Non è giusto esaltare gli atleti e non curarsi degli uomini di cultura [Panegirico 1-3]
Πολλακις εθαυμασα των τας πανηγυρεις συναγαγοντων και τους γυμνικους αγωνας καταστησαντων, οτι τας μεν των σωματων ευτυχιας ουτω μεγαλων δωρεων ηξιωσαν, τοις δ' υπερ των κοινων ιδια πονησασι και τας αυτων ψυχας ουτω παρασκευασασιν ωστε και τους αλλους ωφελειν δυνασθαι, τουτοις δ' ουδεμιαν τιμην απενειμαν, ων εικος ην αυτους μαλλον ποιησασθαι προνοιαν: των μεν γαρ αθλητων δις τοσαυτην ρωμην λαβοντων ουδεν αν πλεον γενοιτο τοις αλλοις, ενος δ' ανδρος ευ φρονησαντος, απαντες αν απολαυσειαν οι βουλομενοι κοινωνειν της εκεινου διανοιας. Ου μην επι τουτοις αθυμησας ειλομην ραθυμειν, αλλ' ικανον νομισας...