Le versioni di greco di Isocrate e le traduzioni in italiano

Κονων ατυχησας εν τη ναυμαχια τη περι Ελλησποντον, ου δι αυτον αλλα δια τους συναρχοντας, οικαδε μεν αφικεσθαι κατησχυνθη, πλευσας δ' εις Κυπρον χρονον μεν τινα περι την των ιδιων επιμελειαν διετριβεν, αισθομενος δ' Αγησιλαον μετα πολλης δυναμεως εις την Ασιαν διαβεβηκοτα και πορθουντα την χωραν, ουτω μεγ' εφρονησεν, ωστ' αφορμην ουδεμιαν αλλην εχων πλην το σωμα και την διανοιαν, ηλπισε Λακεδαιμονιους καταπολεμησειν αρχοντας των Ελληνων και κατα γην και κατα θαλατταν. Και τι δει τα πλειω λεγειν; συσταντος γαρ αυτω ναυτικου περι Ροδον, νικησας τη ναυμαχια, Λακεδαιμονιους μεν εξεβαλεν εκ της αρχης,...

Και μην ουδε τας πολεις λυπησομεν στρατιωτας εξ αυτων καταλεγοντες, ο νυν εν τω πολεμω τω προς αλληλους οχληροτατον εστιν αυταις: πολυ γαρ οιμαι σπανιωτερους εσεσθαι τους μενειν εθελησοντας των συνακολουθειν επιθυμησοντων. Τις γαρ ουτως η νεος η παλαιος ραθυμος εστιν, οστις ου μετασχειν βουλησεται ταυτης της στρατιας, της υπ' Αθηναιων μεν και Λακεδαιμονιων στρατηγουμενης, υπερ δε της των συμμαχων ελευθεριας αθροιζομενης, υπο δε της Ελλαδος απασης εκπεμπομενης, επι δε την των βαρβαρων τιμωριαν πορευομενης; φημην δε και μνημην και δοξαν ποσην τινα χρη νομιζειν η ζωντας εξειν η τελευτησαντας καταλειψειν...

Πολλαχη δ' αν τις λογιζομενος ευροι ταυτας τας πραξεις μαλιστα λυσιτελουσας ημιν. Φερε γαρ, προς τινας χρη πολεμειν τους μηδεμιας πλεονεξιας επιθυμουντας, αλλ' αυτο το δικαιον σκοπουντας; ου προς τους και προτερον κακως την Ελλαδα ποιησαντας και νυν επιβουλευοντας και παντα τον χρονον ουτω προς ημας διακειμενους; τισι δε φθονειν εικος εστι τους μη πανταπασιν ανανδρως διακειμενους, αλλα μετριως τουτω τω πραγματι χρωμενους; ου τοις μειζους μεν τας δυναστειας η κατ' ανθρωπους περιβεβλημενοις, ελαττονος δ' αξιοις των παρ' ημιν δυστυχουντων; επι τινας δε στρατευειν προσηκει τους αμα μεν ευσεβειν...

Δει δε ταυτας τας επιβουλας εκποδων ποιησαμενους εκεινοις τοις εργοις επιχειρειν, εξ ων τας τε πολεις ασφαλεστερον οικησομεν και πιστοτερον διακεισομεθα προς ημας αυτους. Εστι δ' απλους και ραδιος ο λογος ο περι τουτων: ουτε γαρ ειρηνην οιον τε βεβαιαν αγαγειν, ην μη κοινη τοις βαρβαροις πολεμησωμεν, ουθ' ομονοησαι τους Ελληνας, πριν αν και τας οφελειας εκ των αυτων και τους κινδυνους προς τους αυτους ποιησωμεθα. Τουτων δε γενομενων και της αποριας της περι τον βιον ημων αφαιρεθεισης, η και τας εταιρειας διαλυει και τας συγγενειας εις εχθραν προαγει και παντας ανθρωπους εις πολεμους και στασεις...

Θαυμαζω δε των δυναστευοντων εν ταις πολεσιν, ει προσηκειν αυτοις ηγουνται μεγα φρονειν, μηδεν πωποθ' υπερ τηλικουτων πραγματων μητ' ειπειν μητ' ενθυμηθηναι δυνηθεντες. Εχρην γαρ αυτους, ειπερ ησαν αξιοι της παρουσης δοξης, απαντων αφεμενους των αλλων περι του πολεμου του προς τους βαρβαρους εισηγεισθαι και συμβουλευειν. Τυχον μεν γαρ αν τι συνεπεραναν: ει δε και προαπειπον, αλλ' ουν τους γε λογους ωσπερ χρησμους εις τον επιοντα χρονον αν κατελιπον. Νυν δ' οι μεν εν ταις μεγισταις δοξαις οντες επι μικροις σπουδαζουσιν, ημιν δε τοις των πολιτικων εξεστηκοσι περι τηλικουτων πραγματων συμβουλευειν...