πραγματα· μεταβαλλει γαρ αει κατα τας του οντος κατηγοριας, κοινον δ' επι τουτων ουδεν εστιν ο ουδ' εν μια κατηγορια. Εκαστον δε διχως υπαρχει πασιν (οιον το τοδε - το μεν γαρ μορφη αυτου το δε στερησις - και κατα το ποιον το μεν λευκον το δε μελαν, και κατα το ποσον το μεν τελειον το δε ατελες, και κατα φοραν το μεν ανω το δε κατω, η κουφον και βαρυ)· ωστε κινησεως και μεταβολης τοσαυτ' ειδη οσα του οντος. Διηρημενου δε καθ' εκαστον γενος του μεν δυναμει...

Παντων δε μαλιστα διαπορησειεν αν τις τι ποτε συμβαλλεται τα ειδη τοις αιδιοις των αισθητων η τοις γιγνομενοις και φθειρομενοις· ουτε γαρ κινησεως ουτε μεταβολης ουδεμιας εστιν αιτια αυτοις. Αλλα μην ουτε προς την επιστημην ουθεν βοηθει την των αλλων (ουδε γαρ ουσια εκεινα τουτων εν τουτοις γαρ αν ην), ουτε εις το ειναι, μη ενυπαρχοντα γε τοις μετεχουσιν ουτω μεν γαρ αν ισως αιτια δοξειεν ειναι ως το λευκον μεμιγμενον τω λευκω, αλλ' ουτος μεν ο λογος λιαν ευκινητος, ον' Αναξαγορας μεν πρωτος Ευδοξος δ' υστερον και αλλοι τινες ελεγον· ροδιον γαρ συναγαγειν πολλα και αδυνατα προς την τοιαυτην...

Το δ' ου ενεκα αι πραξεις και αι μεταβολαι και αι κινησεις τροπον μεν τινα λεγουσιν αιτιον, ουτω δε ου λεγουσιν ουδ' ονπερ πεφυκεν. Οι μεν γαρ νουν λεγοντες η φιλιαν ως αγαθον μεν ταυτας τας αιτιας τιθεασιν, ου μην ως ενεκα γε τουτων η ον η γιγνομενον τι των οντων αλλ' ως απο τουτων τας κινησεις ουσας λεγουσιν ως δ' αυτως και οι το εν η το ον φασκοντες ειναι την τοιαυτην φυσιν της μεν ουσιας αιτιον φασιν ειναι, ου μην τουτου γε ενεκα η ειναι η γιγνεσθαι, ωστε λεγειν τε και μη λεγειν πως συμβαινει αυτοις ταγαθον αιτιον ου γαρ απλως αλλα κατα συμβεβηκος λεγουσιν.

Επει δ' αιτια τα ειδη τοις αλλοις, τακεινων στοιχεια παντων φηθη των οντων ειναι στοιχεια. Ως μεν ουν υλην το μεγα και το μικρον ειναι αρχας, ως δ' ουσιαν το εν· εξ εκεινων γαρ κατα μεθεξιν του ενος τα ειδη ειναι τους αριθμους. Το μεντοι γε εν ουσιαν ειναι, και μη ετερον γε τι ον λεγεσθαι εν, παραπλησιος τοις Πυθαγορειοις ελεγε, και το τους αριθμους αιτιους ειναι τοις αλλοις της ουσιας ωσαυτως εκεινοις· το δε αντι του απειρου ως ενος δυαδα ποιησαι, το δ' απειρον εκ μεγαλου και μικρου, τουτ' ιδιον και ετι ο μεν τους αριθμους παρα τα αισθητα, οι δ' αριθμους ειναι φασιν αυτα τα πραγματα, και τα...