Le versioni di greco di Senofonte e le traduzioni in italiano

Εγω δε συνειμι μεν θεοις, συνειμι δε ανθρωποις τοις αγαθοις· εργον δε καλον ουτε θειον ουτ' ανθρωπινον χωρις εμου ουποτε εγενετο. Τιμωμαι δε μαλιστα παντων και παρα θεοις και παρ' ανθρωποις, αγαπητη μεν συνεργος ουσα τεχνιταις, πιστη δε φυλαξ οικων δεσποταις, ευμενης δε παραστατις οικεταις, αγαθη δε συλληπτρια των εν ειρηνη πονων, βεβαια δε των εν πολεμω συμμαχος εργων, αριστη δη φιλιας κοινωνος. Εστι δε τοις μεν εμοις φιλοις ηδεια μεν και απραγμων σιτων και ποτων απολαυσις· και οι μεν νεοι τοις των πρεσβυτερων επαινοις χαιρουσιν, οι δε γεραιτεροι ταις των νεων τιμαις αγαλλονται, και ηδεως μεν...

Αντιφων ο σοφιστης βουλομενος ποτε τους συνουσιαστας αυτου παρελεσθαι, προσελθων ποτε τω Σωκρατει, παροντων αυτων, ελεξε ταδε· «Ω Σωκρατες, εγω μεν φμην τους φιλοσοφουντας ευδαιμονεστερους χρηναι γιγνεσθαι συ δε μοι δοκεις των εναντιων απο της φιλοσοφιας τυχειν. Ζης γουν ουτως, ως ουδ' αν εις δουλος υπο δεσποτη διαιτωμενος μεινειε· σιτια τε σιτη και ποτα πινεις τα φαυλοτατα, και ιματιον ενδυη ου μονον φαυλον, αλλα το αυτο θερους τε και χειμωνος· προσετι ανυποδητος τε και αχιτων διατελεις. Και μην χρηματα γε ου λαμβανεις, α τους κτωμενους ευφραινει, και τους κτησαμενους ελευθεριωτερον τε και...

Αρισταρχος ποτε τω Σωκρατει απαντησας ειπεν· «Ω Σωκρατες, εν πολλη γε ειμι απορια. Επει γαρ εστασιασεν η πολις, πολλων φυγοντων εις τον Πειραια, ηλθον προς εμε πολλοι συγγενεις, ωστε ειναι εν τη οικια τεσσαρας και δεκα τους ελευθερους. Λαμβανομεν δε ουτε εκ της γης ουδεν, ουτε απο των οικιων. Αδυνατον ουν εστι μοι τοσουτους τρεφειν εν τοσουτοις πραγμασιν». Ακουσας δε ταυτα, ο Σωκρατης· «Οτι ελευθεροι εισι νομιζεις, ω Αρισταρχε, χρηναι τους συγγενεις ουδεν αλλο ποιειν η εσθιειν και καθευδειν; Νυν μεν τουτους ουτε συ φιλεις, ουτε εκεινοι σε συ μεν νομιζων αυτους επιζημιους ειναι σεαυτω, εκεινοι...

Ο δε Κονων, επει επολιορκειτο και κατα γην και κατα θαλατταν, και σιτου ουδαμοθεν ην ευπορησαι, οι δε ανθρωποι πολλοι εν τηπολει ησαν και οι Αθηναιοι ουκ εβοηθουν δια το μη πυνθανεσθαι ταυτα, καθελκυσας των νεων τας αριστα πλεουσας δυο επληρωσε προ ημερας, εξ απασων των νεων τους αριστους ερετας εκλεξας και τους επιβατας εις κοιλην ναυν μεταβιβασας και τα παραρρυματα παραβολων. Την μεν ουν ημεραν ουτως ανειχον, εις δε την εσπεραν, επει σκοτος ειη, εξεβιβαζεν, ως μη καταδηλους ειναι τοις πολεμιοις ταυτα ποιουντας. Πεμπτη δε ημερα εισκομισαντες σιτα μετρια, επειδη ηδη μεσον ημερας ην και οι εφορμουντες...

Εν δε ταις Αθηναις η εκκλησια εγενετο, εν η των στρατηγων κατηγορουν αλλοι τε και Θηραμενης μαλιστα, λεγοντες αυτους αιτιους ειναι οτι ουκ ανειλοντο τους ναυαγους. Μετα δε ταυτα οι στρατηγοι βραχεως απελογουντο· «Αυτοι μεν επι τους πολεμιους επλεομεν, την δε αναιρεσιν των ναυαγων προσεταττομεν Θηραμενει και Θρασιβουλω. Ηλπιζομεν ουν τουτους ψευσειν τους πολιτας και ημων κατηγορησειν, ινα εαυτους σωζωσι. Και ουχ οτι κατηγορουσιν ημων», ειπον, «ψευσομεθα φασκοντες αυτους αιτιους ειναι, αλλα το μεγεθος του χειμωνος. Ελπις ουν εστιν ημιν τον δημον ημιν πεισεσθαι ταληθη λεγουσιν». Και τοιαυτα λεγοντες,...