Socrate si difende dall'accusa di insegnare per guadagno (II)
Επει και αλλος ανηρ εστι Παριος ενθαδε σοφος ον εγω ησθομην επιδημουνται ετυχον γαρ προσελθων ανδρι ος τετελεκε χρηματα σοφισταις πλειω η συμπαντες οι αλλοι, Καλλια τω Ιππονικου· τουτον ουν ανηρομην - εστον γαρ αυτω δυο υει - «Ω Καλλια», ην δ' εγω, «ει μεν σου τω υει πωλω η μοσχω εγενεσθην, ειχομεν αν αυτοιν επιστατην λαβειν και μισθωσασθαι ος εμελλεν αυτω καλω τε καγαθω ποιησειν την προσηκουσαν αρετην, ην δ' αν ουτος η των ιππικων τις η των γεωργικων· νυν δ' επειδη ανθρωπω εστον, τινα αυτοιν εν νω εχεις επιστατην λαβειν; Τις της τοιαυτης αρετης, της ανθρωπινης τε και πολιτικης, επιστημων εστιν;...