Le versioni di greco di Esopo e le traduzioni in italiano

Λεων επιτυχων λαγω κοιμωμενω τουτον εμελλε καταφαγειν· μεταξυ δε θεασαμενος ελαφον περιερχομενην, απολιπων τον λαγων εκεινην εδιωκεν. Ο μεν ουν απο των ψοφων αφυπνισαμενος εφυγεν ο δε λεων, επι πολυ διωξας την ελαφον, επειδη καταλαβειν δυνατος ουκ ην, επανηλθεν επι τον λαγων· ευρων δε και αυτον φευγοντα, εφη· «αλλ' εγωγε δικαια πασχω, οτι, απολιπων την εν χερσι βοραν, ελπιδα μειζονα προυκρινα». Ουτως ενιοι των ανθρωπων μη μετριοις κερδεσιν επαρκουμενοι, και τα εν χερσι προραλλουσιν.

Ανθρωπος τις ειχεν ιππον και ονον. Οδευοντων δε, εν τη οδω ελεξεν ο ονος τω ιππω· «Αρον τι εκ του εμου βαρους, ει θελεις ειναι με σωον». Ο δε ουκ επειθετο· ο δε ονος πιπτει εκ του κοπου και ευθυς αποθνησκει. Του δε δεσποτου ολον το φορτιον επιβαλοντος τω ιππω και αυτην την του ονου δοραν, θρηνων ο Ιππος εβοα· «Οι μοι τω παναθλιω, ου βουλομενος γαρ μικρον φορτιον επιλαμβανειν, ιδου απαντα βασταζω και το δερμα». Ο μυθος δηλοι οτι τοις μικροις οι μεγαλοι συγκοινωνουντες αμφοτεροι σωζονται εν τω βιω.

Λυκος λιμωττων εζητει τροφην. Εν τινι δε τοπω ακουει παιδιου κλαιοντος και γραος λεγουσης αυτω· «Ω παι, ει ου ληξεις κλαιων, τω λυκω σε προσριψω». Οιομενος δε ο λυκος οτι αληθευει η γραυς, πολλην ωραν προσεμενεν. Ως οε εσπερα ην, ακουει παλιν της γραος κολακευουσης το παιδιον και λεγουσης αυτω· «Ει ερχεται ο λυκος δευρο, φονευσομεν, ω τεκνον, αυτον». Ταυτα ακουων ο λυκος επορευετο λεγων· «Εν ταυτη τη επαυλει αλλα μεν λεγουσιν, αλλα δε πραττουσιν». Ο μυθος προς ανθρωπους οιτινες τα εργα τοις λογοις ουκ εχουσιν ομοια.

Αστρολογος εθος ειχε, εκαστοτε εσπερας τους αστερας επισκοπειν περιπατων εν ταις της πολεως αγυιαις· και δηποτε περιερχομενος εις το προαστειον και τον νουν εχων εν τω ουρανω , καταπιπτει εις φρεαρ. Οδυρομενου δε αυτου, παροδιτης τις, ακουων των στεναγμων, βοηθεικαι την χειρα τεινων αιτει· «Πως εις το φρεαρ επιπτες;». Ο δε αποκρινεται· «Τους αστερας επισκοπων, του φρεατος ουκ ησθανομην». Και ο παροδιτης γελων λεγει· «Πως τα εν ουρανω οντα ρλεπειν ρουλτι, ος τα επι της γης ουχ ορας;»

Οι λυκοι δηποτε προς τους κυνας ελεγον· «Δια τι ομοιοι δντες ημιν εν πασιν , ουχ ομοφρονειτε ημιν ως αδελφοι; ουδεν γαρ υμων διαλλασσομεν, πλην τη γνωμη. Και ημεις μεν ελευθερια συζωμεν· υμεις δε τοις ανθρωποις υποκυπτοντες και δουλευοντες πληγας παρ' αυτων υπομενετε, και κλοια φερετε, και φυλασσετε τα προβατα· οτε δε εσθιουσιν, μονα τα οστα υμιν επιρριπτουσιν. Παντα τα ποιμνια εγχειριζετε ημιν, παντα κοινα εις κορον εσθιοντες». Υπακουουσιν ουν προς ταυτα οι κυνες· οι δε ενδον του σπηλαιου εισερχονται και προτερον τους κυνας διαφθειρουσιν.