Le versioni di greco di Erodoto e le traduzioni in italiano

Το δε Αργος τουτον τον χρονον προειχε απασι των εν τη νυν Ελλαδι καλεομενη χωρη. Απικομενους δε τους Φοινικας ες δη το Αργος τουτο διατιθεσθαι τον φορτον. Πεμπτη δε η εκτη ημερη απ' ης απικοντο, εξεμπολημενων σφι σχεδον παντων, ελθειν επι την θαλασσαν γυναικας αλλας τε πολλας και δη και του βασιλεος θυγατερα· το δε οι ουνομα ειναι, κατα τωυτο το και Ελληνες λεγουσι, Ιουν την Ιναχου. Ταυτας στασας κατα πρυμνην της νεος ωνεεσθαι των φορτιων των σφι ην θυμος μαλιστα, και τους Φοινικας διακελευσαμενους ορμησαι επ' αυτας. Τας μεν δη πλεονας των γυναικων αποφυγειν, την δε Ιουν συν αλλησι αρπασθηναι·...

Οι Βαβυλωνιοι κατα κωμας εκαστας απαξ του ετους συνηγον τας παρθενους τας γαμων ωραιος ινα ανδρας ευρισκοιεν ταις παρθενοις, περιξ δε πλειστος ομιλος ανδρων συνηγειρετο. Κηρυξ δε επωλει τας παρθενους, πρωτον μεν την ευειδεστατην εκ πασων, και οστις των ανδρων πλειον αργυριον παρειχε, ειχε την παρθενον· επειτα δε αλλην αν εκηρυσσε, την μετ' εκεινην ευειδεστατην. Και οι μεν πλουσιοι υπερ εβαλλον αλληλους και εξ' ωνουντο τας καλλιστας· οι δε πενητες ουκ εδεοντο καλου ειδους, αλλ' ειχον τας αισχιονας και προσετι ελαμβανον χρηματα. Μετα γαρ την πωλησιν τ κων ευειδεστατων παρθενων, ο κηρυξ αν εκηρυσσε...

Θηρια ο Νειλος τρεφει πολλα μεν και ποικιλα, δυο δε διαφορα την μορφην και το μεγεθος, τον κροκοδειλον και τον ποταμιον ιππον. Ο κροκοδειλος μακροβιος μεν εστι ως ανθρωπος γλωτταν δ' ουκ εχει. Καταβιβρωσκει δ' ου μονον ανθρωπους αλλα και των αλλων ζωων τα προσπελαζοντα τω ποταμω, και τα μεν δηγματα του θηριου αδρα και χαλεπα, τοις δ' ονυξι δεινως σπαραττει την αγραν. Ο ποταμιος ιππος το μεν μεγεθος ουκ ελαττων πηχων πεντε, την δε μορφην παραπλησιος εστι τοις βουσιν, εχει δε ωτα και κερκον και φωνην ιππω ομοια. Το δ' ολον κυτος του σωματος ουκ ανομοιον ελεφαντι, και δερμα παντων σκεδον των θηριων...

Μαθων αυτον Αρταβανος ο πατρως, ος το πρωτον γνωμην απεδεξατο ελευθερως ου συμβουλευων Ξερξη στρατευεσθαι επι την Ελλαδα, ουτος ο ανηρ, φρασθεις Ξερξην δακρυοντα, ειρετο ταδε· «Ω βασιλευ, ως πολυ αλληλων κεχωρισμενα ειργασω νυν τε και ολιγω προτερον μακαρισας γαρ σεαυτον δακρυεις». Ο δε ειπεν· «Εσηλθε γαρ με λογισαμενον κατοικτειραι ως βραχυς ειη ο πας ανθρωπινος βιος, ει τουτων γε οντων τοσουτων ουδεις ες εκατοστον ετος περιεσται». Ο δε ημειβετο λεγων· «Ετερα τουτου παρα την ζωην πεπονθαμεν οικτροτερα. Εν γαρ ουτω βραχει βιω ουδεις ουτως ανθρωπος ων ευδαιμων πεφυκε, ουτε τουτων ουτε των αλλων,...

Επει εγενοντο εν Αβυδω, ηθελησε Ξερξης ιδεσθαι παντα τον στρατον. Και προεπεποιητο γαρ επι κολωνου επιτηδες αυτω ταυτη προεξεδρα λιθου λευκου - εποιησαν δε Αβυδηνοι εντειλαμενου προτερον βασιλεως - ενταυθα ως ιζετο, καθορων επι της ηιονος εθεατο και τον πεζον και τας ναυς, θεωμενος δε ιμερθη των νεων αμιλλαν γιγνομενην ιδεσθαι. Επει δε εγενετο τε και ενικων Φοινικες Σιδωνιοι, ησθη τη αμιλλη και τη στρατια. Ως εωρα παντα μεν τον Ελλησποντον υπο των νεων αποκεκρυμμενον, πασας δε τας ακτας και τα Αβυδηνων πεδια επιπλεα ανθρωπων, ενταυθα ο Ξερξης εαυτον εμακαρισε, μετα δε τουτο εδακρυσε.