Le versioni di greco di Platone e le traduzioni in italiano

Ψυχη πασα αθανατος. Το γαρ αεικινητον αθανατον: το δ' αλλο κινουν και υπ' αλλου κινουμενον, πουλαν εχον κινησεως, παυλαν εχει ζωης. Μονον δη το αυτο κινουν, ατε ουκ απολειπον εαυτο, ουποτε ληγει κινουμενον, αλλα και τοις αλλοις οσα κινειται τουτο πηγη και αρχη κινησεως. Αρχη δε αγενητον. Εξ αρχης γαρ αναγκη παν το γιγνομενον γιγνεσθαι, αυτην δε μηδ' εξ ενος: ει γαρ εκ του αρχη γιγνοιτο, ουκ αν ετι αρχη γιγνοιτο. Επειδη δε αγενητον εστιν, και αδιαφθορον αυτο αναγκη ειναι. Αρχης γαρ δη απολομενης ουτε αυτη ποτε εκ του ουτε αλλο εξ εκεινης γενησεται, ειπερ εξ αρχης δει τα παντα γιγνεσθαι. Ουτω...

Μητε τοινυν ταυτα φοβου: και γαρ ουδε πολυ ταργυριον εστιν ο θελουσι λαβοντες τινες σωσαι σε και εξαγαγειν ενθενδε. Επειτα ουχ ορας τουτους τους συκοφαντας ως ευτελεις και ουδεν αν δεοι επ' αυτους πολλου αργυριου: Σοι δε υπαρχει μεν τα εμα χρηματα, ως εγω οιμαι ικανα: επειτα και ει τι εμου κηδομενος ουκ οιει δειν αναλισκειν ταμα, ξενοι ουτοι ενθαδε ετοιμοι αναλιοκειν: εις δε και κεκομικεν επ' αυτο τουτο αργυριον ικανον, Σιμμιας ο Θηβαιος: ετομιος δε και Κεβης και αλλοι πολλοι πανυ. Ωστε οπερ λεγω, μητε ταυτα φοβουμενος αποκαμης σαυτον σωσαι, μητε, ο ελεγες εν τω δικαστηριω, δυσχερες σοι γενεσθω...

Και ταυτα μεν ην ετι δημοκρατουμενης της κολεως: επειδη δε ολιγαρχια εγενετο, οι τριακοντα αυ μεταπεμψαμενοι με πεμπτον αυτον εις την θολον προσεταξαν αγαγειν εκ Σαλαμινος Λεοντα τον Σαλαμινιον ινα αποθανοι, οια δη και αλλοις εκεινοι πολλοις πολλα προσεταττον, βουλομενοι ως πλειστους αναπλησαι αιτιων. Τοτε μεντοι εγω ου λογω αλλ' εργω αυ ενεδειξαμην οτι εμοι θανατου μεν μελει, ει μη αγροικοτερον ην ειπειν, ουδ' οτιουν, του δε μηδεν αδικον μηδ' ανοσιον εργαζεσθαι, τουτου δε το παν μελει. Εμε γαρ εκεινη η αρχη ουκ εξεπλη, ουτως ισχυρα ουσα, ωστε αδικον τι εργασασθαι, αλλ' επειδη εκ της θολου εξηλθομεν,...

Μεγαλα δ' εγωγε υμιν τεκμηρια παρεξομαι τουτων, ου λογους αλλ' ο υμεις τιματε, εργα. Ακουσατε δη μοι τα συμβεβηκοτα, ινα ειδητε οτι ουδ' αν ενι υπεικαθοιμι παρα το δικαιον δεισας θανατον, μη υπεικων δε αλλα καν απολοιμην. Ερω δε υμιν φορτικα μεν και δικανικα, αληθη δε. Εγω γαρ, ω ανδρες Αθηναιοι, αλλην μεν αρχην ουδεμιαν πωποτε ηρξα εν τη πολει, εβουλευσα δε: και ετυχεν ημων η φυλη Αντιοχις πρυτανευουσα οτε υμεις τους δεκα στρατηγους τους ουκ ανελομενους τους εκ της ναυμαχιας εβουλευσασθε αθροους κρινειν, παρανομως, ως εν τω υστερω χρονω πασιν υμιν εδοξεν. Τοτ' εγω μονος των πρυτανεων ηναντιωθην...

Ισως αν ουν δοξειεν ατοπον ειναι, οτι δη εγω ιδια μεν ταυτα συμβουλευω περιιων και πολυπραγμονω, δημοσια δε ου τολμω αναβαινων εις το πληθος το υμετερον συμβουλευειν τη πολει. Τουτου δε αιτιον εστιν ο υμεις εμου πολλακις ακηκοατε πολλαχου λεγοντος, οτι μοι θειον τι και δαιμονιον γιγνεται φωνη, ο δη και εν τη γραφη επικωμωδων Μελητος εγραψατο. Εμοι δε τουτ' εστιν εκ παιδος αρξαμενον, φωνη τις γιγνομενη, η οταν γενηται, αει αποτρεπει με τουτο ο αν μελλω πραττειν, προτρεπει δε ουποτε. Τουτ' εστιν ο μοι εναντιουται τα πολιτικα πραττειν, και παγκαλως γε μοι δοκει εναντιουσθαι: ευ γαρ ιστε, ω ανδρες...