Le versioni di greco di Aristotele e le traduzioni in italiano

Πολιτευεσθαι δε δοκουσι και Καρχηδονιοι καλως και πολλα περιττως προς τους αλλους, μαλιστα δ' ενια παραπλησιως τοις Λακωσιν. Αυται γαρ αι τρεις πολιτειαι αλληλαις τε συνεγγυς πως εισι και των αλλων πολυ διαφερουσιν, η τε Κρητικη και Λακωνικη και τριτη τουτων η των Καρκηδνιων. Και πολλα των τεταγμενων εχει παρ' αυτοις καλως: σημειον δε πολιτειας συντεταγμενης το τον δημον διαμενειν εν τη ταξει της πολιτειας, και μητε στασιν, ο τι και αξιον ειπειν, γεγενησθαι μητε τυραννον. Εχει δε παραπλησια τη Λακωνικη πολιτεια τα μεν συσσιτια των εταιριοων τοις φιδιτιοις, την δε των εκατον και τετταρων αρχην...

Εκ τουτων ουν φανερον οτι των φυσει η πολις εστι, και οτι ανθρωπος φυσει πολιτικον ζωον, και ο απολις δια φυσιν και ου δια τυχην ητοι φαυλος εστιν η κρειττων η ανθρωπος: ωσπερ και ο υφ' Ομηρου λοιδορηθεις «αφρητωρ αθεμιστος ανεστιοσ». Οτι μεν ουν η πολις και φυσει και προτερον η εκαστος, δηλον: ο δε μη δυναμενος κοινωνειν η μηθεν δεομενος δι αυταρκειαν ουθεν μερος πολεως, ωστε η θηριον η θεος. Φυσει μεν ουν η ορμη εν πασιν επι την τοιαυτην κοινωνιαν. Ωσπερ γαρ και τελεωθεν βελτιστον των ζωων ανθρωπος εστιν, ουτω και χωρισθεν νομου και δικης χειριστον παντων.

Ο ανθρωπος φυσει πολιτικον ζωον, και ο απολις δια φυσιν και ου δια τυχην ητοι φαυλος εστιν η κρειττων η ανθρωπος, ωσπερ και ο υφ' Ομηρου λοιδορηθεις >: αμα γαρ φυσει τοιουτος και πολεμον επιθυμητης. Διστι δε πολιτικον ο ανθρωπος ζωον πασης μελιττης και παντος αγελαιου ζωον μαλλον, δηλον. Ουθεν γαρ, ως φαμεν, ματην η φυσις ποιει: λογου δε μονου ανθρωπος εχει των ζωων: η μεν ουν φωνη του λυπηρου και ηδεος εστι σημειον διο και τοις αλλοις υπαρχει ζωοις: μεχρι γαρ τουτου η φυσις αυτων εληλυθε, του εχειν αισθησιν λυπηρου και ηδεος και ταυτα σημαινειν αλληλοις: ο δε λογος επι τω δηλουν εστι το συμφερον...

Φανερον δε εκ των ειρημενων και οτι ου το τα γενομενα λεγειν, τουτο ποιητου εργον εστιν, αλλ' οια αν γενοιτο και τα δυνατα κατα το εικος η το αναγκαιον. Ο γαρ ιστορικος και ο ποιητης ου τω η εμμετρα λεγειν η αμετρα διαφερουσιν (ειη γαρ αν τα Ηροδοτου εις μετρα τεθηναι και ουδεν ηττον αν ειη ιστορια τις μετα μετρου η ανευ μετρων), αλλα τουτω διαφερει, τω τον μεν τα γενομενα λεγειν, τον δε οια αν γενοιτο. Διο και φιλοσοφωτερον και σπουδαιωτερον ποιησις ιστοριας εστιν: η μεν γαρ ποιησις μαλλον τα καθολου, η δ' ιστορια τα καθ' εκαστον λεγει. Εστιν δε τα καθολου μεν, τω ποιω τα ποια αττα συμβαινει...

Εσην ουν τραγωδια μιμησις πραξεως σπουδαιας και τελειας μεγεθος εχουσης, ηδυσμενω λογω χωρις εκαστω των ειδων εν τοις μοριοις, δρωντων και ου διακαγγελιας, δε ελεου και φοβου περαινουσα την των πεουτων παθηματων καθαρσιν. Λεγω δε ηδυομενον μεν λογον τον εχοντα ρυθμον και αρμονιαν και μελος το δε χωρις τοις ειδεσι το δια μετρων ενια μονον περαινεσθαι και παλιν ετερα δια μελους. Επει δε πραττοντες ποιουνται την μιμησιν, πρωτον μεν εξ αναγκης αν ειη η μοριον τραγωδιας ο της οψεως κοσμος, ειτα μελοποια και λεξις: εν τουτοις γαρ ποιουνται την μιμησιν λεγω δε λεξιν μεν αυτην, την των μετρων ουνθεσιν,...