Le versioni di greco di Luciano e le traduzioni in italiano

Κατελαβον εν τω αντρω, απο της νομης αναστρεψας, πολλους τινας, επιβουλευοντας δηλον οτι τοις ποιμνιοις: επει γαρ επεθηκα τη θυρα το πωμα - πετρα δε εστι μοι παμμεγεθης - και το πυρ ανεκαυσα εναυσαμενος ο εφερον δενδρον απο του ορους, εφανησαν αποκρυπτειν αυτους πειρωμενοι: εγω δε συλλαβων τινας αυτων, ωσπερ εικος ην, κατεφαγον, ληστας γε οντας. Ενταυθα ο πανουργοτατος εκεινος, ειτε Ουτις ειτε Οδυσσευς ην, διδωσι μοι πιειν φαρμακον τι εγχεας, ηδυ μεν και ευοσμον, επιβουλοτατον δε και ταραχωδεστατον: απαντα γαρ ευθυς εδοκει μοι περιφερεσθαι πιοντι και το σπηλαιον αυτο ανεστρεφετο και ουκετι ολως...

Και μην, ω Σωλων, κατ' ουδεν αλλο απο της Σκυθιας ηκω παρ' υμας τοσαυτην μεν γην διοδευσας, μεγαν δε τον Ευξεινον και δυσχειμερον περαιωθεις, η οπως νομους τε τους Ελληνων εκμαθοιμι και εθη τα παρ' υμιν κατανοησαιμι και πολιτειαν την αριστην εκμελετησαιμι. Διο και σε μαλιστα φιλον εξ απαντων Αθηναιων και ξενον προειλομην κατα κλεος, επειπερ ηκουον νομων τε τινων συγγραφεα ειναι σε και εθων των αριστων ευρετην και επιτηδευματων ωφελιμων εισηγητην, και ολως πολιτειας τινος συναρμοστην. Ωστε ουκ αν φθανοις διδασκων με και μαθητην ποιουμενος: ως εγωγε ηδεως αν ασιτος σοι και αποτος παρακαθεζομενος,...

Και το μεν ανδρας ιδιωτας και αναφανδον την απαιδευσιαν ομολογουντας τα τοιαυτα ποιειν, μετριωτερον αν εικοτως νομισθειη: το δε και των φιλοσοφειν προσποιουμενων πολλους πολλω ετι τουτων γελοιοτερα δραν, τουτ' ηδη το δεινοτατον εστι. Πως γαρ οιει την ψυχην διατεθεισθαι μοι, οταν ιδω τουτων τινα, μαλιστα των προβεβηκοτων, ανεμεμιγμενον κολακων οχλω και των επ' αξιας τινα δορυφορουντα και τοις επι τα δειπνα παραγγελλουσι κοινολογουμενον, επισημοτερον δε των αλλων απο του σχηματος οντα και φανερωτερον; και ο μαλιστα αγανακτω, οτι μη και την σκευην μεταλαμβανουσι, τα αλλα γε ομοιως υποκρινομενοι...

Εγω μεντοι γε πολυ των κολακευομενων εξωλεστερους τους κολακας υπειληφα, και σχεδον αυτους εκεινοις καθιστασθαι της υπερηφανιας αιτιους: οταν γαρ αυτων την περιουσιαν θαυμασωσιν και τον χρυσον επαινεσωσιν και τους πυλωνας εωθεν εμπλησωσιν και προσελθοντες ωσπερ δεσποτας προσειπωσιν, τι και φρονησειν εκεινους εικος εστιν; ει δε γε κοινω δογματι καν προς ολιγον απεσχοντο τησδε της εθελοδουλειας, ουκ αν οιει τουναντιον αυτους ελθειν επι τας θυρας των πτωχων δεομενους τους πλουσιους, μη αθεατον αυτων μηδ' αμαρτυρον την ευδαιμονιαν καταλιπειν μηδ' ανονητον τε και αχρηστον των τραπεζων το καλλος και...

Πολυ δε τουτων οι προσιοντες αυτοι και θεραπευοντες γελοιστεροι, νυκτος μεν εξανισταμενοι μεσης, περιθεοντες δε εν κυκλω την πολιν και προς των οικετων αποκλειομενοι, κυνες και κολακες και τα τοιαυτα ακουειν υπομενοντες. Γερας δε της πικρας ταυτης αυτοις περιοδου το φορτικον εκεινο δειπνον και πολλων αιτιον συμφορων, εν ω ποσα μεν εμφαγοντες, ποσα δε παρα γνωμην εμπιοντες, ποσα δε ων ουκ εχρην απολαλησαντες η μεμφομενοι το τελευταιον η δυσφορουντες απιασιν η διαβαλλοντες το δειπνον η υβριν η μικρολογιαν εγκαλουντες. Πληρεις δε αυτων εμουντων οι στενωποι και προς τοις χαμαιτυπειοις μαχομενων:...