La battaglia di Maratona (I)
Τοις Αθηναιων στρατηγοις εγιγνοντο εναντιαι αι γνωμαν οι μεν γαρ αυτων ουκ εβουλοντο της μαχης απτεσθαι, οι δε και εν τοις μαλιστα ο Μιλτιαδης εβουλοντο. Ενταυθα προς τον πολεμαρχον ηρχετο ο Μιλτιαδης και ελεγεν· «Εν σοι νυν, Καλλιμαχε, εστι η καταδουλουν τας Αθηνας τοις βαρβαροις η ελευθερας ποιειν και μνημοσυνον λειπειν αθανατον εις απαντα τον αιωνα. Νυν γαρ δη οι Αθηναιοι ες κινδυνον ηκουσι δεινον, και ει μη μαχονται, υποκυπτουσι τοις Μηδοις και μελλουσι παραδιδοσθαι τω Ιππια, ει δε συμβολην ποιουνται και της νικης τυγχανουσι, πρωτοι των Ελληνικων λαων γιγνεσθαι μελλουσιν. Ει ουν τη εμη γνωμη...