Le versioni di greco di Platone e le traduzioni in italiano

Αλλα γαρ, ω ανδρες Αθηναιοι, τουτο μεν ηδη δηλον ουγω ελεγον, οτι Μελητω τουτων ουτε μεγα ουτε μικρον πωποτε εμελησεν. Ομως δε δη λεγε ημιν, πως με φης διαφθειρειν, ω Μελητε, τους νεωτερους; Η δηλον δη οτι κατα την γραφην ην εγραψω θεους διδασκοντα μη νομιζειν ους η πολις νομιζει, ετερα δε δαιμονια καινα; Ου ταυτα λεγεις οτι διδασκων διαφθειρω; Πανυ μεν ουν σφοδρα ταυτα λεγο. Προς αυτων τοινυν, ω Μελητε, τουτων των θεων ων νυν ο λογος εστιν, ειπε ετι σαφεστερον και εμοι και τοις ανδρασιν τουτοισι. Εγω γαρ ου δυναμαι μαθειν ποτερον λεγεις διδασκειν με νομιζειν ειναι τινας θεους και αυτος αρα...

Ετι δε ημιν ειπε, ω προς Διος Μελητε, ποτερον εστιν οικειν αμεινον εν πολιτας χρηστοις η πονηροις; Ω ταν, αποκριναι: ουδεν γαρ τοι χαλεπον ερωτω. Ουχ οι μεν πονηροι κακον τι εργαζονται τους αει εγγυτατω αυτων οντας, οι δ' αγαθοι αγαθον τι; Πανυ γε. Εστιν ουν οστις βουλεται υπο των συνοντων βλαπτεσθαι μαλλον η ωφελεισθαι; Αποκρινου, ω αγαθε: και γαρ ο νομος κελευει αποκρινεσθαι. Εσθ' οστις βουλεται βλαπτεσθαι; Ου δητα. Φερε δη, ποτερον εμε εισαγεις δευρο ως διαφθειροντα τους νεους και πονηροτερους ποιουντα εκοντα η ακοντα; Εκοντα εγωγε. Τι δητα, ω Μελητε; Τοσουτον συ εμου σοφωτερος ει τηλικουτου...

Πολλην γε μου κατεγνωκας δυστυχιαν. Και μοι αποκριναι: η και περι ιππους ουτω σοι δοκει εχειν; Οι μεν βελτιους ποιουντες αυτους παντες ανθρωποι ειναι, εις δε τις ο διαφθειρων; Η τουναντιον τουτου παν εις μεν τις ο βελτιους οιος τ' ων ποιειν η πανυ ολιγοι, οι ιππικοι, οι δε πολλοι εανπερ συνωσι και χρωνται ιπποις, διαφθειρουσιν; Ουχ ουτως εχει, ω Μελητε, και περι ιππων και των αλλων απαντων ζωων; Παντως δηπου, εαντε συ και Ανυτος ου φητε εαντε φητε: πολλη γαρ αν τις ευδαιμονια ειη περι τους νεους ει εις μεν μονος αυτους διαφθειρει, οι δ' αλλοι ωφελουσιν. Αλλα γαρ, ω Μελητε, ικανως επιδεικνυσαι...

Και μοι δευρο, ω Μελητε, ειπε: αλλο τι η περι πλειστου ποιη οπως ως βελτιστοι οι νεωτεροι εσονται; Εγωγε. Ιθι δη νυν ειπε τουτοις, τις αυτους βελτιους ποιει; Δηλον γαρ οτι οισθα, μελον γε σοι. Τον μεν γαρ διαφθειροντα εξευρων, ως φης, εμε, εισαγεις τουτοισι και κατηγορεις: τον δε δη βελτιους ποιουντα ιθι ειπε και μηνυσον αυτοις τις εστιν. - Ορας, ω Μελητε, οτι σιγας και ουκ εχεις ειπειν; Καιτοι ουκ αισχρον σοι δοκει ειναι και ικανον τεκμηριον ου δη εγω λεγω, οτι σοι ουδεν μεμεληκεν; Αλλ' ειπε, ωγαθε, τις αυτους αμεινους ποιει; Οι νομοι. Αλλ' ουτο τουτο ερωτω, ω βελτιστε, αλλα τις ανθρωπος, οστις...

Περι μεν ουν ων οι πρωτοι μου κατηγοροι κατηγορουν αυτη εστω ικανη απολογια προς υμας: προς δε Μελητον τον αγαθον και φιλοπολιν, ως φησι, και τους υστερους μετα ταυτα πειρασομαι απολογησασθαι. Αυθις γαρ δη, ωσπερ ετερων τουτων οντων κατηγορων, λαβωμεν αυ την τουτων αντωμοσιαν. Εχει δε πως ωδε: Σωκρατη φησιν αδικειν τους τε νεους διαφθειροντα και θεους ους η πολις νομιζει ου νομιζοντα, ετερα δε δαιμονια καινα. Το μεν δη εγκλημα τοιουτον εστιν: τουτου δε του εγκληματος εν εκαστον εξετασωμεν. Φησι γαρ δη τους νεους αδικειν με διαφθειροντα. Εγω δε γε, ω ανδρες Αθηναιοι, αδικειν φημι Μελητον, οτι...