Le versioni di greco di Plutarco e le traduzioni in italiano

Γνους ουν οτι ζη, προθυμως εκελευσεν αρασθαι τοις υπηρεταις το σωμα, και δια χειρων προσεκομισθη ταις θυραις του οικηματος. Η δε Κλεοπατρα τας μεν θυρας ουκ ανεωξεν, εκ δε θυριδων τινων φανεισα σειρας και καλωδια καθιει, και τουτοις εναψαντων τον Αντωνιον ανειλκεν αυτη και δυο γυναικες, ας μονας εδεξατο μεθ' αυτης εις τον ταφον. Ουδεν εκεινου λεγουσιν οικτροτερον γενεσθαι οι παραγενομενοι θεαμα. Πεφυρμενος γαρ αιματι και δυσθανατων ειλκετο, τας χειρας ορεγων εις εκεινην και παραιωρουμενος. Ου γαρ ην γυναικι ραδιον το εργον, αλλα μολις η Κλεοπατρα ταιν χεροιν εμπεφυκυΤα και κατατεινομενη τω προσωπω...

Νυν δε πρωτον μεν η λοιμωδης ενεπεσε φθορα και κατενεμηθη την ακμαζουσαν ηλικιαν και δυναμιν, υφ' ης και τα σωματα κακουμενοι και τας ψυχας, πανταπασιν ηγριωθησαν προς τον Περικλεα, και καθαπερ προς ιατρον η πατερα τη νοσω παραφρονησαντες αδικειν επεχειρησαν, αναπεισθεντες υπο των εχθρων ως την μεν νοσον η του χωρικου πληθους εις το αστυ συμφορησις απεργαζεται, θερους ωρα πολλων ομου χυδην εν οικημασι μικροις και σκηνωμασι πνιγηροις αναγκαζομενων διαιτασθαι διαιταν οικουρον και αργην αντι καθαρας και αναπεπταμενης της προτερον, τουτου δ' αιτιος ο τω πολεμω τον απο της χωρας οχλον εις τα τειχη...

Οτι μεν γαρ ην Μιλησια γενος, Αξιοχου θυγατηρ, ομολογειται· φασι δ' αυτην Θαργηλιαν τινα των παλαιων Ιαδων ζηλωσασαν επιθεσθαι τοις δυνατωτατοις ανδρασι. Και γαρ η Θαργηλια, το τ' ειδος ευπρεπης γενομενη και χαριν εχουσα μετα δεινοτητος, πλειστοις μεν Ελληνων συνωκησεν ανδρασι, παντας δε προσεποιησε βασιλει τους πλησιασαντας αυτη, και ταις πολεσι μηδισμου δι εκεινων υπεσπειρεν αρχας, δυνατωτατων οντων και μεγιστων. Την δ' Ασπασιαν οι μεν ως σοφην τινα και πολιτικην υπο του Περικλεους σπουδασθηναι λεγουσι· και γαρ Σωκρατης εστιν οτε μετα των γνωριμων εφοιτα, και τας γυναικας ακροασομενας οι συνηθεις...

Αλλα γαρ ως επανηλθεν εις Ρωμην απο Λιβυης, πρωτον μεν υπερ της νικης εμεγαληγορησε προς τον δημον, ως τοσαυτην κεχειρωμενος χωραν, οση παρεξει καθ' εκαστον ενιαυτον εις το δημοσιον σιτου μεν εικοσι μυριαδας Αττικων μεδιμνων, ελαιου δε λιτρων μυριαδας τριακοσιας. Επειτα θριαμβους κατηγαγε τον Κελτικον, τον Αιγυπτιακον, τον Ποντικον, τον Λιβυκον, ουκ απο Σκιπιωνος, αλλ' απ' Ιοβα δηθεν του βασιλεως. Τοτε και Ιοβας, υιος ων εκεινου κομιδη νηπιος, εν τω θριαμβω παρηχθη, μακαριωτατην αλους αλωσιν, ως εκ βαρβαρου και Νομαδος Ελληνων τοις πολυμαθεστατοις εναριθμιος γενεσθαι συγγραφευσι. Μετα δε τους...

Κακειθεν επιων την Ασιαν, επυνθανετο Δομιτιον μεν υπο Φαρνακου του Μιθριδατου παιδος ηττημενον εκ Ποντου πεφευγεναι συν ολιγοις, Φαρνακην δε τη νικη χρωμενον απληστως, και Βιθυνιαν εχοντα και Καππαδοκιαν, Αρμενιας εφιεσθαι της μικρας καλουμενης, και παντας ανισταναι τους ταυτη βασιλεις και τετραρχας. Ευθυς ουν επι τον ανδρα τρισιν ηλαυνε ταγμασι, και περι πολιν Ζηλαν μαχην μεγαλην συναψας αυτον μεν εξεβαλε του Ποντου φευγοντα, την δε στρατιαν αρδην ανειλεκαι της μαχης ταυτης την οξυτητα και το ταχος αναγγελλων εις Ρωμην προς τινα των φιλων Ματιον εγραψε τρεις λεξεις· «ηλθον, ειδον, ενικησα».