Le versioni di greco di Luciano e le traduzioni in italiano

«Ει εθελενς επεσθαι και συνοικειν εμοι πρωτα μεν θρεψη γεννικως και τους ωμους εξεις καρτερους, φθονου δε παντος αλλοτριος εση και ουποτε απελευση επι την αλλοδαπην, την πατριδα και τους οικειους καταλειπων ουδε επι λογοις επαινεσονται σε παντες. Μη μυσαττη δε του σωματος το ευτελες μηδε της εσθητος το πιναρον απο γαρ τοιουτων ορμωμενος και Φειδιας εκεινος ειργαζετο τον Δια και Πολυκλειτος την Ηραν προσκυνουνται γουν ουτοι μετα των θεων. Ει δη τουτων εις γενησοιο, πως μεν ου κλεινος αυτος παρα πασιν ανθρωποιζ εση, ζηλωτον δε και τον πατερα αποφανεις, περιβλεπτον δε και την πατριδα;». Ταυτα και...

Το δε συμποσιον εξω της πολεως γιγνεται εν τω Ηλυσιω καλουμενφ πεδιω· λειμων δε εστι καλλιστος και περι αυτον υλη παντοια πυκνη, επισκιαζουσα τους δειπνουντας. Διακονουνται δε και παραφερουσιν εκαστα οι ανεμοι πλην γε του οινοχοειν τουτου γαρ ουδεν δεονται, αλλ' εστι δενδρα περι το συμποσιον υαλινα μεγαλα της διαυγεστατης υαλου, και καρπος εστι των δενδρων τουτων ποτηρια παντοια. Επειδαν ουν βαινη τις ες το συμποσιον, λαμβανει εν η και δυο των ποτηριων, τα δε αυτικα πληρη γιγνεται. Αι αηδονες και τα αλλα τα μουσικα ορνεα εκ των πλησιον λειμωνων τοις στομασιν ανθολογουντα κατανιφει αυτους μετ'...

Εσθητι δε χρωνται αραχνιοις λεπτοις, πορφυροις. Αυτοι δε σωματα μεν ουκ εχουσιν, αλλ' αναφεις και ασαρκοι εισιν, μορφην δε και ιδεαν μονον εμφαινουσιν, και ασωματοι οντες ομως κινουνται και φρονουσι και φωνουσιν. Ου μην ουδε νυξ παρ' αυτοις γιγνεται, ουδε ημερα πανυ λαμπρα· καθαπερ δε το λυκαυγες ηδη προς εω, μηδεπω ανατελλοντος του ηλιου, τοιουτο φως επεχει την γην. Και μεντοι και ωραν μιαν εχουσι του ετους· αιει γαρ παρ' αυτοις εαρ εστι και εις ανεμος πνει παρ' αυτοις, ο Ζεφυρος. Η δε χωρα πασι μεν ανθεσιν, πασι δε φυτοις ημεροις τε και σκιεροις θαλλεν αι μεν γαρ αμπελοι δωδεκαφοροι εισι και...

Τουτοις απασι κηλουμενοι κατηγομεθα, την ναυν ωρμιζομεν και απεβαινομεν. Προσερχοντες δε δια λειμωνος ευανθους εντυγχανομεν τοις φρουροις, οι εδεον ημας ροδινοις στεφανοις και ανηγον ως τον αρχοντα· καθ' οδον δε ηκουομεν ως η μεν νησος ειη των Μακαρων προσαγορευομενη, αρχοι δε ο Ραδαμανθυς. Τουντευθεν εις την πολιν ηγομεθα και εις το των Μακαρων συμποσιον. Αυτη μεν ουν η πολις πασα χρυση, το δε τειχος σμαραγδινον πυλαι δε εισιν επτα. Το μεντοι εδαφος της πολεως και η εντος του τειχους γη ελεφαντινη. Περι δε την πολιν ρει ποταμος μυρου του καλλιστου, το πλατος πηχεων εκατον βασιλικων, βαθος δε...

Ηδη δε πλησιον ημεν, και θαυμαστη τις αυρα περιεπνει ημας, ηδεια και ευωδης, οιαν Ηροδοτος ο συγγραφευς λεγει αποζειν της ευδαιμονος Αραβιας. Οιον γαρ απο ροδων και ναρκισσων και υακινθων και κρινων και ιων, ετι δε μυρρινης και δαφνης, τοιουτον ημιν το ηδυ προσεβαλλεν. Ηδομενοι δε τη οσμη και χρηστα εκ μακρων πονων ελπιζοντες, κατ' ολιγον ηδη πλησιον της νησου εγιγνομεθα. Ενθα καθεωρωμεν λιμενας τε πολλους περι πασαν ακλυστους και μεγαλους, ποταμους τε διαυγεις εκβαλλοντας εις την θαλατταν, ετι δε λειμωνας και υλας και ορνεα μουσικα, τα μεν επι των ηονων αδοντα, πολλα δε και επι των κλαδων αηρ...